Conclaaf van 1655

Conclaaf van 1655
Conclaaf van 1655
Betrokken personen
Overleden paus Innocentius X
Gekozen paus Alexander VII
Geboren: Fabio Chigi Vlag van Italië Italië
Camerlengo Antonio Barberini
Deken Carlo de' Medici
Kiesgerechtigde kardinalen 69
Aanwezige kardinalen 66
Periode en plaats
Begin sedisvacatie 7 januari 1655
Begin verkiezing 18 januari 1655
Uiteindelijke verkiezing 7 april 1655
Duur sedisvacatie 90 dagen
Duur verkiezing 80 dagen
Locatie Rome
Chronologie
Conclaaf van 1644 Conclaaf van 1655 Conclaaf van 1667
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Het conclaaf van 1655 vond plaats van 18 januari tot 7 april 1655 in het Apostolisch Paleis te Rome, en volgde op de dood van paus Innocentius X op 7 januari 1655. Het conclaaf leidde tot de verkiezing van Fabio Chigi als paus Alexander VII.

Achtergrond

Tijdens het pontificaat van Innocentius X speelde zijn schoonzus Olimpia Maidalchini een prominente rol in het pauselijk bestuur, aangezien zijn neef Camillo Pamphili zijn kardinaalstitel had opgegeven om te trouwen. De paus had een voorkeur voor Italiaanse kardinalen en benoemde slechts zes niet-Italianen, waarvan vijf op aandringen van katholieke monarchen. Politiek gezien was de periode na de Vrede van Westfalen (1648) gespannen. Innocentius X keurde de vrede af omdat de Katholieke Kerk niet betrokken was geweest bij de onderhandelingen en hij protesteerde tegen de erkenning van het protestantisme in het Heilige Roomse Rijk.

Verloop

Van de 69 kiesgerechtigde kardinalen in het College namen er 66 deel aan het conclaaf. De kardinalen waren verdeeld in facties:

  • Spaanse factie: bestaande uit 18 kardinalen.
  • Franse factie: minder talrijk, doch invloedrijk via Francesco Barberini, een neef van paus Urbanus VIII, die loyaal was aan Frankrijk door familiebanden met Rinaldo d'Este

Daarnaast was er een onafhankelijke groep, de Squadrone Volante, die bestond uit kardinalen die geen vaste politieke alliantie hadden en streefden naar een paus die het algemeen belang diende.

De eerste favoriet was Giulio Cesare Sacchetti, die al in 1644 kandidaat was geweest. Hij kreeg herhaaldelijk 33 stemmen, maar kon geen meerderheid behalen vanwege een Spaans veto. Opmerkelijk was dat veel kardinalen blanco stemden, vooral de kardinalen die benoemd waren door paus Innocentius X, uit protest tegen kandidaten van paus Urbanus VIII.

Het conclaaf duurde 80 dagen en kende ook bizarre incidenten, waaronder een aantal grappen van jongere kardinalen om zich bezig te houden. Eén van die grappen leidde zelfs tot de dood van een oudere kardinaal. Een aantal kardinalen diende het conclaaf ook te verlaten omdat ze ernstig ziek waren geworden.