Conclaaf van 1655
| Conclaaf van 1655 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||
| Betrokken personen | |||||||
| Overleden paus | Innocentius X | ||||||
| Gekozen paus | Alexander VII Geboren: Fabio Chigi | ||||||
| Camerlengo | Antonio Barberini | ||||||
| Deken | Carlo de' Medici | ||||||
| Kiesgerechtigde kardinalen | 69 | ||||||
| Aanwezige kardinalen | 66 | ||||||
| Periode en plaats | |||||||
| Begin sedisvacatie | 7 januari 1655 | ||||||
| Begin verkiezing | 18 januari 1655 | ||||||
| Uiteindelijke verkiezing | 7 april 1655 | ||||||
| Duur sedisvacatie | 90 dagen | ||||||
| Duur verkiezing | 80 dagen | ||||||
| Locatie | Rome | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| |||||||
Het conclaaf van 1655 vond plaats van 18 januari tot 7 april 1655 in het Apostolisch Paleis te Rome, en volgde op de dood van paus Innocentius X op 7 januari 1655. Het conclaaf leidde tot de verkiezing van Fabio Chigi als paus Alexander VII.
Achtergrond
Tijdens het pontificaat van Innocentius X speelde zijn schoonzus Olimpia Maidalchini een prominente rol in het pauselijk bestuur, aangezien zijn neef Camillo Pamphili zijn kardinaalstitel had opgegeven om te trouwen. De paus had een voorkeur voor Italiaanse kardinalen en benoemde slechts zes niet-Italianen, waarvan vijf op aandringen van katholieke monarchen. Politiek gezien was de periode na de Vrede van Westfalen (1648) gespannen. Innocentius X keurde de vrede af omdat de Katholieke Kerk niet betrokken was geweest bij de onderhandelingen en hij protesteerde tegen de erkenning van het protestantisme in het Heilige Roomse Rijk.
Verloop
Van de 69 kiesgerechtigde kardinalen in het College namen er 66 deel aan het conclaaf. De kardinalen waren verdeeld in facties:
- Spaanse factie: bestaande uit 18 kardinalen.
- Franse factie: minder talrijk, doch invloedrijk via Francesco Barberini, een neef van paus Urbanus VIII, die loyaal was aan Frankrijk door familiebanden met Rinaldo d'Este
Daarnaast was er een onafhankelijke groep, de Squadrone Volante, die bestond uit kardinalen die geen vaste politieke alliantie hadden en streefden naar een paus die het algemeen belang diende.
De eerste favoriet was Giulio Cesare Sacchetti, die al in 1644 kandidaat was geweest. Hij kreeg herhaaldelijk 33 stemmen, maar kon geen meerderheid behalen vanwege een Spaans veto. Opmerkelijk was dat veel kardinalen blanco stemden, vooral de kardinalen die benoemd waren door paus Innocentius X, uit protest tegen kandidaten van paus Urbanus VIII.
Het conclaaf duurde 80 dagen en kende ook bizarre incidenten, waaronder een aantal grappen van jongere kardinalen om zich bezig te houden. Eén van die grappen leidde zelfs tot de dood van een oudere kardinaal. Een aantal kardinalen diende het conclaaf ook te verlaten omdat ze ernstig ziek waren geworden.
- (en) J.N.D. Kelly - The Oxford Dictionary of Popes, Oxford, 1986
- (en) F.J. Baumgartner - Behind Locked Doors: A History of the Papal Elections. Palgrave Macmillan, 2003 ISBN 0-312-29463-8.
