Conclaaf van 1555 (mei)
| Conclaaf van 1555 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||
| Betrokken personen | |||||||
| Overleden paus | Marcellus II | ||||||
| Gekozen paus | Paulus IV Geboren: Giovanni Pietro Carafa | ||||||
| Camerlengo | Guido Ascanio Sforza | ||||||
| Deken | Giovanni Pietro Carafa | ||||||
| Protodiaken | Francesco Pisani | ||||||
| Kiesgerechtigde kardinalen | 56 | ||||||
| Aanwezige kardinalen | 45 | ||||||
| Periode en plaats | |||||||
| Begin sedisvacatie | 1 mei 1555 | ||||||
| Begin verkiezing | 15 mei 1555 | ||||||
| Uiteindelijke verkiezing | 23 mei 1555 | ||||||
| Duur sedisvacatie | 22 dagen | ||||||
| Duur verkiezing | 9 dagen | ||||||
| Locatie | Rome | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| |||||||
Het conclaaf van mei 1555 vond plaats van 15 tot 23 mei 1555 in het Apostolisch Paleis te Rome, en volgde op de dood van paus Marcellus II op 1 mei 1555. Het conclaaf leidde tot de verkiezing van Giovanni Pietro Carafa als paus Paulus IV.
Verloop
Het conclaaf begon op 15 mei 1555, aanvankelijk met 42 van de 56 kiesgerechtigde kardinalen. Tijdens de dagen die volgden arriveerden nog enkele laatkomers, waardoor het totale aantal deelnemende kardinalen op 45 uitkwam.
Tijdens de eerste stemronden wist geen enkele kandidaat een duidelijke meerderheid te behalen. Toen de aanhangers van kardinaal Giacomo del Pozzo zagen dat hij onvoldoende steun kreeg, bewerkten zij neutrale kardinalen om hun voorkeur aan te passen. Toen del Pozzo al 25 stemmen behaalde, werd geprobeerd Alessandro Farnese voor hem te winnen, maar Farnese voelde zich gepasseerd en bood uiteindelijk de uit Napels afkomstige Giovanni Pietro Carafa aan als compromiskandidaat. Hij was tijdens het conclaaf deken van het kiescollege.
Ondanks oppositie, onder meer van keizerlijke facties die Carafa ongewenst vonden, slaagde Farnese erin door intensieve onderhandelingen de steun van andere kardinalen, zoals Rodolfo Pio da Carpi en Bartolomé de la Cueva y Toledo, voor Carafa te verkrijgen. Zo bereikten zij de vereiste tweederdemeerderheid. In de nacht van 22 op 23 mei stemden drie eerder tegenstemmen om (Pietro Bertani, Luigi Cornaro en Giovanni Poggio), en werd Carafa - sedert 1549 aartsbisschop van Napels - verkozen tot paus. Zijn keuze was een verrassing; Carafa stond immers bekend als streng inquisitor en had velen tegen zich in het College der Kardinalen.
- (en) J.N.D. Kelly - The Oxford Dictionary of Popes, Oxford, 1986
- (en) F.J. Baumgartner - Behind Locked Doors: A History of the Papal Elections. Palgrave Macmillan, 2003, ISBN 0-312-29463-8.
