Conclaaf van 1592
| Conclaaf van 1592 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||
| Betrokken personen | |||||||
| Overleden paus | Innocentius IX | ||||||
| Gekozen paus | Clemens VIII Geboren: Ippolito Aldobrandini | ||||||
| Camerlengo | Enrico Caetani | ||||||
| Deken | Alfonso Gesualdo | ||||||
| Protodiaken | Andreas van Oostenrijk | ||||||
| Kiesgerechtigde kardinalen | 64 | ||||||
| Aanwezige kardinalen | 54 | ||||||
| Periode en plaats | |||||||
| Begin sedisvacatie | 30 december 1591 | ||||||
| Begin verkiezing | 10 januari 1592 | ||||||
| Uiteindelijke verkiezing | 30 januari 1592 | ||||||
| Duur sedisvacatie | 31 dagen | ||||||
| Duur verkiezing | 21 dagen | ||||||
| Locatie | Rome | ||||||
| Aantal stemronden | 20 | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| |||||||
Het conclaaf van 1592 vond plaats van 10 tot 30 januari 1592 in het Apostolisch Paleis te Rome, en volgde op de dood van paus Innocentius IX op 30 december 1591. Het conclaaf leidde tot de verkiezing van Ippolito Aldobrandini als paus Clemens VIII. Het was het vierde conclaaf in zeventien maanden, wat zorgde voor vermoeidheid en spanning binnen het College van Kardinalen.
Verloop
Aanvankelijk domineerden twee grootmachten de politieke sfeer binnen het College van Kardinalen: de Spaanse factie, onder leiding van kardinaal Ludovico Madruzzo, en de Franse-Toscaanse fractie, onder invloed van Ferdinando I de' Medici, de groothertog van Toscane. De Spaanse fractie ijverde voor de verkiezing van Giulio Antonio Santori, hoofd van de Romeinse Inquisitie, met steun van de 'Sixtijnse' partij, waaronder Alessandro Peretti de Montalto, die Santori aanvankelijk steunde als strategische kandidaat.
De eerste stemronden gaven aan dat Santori inderdaad op veel steun kon rekenen, maar hij slaagde er niet in om de noodzakelijke tweederdemeerderheid te behalen. Hij behaalde in de eerste stemmen aantallen die variërden, vaak ongeveer 23 à 28 stemmen, terwijl zijn voornaamste rivaal Ippolito Aldobrandini begon met aanzienlijk minder stemmen. Gedurende het conclaaf bleef Santori de favoriet onder velen, maar de tegenstand bleef sterk, met name van kardinalen die bezorgd waren over zijn associatie met de Inquisitie en de dominantie van Spaanse machten.
Na meerdere stemrondes en onderhandelingen verschoof de steun langzaam maar zeker. Een beslissend moment kwam toen de invloedrijke kardinaal-neef Alessandro Peretti de Montalto, aanvankelijk fervent steunverlener van Santori, zich op 29 januari bekeerde tot Aldobrandini. Deze verschuiving leidde tot een domino-effect: andere kardinalen sloten zich aan bij Aldobrandini omdat zij hem zagen als de enige die zachtere tegenstand bood aan Spaanse overheersing.
Uiteindelijk werd op 30 januari 1592 Ippolito Aldobrandini met consensus gekozen als paus en hij nam de naam Clemens VIII aan.
- (en) J.N.D. Kelly - The Oxford Dictionary of Popes, Oxford, 1986
- (en) F.J. Baumgartner - Behind Locked Doors: A History of the Papal Elections. Palgrave Macmillan, 2003 ISBN 0-312-29463-8.
