Conclaaf van 1555 (april)
| Conclaaf van 1555 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||
| Betrokken personen | |||||||
| Overleden paus | Julius III | ||||||
| Gekozen paus | Marcellus II Geboren: Marcello Cervini | ||||||
| Camerlengo | Guido Ascanio Sforza | ||||||
| Deken | Giovanni Pietro Carafa | ||||||
| Protodiaken | Francesco Pisani | ||||||
| Kiesgerechtigde kardinalen | 57 | ||||||
| Aanwezige kardinalen | 37 | ||||||
| Periode en plaats | |||||||
| Begin sedisvacatie | 23 maart 1555 | ||||||
| Begin verkiezing | 5 april 1555 | ||||||
| Uiteindelijke verkiezing | 9 april 1555 | ||||||
| Duur sedisvacatie | 17 dagen | ||||||
| Duur verkiezing | 5 dagen | ||||||
| Locatie | Rome | ||||||
| Aantal stemronden | 1 | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| |||||||
Het conclaaf van april 1555 vond plaats van 5 tot 9 april 1555 in het Apostolisch Paleis te Rome, en volgde op de dood van paus Julius III op 23 maart 1555. Het conclaaf leidde tot de verkiezing van Marcello Cervini als paus Marcellus II. Hij stierf echter al na een pontificaat van 22 dagen, waarschijnlijk als gevolg van een nierkwaal. Hij is tot nu toe de laatste paus die zijn doopnaam aanhield als pausnaam.
Verloop
Van de 57 kiesgerechtigde kardinalen waren er 37 aanwezig bij de verkiezing. Het College van Kardinalen was verdeeld in drie strekkingen:
- De Franse factie, gesteund door koning Hendrik II van Frankrijk, onder leiding van Karel van Lotharingen.
- De Habsburgse factie, trouw aan keizer Karel V, geleid door kardinaal Juan Álvarez de Toledo.
- De Italiaanse factie, geleid door kardinaal Alessandro Farnese, de kardinaalneef van paus Paulus III.
Op 9 april – de vierde dag van het conclaaf – werd kardinaal Marcello Cervini tijdens een bijeenkomst in de late avond per acclamatie verkozen tot paus, ondanks pogingen van voorstanders van Karel V om zijn verkiezing te blokkeren. Cervini was voorgedragen door de Franse factie, en kreeg ook steun vanuit de Italiaanse. De verkiezing werd formeel bevestigd de volgende dag. Alle kardinalen brachten hun stem uit op Cervini, met uitzondering van Cervini zelf, die zijn stem uitsprak voor de decaan van het college, Gian Pietro Carafa.
- (en) J.N.D. Kelly - The Oxford Dictionary of Popes, Oxford, 1986
- (en) F.J. Baumgartner - Behind Locked Doors: A History of the Papal Elections. Palgrave Macmillan, 2003, ISBN 0-312-29463-8.
