Conclaaf van 1572
| Conclaaf van 1572 | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||
| Betrokken personen | |||||||
| Overleden paus | Pius V | ||||||
| Gekozen paus | Gregorius XIII Geboren: Ugo Buoncompagni | ||||||
| Camerlengo | Luigi Cornaro | ||||||
| Deken | Giovanni Morone | ||||||
| Protodiaken | Innocenzo del Monte | ||||||
| Kiesgerechtigde kardinalen | 66 | ||||||
| Aanwezige kardinalen | 53 | ||||||
| Periode en plaats | |||||||
| Begin sedisvacatie | 1 mei 1572 | ||||||
| Begin verkiezing | 12 mei 1572 | ||||||
| Uiteindelijke verkiezing | 13 mei 1572 | ||||||
| Duur sedisvacatie | 12 dagen | ||||||
| Duur verkiezing | 2 dagen | ||||||
| Locatie | Rome | ||||||
| Aantal stemronden | 1 | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| |||||||
Het conclaaf van 1572 vond plaats van 12 tot 13 mei 1572 in het Apostolisch Paleis te Rome, en volgde op de dood van paus Pius V op 1 mei 1572. Het conclaaf leidde tot de verkiezing van Ugo Buoncompagni als paus Gregorius XIII.
Achtergrond
Paus Pius V, bekend om zijn strikte handhaving van de besluiten van het Concilie van Trente en zijn inzet voor kerkelijke hervorming, overleed op 68-jarige leeftijd. Zijn pontificaat werd gekenmerkt door een sterke oppositie tegen het protestantisme en nauwe samenwerking met katholieke vorsten, waaronder Filips II van Spanje.
Verloop en nasleep
Van de 66 kiesgerechtigde kardinalen namen er 53 deel aan het conclaaf. Het conclaaf duurde slechts twee dagen en werd beslecht met één stemronde, wat uitzonderlijk snel was. De consensus onder de kardinalen was groot, mede door de reputatie van Ugo Buoncompagni als een bekwame jurist en diplomaat. Zijn verkiezing weerspiegelde de wens van de kardinalen om de hervormingsgezinde koers van paus Pius V voort te zetten.
Buoncompagni nam bij zijn verkiezing de naam Gregorius XIII aan. Zijn pontificaat zou later bekend worden door de invoering van de Gregoriaanse kalender in 1582, een belangrijke hervorming van de tijdrekening. Het conclaaf van 1572 markeerde ook een voortzetting van de contrareformatorische lijn binnen het pausdom. Gregorius XIII zou een actieve rol spelen in het versterken van de katholieke identiteit in Europa, onder meer door steun aan seminaries en missionaire activiteiten.
- (en) J.N.D. Kelly - The Oxford Dictionary of Popes, Oxford, 1986
- (en) F.J. Baumgartner - Behind Locked Doors: A History of the Papal Elections. Palgrave Macmillan, 2003, ISBN 0-312-29463-8.
