Kees Verkerk

Verkerk is opgegroeid in Puttershoek waar zijn ouders een café hadden, 't Veerhuys. Op zijn zestiende tapte hij biertjes.

Verkerk maakte deel uit van een zeer sterke lichting, die in de jaren zestig opkwam. Zijn specialiteit was de 1500, 5000 en de 10.000 meter. Op de 500 m was hij niet snel.

Doordat de winter van 1962/1963 streng was, konden in het Zuid-Hollandse 's-Gravendeel de provinciale kampioenschappen gehouden worden. Verkerk begon vooral met schaatsen in de hoop geld te verdienen. Verkerk deed voor het eerst mee, werd derde en kreeg vervolgens een uitnodiging voor de Nederlandse kampioenschappen, waar hij vierde werd. Dat leidde ertoe dat hij opgenomen werd in de nationale kernploeg. Een jaar later al won hij op de Olympische Winterspelen in Innsbruck zilver op de 1500 meter met een tijd van 2:10.6 minuten, achter de Est Ants Antson die uitkwam voor de Sovjet-Unie.

In 1966 en 1967 werd hij wereldkampioen en in 1967 tevens Europees kampioen. Hij werd in beide jaren gekozen tot Sportman van het jaar.

Tijdens de Olympische Winterspelen in Grenoble van 1968 won hij goud op de 1500 meter in 2:03.4, voor Ard Schenk. Daarmee werd hij de eerste Nederlandse olympisch kampioen bij het langebaanschaatsen. Ook won hij zilver op de 5000 meter in 7:23.2 – nota bene een wereldrecord, maar in de volgende en laatste rit streefde de Noor Fred Anton Maier hem alsnog voorbij. In 1972 werd Verkerk op de Winterspelen van Sapporo op de 10.000 meter tweede in 15:04.70, zijn derde vice-olympische titel.

Verkerk brak tijdens zijn carrière vele records: in 1963 (7:45.3), 1967 (7:45.3), 1968 (7:36.6) en 1969 (7:24.1) verbeterde hij het Nederlands record op de 5000 m en in 1966 (16:01.0), 1967 (15:32.2), 1968 (15:28.7) en 1969 (15:03.6) op de 10.000 m. Vooral de laatste prestatie was groots, want daarmee verbeterde hij het wereldrecord van Per Willy Guttormsen met twaalf en een halve seconde. Die rit in Inzell behoort tot de meest legendarische in de Nederlandse schaatshistorie. Zijn bondscoaches van de Nederlandse schaatsploeg waren in die dagen Anton Huiskes, Wim de Graaff en Leen Pfrommer.

In later jaren werd hij als Nederlands beste overvleugeld door Ard Schenk. Schenk en Verkerk kwamen voor het eerst tegen elkaar uit in Graft op 17 februari 1963. Zij troffen elkaar op de 10 kilometer. Schenk won die afstand, maar Verkerk het eindklassement. Na die wedstrijd werden zij beiden voor het eerst toegevoegd aan de nationale kernploeg.

In 1973 en 1974 was hij samen met Schenk en een dozijn anderen professional bij de International Speed Skating League. Tot in 1980 was hij vijf seizoenen bondscoach van het Zweedse herenteam.

Verkerk trouwde in 1972 met een Noorse. Hij woont in het Zuid-Noorse Hamresanden, Kristiansand en heeft daar een hotel-restaurant en camping. In 2010 werd hij benoemd tot erelid van de KNSB.

Eind 2018 kwam zijn biografie uit. Jeroen Haarsma schreef het boek ‘’Keessie’’. In 2022 bleek Verkerk, inmiddels 80 jaar oud, nog steeds houder te zijn van twintig baanrecords.^[1]

Kees Verkerk heeft twee periodes aan de top van de Adelskalender gestaan: eerst van 28 februari 1967 tot 5 februari 1968 (342 dagen) en een tweede keer van 7 februari 1968 tot 13 februari 1971 (1102 dagen). In totaal heeft Kees Verkerk 1444 dagen aan de top van de Adelskalender gestaan.

Hieronder staan de persoonlijke records (PR's) waarmee Kees Verkerk aan de top van de Adelskalender kwam en de PR's die hij had staan toen hij van de eerste plek verdreven werd. Tevens zijn de gegevens weergegeven van de schaatsers die voor en na hem aan de top van de lijst stonden.

Datum	500 m	1500 m	5000 m	10.000 m	Punten	Voorganger / Opvolger
26-02-1967	40,7	2.04,2	7.35,2	15.51,2	175.180	Ard Schenk
28-02-1967	42,0	2.03,9	7.26,6	15.35,2	174.720
03-02-1968	41,7	2.03,9	7.26,6	15.35,2	174.420
05-02-1968	40,0	2.02,5	7.38,1	15.33,5	173.318	Magne Thomassen
07-02-1968	40,8	2.02,6	7.26,6	15.35,2	173.086
16-01-1971	39,9	1.58,9	7.13,2	15.03,6	168.033
13-02-1971	38,9	1.58,7	7.18,8	15.13,4	168.016	Ard Schenk