Divock Origi

Origi is de zoon van gewezen voetballer Mike Origi. Hij werd geboren in Oostende, waar zijn vader van 1992 tot 1996 voor KV Oostende voetbalde. Origi begon met voetballen bij KFC De Zwaluw Wiemismeer,^[1] dat hij na een jaar verliet voor KRC Harelbeke. In 2001 belandde Origi bij KRC Genk, de voormalige club van zijn vader. Hij maakte er deel uit van een generatie bestaande uit onder meer Anthony Limbombe en Jordy Croux. In 2010 ruilde de toen 15-jarige aanvaller Genk in voor het Franse Lille OSC.^[2] In 2012 maakte hij zijn debuut in het tweede elftal van de Franse subtopper, een jaar later ook in het eerste elftal.

Op 2 februari 2013 maakte hij onder trainer Rudi Garcia zijn debuut in het eerste elftal van Rijsel. In de competitiewedstrijd tegen Troyes mocht hij invallen bij een 0-1-stand. In de 74e minuut maakte hij zijn eerste doelpunt voor Rijsel en plaatste daarmee de 1-1-eindstand op het scorebord. Een week na zijn opvallende prestatie tegen Troyes mocht de spits ook invallen in de topper tegen Olympique Lyonnais. In totaal zou hij in het seizoen 2012/13 tien keer mogen invallen. Zijn prestaties werden door het bestuur beloond met een contractverlenging tot 2016.

In de zomer van 2013 nam René Girard het roer over. Onder de nieuwe trainer kreeg Origi in bijna elk competitieduel een speelkans. Op 23 maart 2014 startte hij als linksbuiten in de topper tegen AS Monaco. De Monegasken kwamen 1-0 voor, maar speelden uiteindelijk nog 1-1 gelijk na een treffer van Origi. De Keniaanse Belg maakte in het seizoen 2013/14 vijf competitiedoelpunten, waaronder de enige treffer in het openingsduel tegen Lorient.

Origi tekende in juli 2014 een vijfjarig contract bij Liverpool, dat circa €12.500.000,- voor hem betaalde aan Lille OSC. De Engelse club liet hem gedurende het seizoen 2014/15 op huurbasis bij de Franse club.^[3] Origi maakte in 2015 zijn officieuze debuut voor Liverpool, in een oefenwedstrijd in de voorbereiding op het seizoen 2015/16 tegen een all-star team uit Azië. Hij maakte deze wedstrijd zijn eerste doelpunt voor Liverpool. In datzelfde seizoen speelde hij ook een wedstrijd voor Liverpool onder 23. In het seizoen 2017/18 speelde hij op huurbasis voor VfL Wolfsburg om vervolgens weer terug te keren in Liverpool. In het seizoen 2018/19 speelde hij opnieuw een wedstrijd voor het Liverpool onder 23 en ditmaal wist hij een doelpunt te maken. Op 7 mei 2019 bracht hij Anfield Road in extase door twee keer te scoren in de terugwedstrijd van de halve finale van de UEFA Champions League tegen FC Barcelona. Origi droeg zo bij aan de 4-0-zege van 'The Reds' die op die manier een 3-0-nederlaag uit de heenwedstrijd ongedaan maakten en zich kwalificeerden voor de finale. Origi scoorde ook in de 82e minuut van de finale tijdens de UEFA Champions League tegen Tottenham Hotspur, dat Liverpool won met 0-2.

Origi speelde in 175 officiële duels voor The Reds, waarin hij 41 keer scoorde.

Divock Origi tekende in juli 2022 een vierjarig contract bij AC Milan, dat hem transfervrij overnam van Liverpool. Bij AC Milan werd hij ploegmaat van landgenoot Alexis Saelemaekers.^[4] Hij moest er de concurrentie aangaan met clublegende Zlatan Ibrahimovic, Olivier Giroud en Ante Rebic.

Op 13 augustus, de eerste speeldag van de Serie A, debuteerde Origi tegen Udinese. Hij mocht zes minuten voor tijd invallen voor Rafael Leão. De wedstrijd was toen al beslist. Milan won met 4-2. De Ketelaere was de 999ste speler die ooit het veld betrad bij de Rossoneri, Origi de duizendste.^[5][6] Gaandeweg kreeg hij langere invalbeurten zonder grote impact. Zijn eerste basisplaats kreeg Origi op 22 oktober 2022 tegen Monza. Origi bedankte zijn coach Stefano Pioli meteen met een assist en een knap doelpunt. Hij had hiermee een groot aandeel in de 4-1-zege.^[7] Origi kwam bij Milan 36 op het veld, waarin hij goed was voor twee goals en twee assists. Coach Stefano Pioli rekende niet meer op hem waardoor Origi andere oorden mocht opzoeken.

Op 13 mei 2014 maakte bondscoach Marc Wilmots bekend dat hij tot de definitieve selectie van de Rode Duivels voor het WK 2014 in Brazilië behoorde. Op 26 mei maakte hij in een vriendschappelijk duel tegen Luxemburg zijn debuut voor de nationale ploeg. Hij mocht na 61 minuten invallen voor Romelu Lukaku. De wedstrijd werd echter niet erkend door de FIFA omdat België te veel wisselde. Daardoor maakte Origi zijn officiële debuut pas op 1 juni 2014. Toen mocht hij tegen Zweden na 74 minuten invallen voor Lukaku. In de derde oefenwedstrijd tegen Tunesië, ter voorbereiding op het WK, stond hij in de basiself.

Tijdens de tweede groepswedstrijd tegen Rusland van het WK viel Origi opnieuw in voor Lukaku. In dat duel maakte hij in de 88e minuut het beslissende doelpunt van de wedstrijd (1-0). Met dit doelpunt werd Origi de zevende jongste speler ooit die een doelpunt op een WK wist te maken.^[11]

In oktober 2014 scoorde Origi al zijn tweede interlanddoelpunt in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Andorra.

Twee jaar na zijn debuut bij de Duivels mocht Origi opnieuw deel uitmaken van de selectie voor het EK 2016. Ditmaal moest hij wel concurreren met 3 andere spitsen. Hij mocht twee keer invallen, in de poulewedstrijden tegen Italië en Zweden. De overige drie wedstrijden bleef Origi op de bank.

Interlands van Divock Origi voor  België
№	Datum	Wedstrijd	Uitslag	Competitie	Goals
Als speler van Lille OSC
1.	26 mei 2014	België – Luxemburg	5 – 1	Vriendschappelijk	-
2.	1 juni 2014	Zweden – België	0 – 2		-
3.	7 juni 2014	België – Tunesië	1 – 0		-
4.	17 juni 2014	België – Algerije	1 – 2	WK 2014 groepsfase	-
5.	22 juni 2014	België – Rusland	1 – 0		88'
6.	26 juni 2014	Zuid-Korea – België	0 – 1		-
7.	1 juli 2014	België – Verenigde Staten	2 – 1	WK 2014 achtste finale	-
8.	5 juli 2014	Argentinië – België	1 – 0	WK 2014 kwartfinale	-
9.	4 september 2014	België – Australië	2 – 0	Vriendschappelijk	-
10.	10 oktober 2014	België – Andorra	6 – 0	EK-kwalificatie 2016	59'
11.	13 oktober 2014	Bosnië en Herzegovina – België	1 – 1		-
12.	12 november 2014	België – IJsland	3 – 1	Vriendschappelijk	62'
13.	16 november 2014	België – Wales	0 – 0	EK-kwalificatie 2016	-
14.	31 maart 2015	Israël – België	0 – 1		-
Als speler van Liverpool FC
15.	3 september 2015	België – Bosnië en Herzegovina	3 – 1	EK-kwalificatie 2016	-
16.	6 september 2015	Cyprus – België	0 – 1		-
17.	13 oktober 2015	België – Israël	3 – 1		-
18.	28 mei 2016	Zwitserland – België	1 – 2	Vriendschappelijk	-
19.	1 juni 2016	België – Finland	1 – 1		-
20.	5 juni 2016	België – Noorwegen	3 – 2	-
21.	13 juni 2016	België – Italië	0 – 2	EK 2016 groepsfase	-
22.	22 juni 2016	Zweden – België	0 – 1		-
23.	1 september 2016	België – Spanje	0 – 2	Vriendschappelijk	-
Als speler van VfL Wolfsburg
24.	10 november 2017	België – Mexico	3 – 3	Vriendschappelijk	-
25.	14 november 2017	België – Japan	1 – 0		-
Als speler van Liverpool FC
26.	18 november 2018	Zwitserland – België	5 – 2	UEFA Nations League 2018/19	-
27.	6 september 2019	San Marino – België	0 – 4	EK 2020 kwalificatie	-
28.	19 november 2019	België – Cyprus	6 – 1		-
29.	8 oktober 2020	België – Ivoorkust	1 – 1	Vriendschappelijk	-
30.	13 november 2021	België - Estland	3 – 1	Kwalificatie WK 2022	-
31.	16 november 2021	Wales - België	1 – 1		-
32.	29 maart 2022	België – Burkina Faso	3 – 0	Vriendschappelijk	-
Totaal					3

Bijgewerkt t/m 29 maart 2022^[12]