Australisch voetbalelftal (mannen)

Australië
Vlag van Australië
Bijnaam The Socceroos
Kledingsponsor Nike
FIFA-ranglijst 26 Stabiel (3 april 2025)
Hoogste ranking 14e (sep 2009)
Laagste ranking 102e (nov 2014)
Associatie FFA
Bondscoach Vlag van Australië Tony Popović
Stadion Verschillende
Meeste interlands Mark Schwarzer (109)
Topscorer Tim Cahill (50)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland 3–1 Australië Vlag van Australië
(Dunedin, Nieuw-Zeeland; 17 juni 1922)
Grootste overwinning:
Vlag van Australië Australië 31–0 Amerikaans-Samoa Vlag van Amerikaans-Samoa
(Coffs Harbour, Australië; 11 april 2001)
Grootste nederlaag:
Vlag van Australië Australië 0–8 Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika (1928-1982)
(Adelaide, Australië; 17 september 1955)
Wereldkampioenschap
Optredens 6 (eerste keer: 1974)
Beste resultaat Achtste finale (2006, 2022)
Azië Cup (vanaf 2006)
Optredens 3 (eerste keer: 2007)
Beste resultaat Winnaar (2015)
Oceanië Cup (tot 2006)
Optredens 6 (eerste keer: 1980)
Beste resultaat Winnaar (1980, 1996, 2000,
2004)
FIFA Confederations Cup
Optredens 3 (eerste keer: 1997)
Beste resultaat Tweede plaats (1997)
Thuis
Uit

Het Australisch voetbalelftal is een team van voetballers dat Australië vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden.

Australië was lid van de Oceanische voetbalbond OFC van 1966 tot en met 2005. Per 1 januari 2006 is Australië toegetreden tot de Aziatische voetbalbond AFC.

Australië was meestal oppermachtig in Oceanië door de geringe tegenstand van de overige landen in die regio. Door over te stappen naar de Aziatische bond gaan ze meerdere wedstrijden op hoger niveau spelen en naar verwachting stijgt daardoor ook het Australisch spelniveau. Dit moet leiden tot meer financiële mogelijkheden en vaker plaatsing voor het wereldkampioenschap.

Australië speelde op 22 februari 2006 zijn eerste officiële wedstrijd als AFC-lid uit tegen Bahrein en won met 3–1. Dit was een kwalificatiewedstrijd voor de Azië Cup 2007. Bij de eerste deelname aan het Aziatisch toernooi bereikte Australië de kwartfinale tegen Japan. Hierin werd na strafschoppen verloren. In 2015 werd in de finale Zuid-Korea in eigen land verslagen.

Het land won vier keer de Oceanië Cup en één keer de Azië Cup. In 1997 behaalde het de tweede plaats tijdens de FIFA Confederations Cup.

Deelname aan internationale toernooien

Het Australisch voetbalelftal nam in 1965 voor het eerst deel aan het kwalificatietoernooi voor het Wereldkampioenschap voetbal 1966. Op 21 november speelde het land in Phnom Penh (Cambodja) tegen Noord-Korea. De wedstrijd werd verloren met 1–6. De enige goal voor Australië werd gemaakt door Les Scheinflug, die in de 70e minuut een strafschop binnenschoot. Ook de return drie dagen later werd verloren waardoor Australië niet naar het WK mocht. Zij plaatsten zich acht jaar later wel voor het WK van 1974. In de Finaleronde moesten drie wedstrijden tegen Zuid-Korea worden gespeeld. Na twee gelijke spelen werd de derde in Hongkong gewonnen met 1–0 waardoor voor de eerste mocht worden deelgenomen aan een WK-voetbal. Op dat eindtoernooi strandde het in de groepsfase. Zowel de eerste wedstrijd tegen Oost-Duitsland 0–2 als de tweede tegen West-Duitsland 0–3 ging verloren. In de afsluitende wedstrijd tegen Chili werd nog een punt gepakt 0–0, maar dat was onvoldoende voor de volgende ronde. Tussen 1974 en 2006 plaatste het land zich nooit voor een WK, maar daar kwam in 2006 verandering in. Driemaal achter elkaar plaatste Australië zich voor het hoofdtoernooi. Eén keer bereikte het de achtste finale. In 2006 werd in poule F eerst Japan met 3–1 verslagen. Van Brazilië (0–2) werd weliswaar verloren maar door het gelijke spel tegen Kroatië (2–2) werden de Australiërs toch tweede. In de achtste finale bleef het tot in de blessuretijd 0–0 tegen Italië. In de 95e minuut scoorde Francesco Totti echter de 1–0 uit een penalty.

Wereldkampioenschap

Wereldkampioenschap voetbal overzicht[1]
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Engeland 1966Niet gekwalificeerd
Vlag van Mexico 1970Niet gekwalificeerd
Vlag van Bondsrepubliek Duitsland 1974Groepsfase301205(Kwal.)
Vlag van Argentinië 1978Niet gekwalificeerd
Vlag van Spanje 1982Niet gekwalificeerd
Vlag van Mexico 1986Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië 1990Niet gekwalificeerd
Vlag van Verenigde Staten 1994Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk 1998Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-Korea (1997–2011)Vlag van Japan 2002Niet gekwalificeerd
Vlag van Duitsland 2006Achtste finale411256(Kwal.)
Vlag van Zuid-Afrika 2010Groepsfase311136(Kwal.)
Vlag van Brazilië 2014Groepsfase300339(Kwal.)
Vlag van Rusland 2018Groepsfase301225(Kwal.)
Vlag van Qatar 2022Achtste finale420246(Kwal.)
Vlag van CanadaVlag van MexicoVlag van Verenigde Staten 2026Gekwalificeerd000000(Kwal.)
Totaal7 keer2044121737

FIFA Confederations Cup

FIFA Confederations Cup overzicht[2]
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Saoedi-Arabië 1997Tweede521248
Vlag van Mexico 1999Geen deelname
Vlag van Zuid-Korea Vlag van Japan 2001Derde530242
Vlag van Frankrijk 2003Geen deelname
Vlag van Duitsland 2005Groepsfase3003510
20092013Geen deelname
Vlag van Rusland 2017Groepsfase302145
Totaal4/9165381725

Oceanië Cup

Australië was tot en met 2005 lid van de OFC en speelde daarom mee met het Oceanisch kampioenschap voetbal. Iedere deelname werd de finale bereikt (6 keer). In totaal won Australië het toernooi 4 keer. In 1980 (4−2) en 1996 (5−0) werd Tahiti in de finale verslagen. In 2000 werd Nieuw-Zeeland verslagen (2–0), In 2004 won Australië met 6–0 van de Salomonseilanden. Dat zou gelijk het laatste toernooi zijn omdat Australië overstapte naar de Aziatische voetbalbond.

Oceanië Cup overzicht[3]
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Nieuw-Caledonië 1980Kampioen4400244
1996Kampioen4310140
Vlag van Australië 1998Tweede4301233
Vlag van Frans-Polynesië 2000Kampioen4400260
Vlag van Nieuw-Zeeland 2002Tweede5401232
Vlag van Australië 2004Kampioen7610324
Totaal4 keer28242214213

Australië is vanaf 2006 lid van de AFC en speelt in 2007 voor de eerste keer mee aan het Aziatisch voetbalkampioenschap. In groep A van dat toernooi wordt 1 wedstrijd gewonnen (Thailand, 4–0). Daarmee plaatst Australië zich voor de kwartfinale. In die kwartfinale speelt het land gelijk tegen Japan. De strafschoppenserie wordt echter door Japan gewonnen, waardoor dat land doorgaat naar de halve finale. Op het toernooi van 2011 wordt wederom verloren van Japan. Dit keer met 0–1 in de finale. Vier jaar later wint Australië het toernooi door in de finale Zuid-Korea met 2–1 te verslaan. De doelpunten voor Australië worden gemaakt door Massimo Luongo en James Troisi.

Aziatisch kampioenschap

Azië Cup overzicht[4]
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van IndonesiëVlag van MaleisiëVlag van ThailandVlag van Vietnam 2007Kwartfinale412175(Kwal.)
Vlag van Qatar 2011Tweede6411132(Kwal.)
Vlag van Australië 2015Kampioen6501143
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten 2019Kwartfinale521264(Kwal.)
Vlag van Qatar 2023Kwartfinale531193(Kwal.)

Oost-Aziatisch kampioenschap

Oost-Azië Cup overzicht[5]
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Zuid-Korea 2013Vierde301257(Kwal.)

WK 2006

Zie Australië op het wereldkampioenschap voetbal 2006 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 2005 wist Australië zich onder leiding van de Nederlandse trainer Guus Hiddink voor het eerst in 32 jaar te kwalificeren voor de WK-eindronde. In de beslissende play-off tegen Uruguay won de ploeg na strafschoppen. In Montevideo werd het 1-0 voor Uruguay, in Sydney 1-0 voor Australië. Voor het WK werd Australië ingedeeld in Groep F, samen met Japan, Brazilië en Kroatië.

Op 4 juni 2006 speelde Australië ter voorbereiding op het WK een vriendschappelijke wedstrijd tegen Nederland in Stadion Feijenoord in Rotterdam. Dat oefenduel eindigde in een gelijkspel (1-1).

Op 12 juni nam Australië het in de eerste WK-wedstrijd op tegen Japan. In deze wedstrijd stond Australië tot vijf minuten voor tijd met 0-1 achter, maar door twee doelpunten van Tim Cahill en een van John Aloisi (die beiden in de tweede helft waren ingevallen) wisten de Socceroos de score naar 3-1 om te buigen. Op 18 juni nam Australië het op tegen Brazilië in de Allianz Arena te München. Dit duel werd na een bittere strijd met 0-2 verloren door doelpunten van Adriano en invaller Fred. Op 22 juni nam Australië het op tegen Kroatië. In het Gottlieb Daimlerstadion te Stuttgart werd het 2-2. Hierdoor was Australië verzekerd van een plek in de tweede ronde.

In de achtste finale was Italië, de latere winnaar van het WK, de tegenstander. In deze wedstrijd bleef het lang 0-0 en de Italianen kwamen in de vijftigste minuut met tien man te staan na een rode kaart van verdediger Marco Materazzi. Vanaf dat moment moest Australië het spel maken en kwam het tot een aantal kansen. Het bleef echter 0-0 tot de 93ste minuut, toen Italië een dubieuze strafschop toegewezen kreeg van de scheidsrechter Luis Medina Cantalejo. Deze penalty werd benut door Francesco Totti, waardoor Australië was uitgeschakeld.

Interlands

Zie Interlands Australisch voetbalelftal 2020-2029 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Australië.

FIFA-wereldranglijst[6]

1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021
49 58 51 50 35 39 89 73 48 50 82 58 48 39 48 28 21 26 23 36 58 100 57 47 38 41 42 41 35

Topscorers

Per 4 december 2022 (na de uitschakeling in het WK 2022 door Argentinië}

Speler Carrière Goals Interlands Moyenne
1 Tim Cahill 2004-2018 50 108 0,46
2 Damian Mori 1992-2002 29 45 0.64
3 Archie Thompson 2001-2013 28 54 0,52
4 John Aloisi 1993-2008 27 55 0,49
5 John Kosmina 1977-1988 25 60 0,42
Attila Abonyi 1967-1977 25 61 0,41
7 David Zdrilic 1997-2010 20 31 0,65
Mile Jedinak 2008-2018 20 79 0,25
Brett Emerton 1998-2012 20 95 0,21
10 Graham Arnold 1985-1997 19 56 0,34


Huidige selectie

De volgende spelers werden opgenomen in de selectie voor het WK 2022.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de wedstrijd tegen Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland op 25 september 2022.

Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
Mathew Ryan Aanvoerder 75 0 Vlag van Denemarken FC Kopenhagen
Andrew Redmayne 4 0 Vlag van Australië Sydney FC
Danny Vukovic 4 0 Vlag van Australië Central Coast Mariners
Verdediging
Aziz Behich 53 2 Vlag van Schotland Dundee United
Milos Degenek 38 1 Vlag van Verenigde Staten Columbus Crew
Bailey Wright 27 2 Vlag van Engeland Sunderland
Fran Karačić 10 1 Vlag van Italië Brescia
Harry Souttar 10 6 Vlag van Engeland Stoke City
Nathaniel Atkinson 5 0 Vlag van Schotland Heart of Midlothian
Joel King 4 0 Vlag van Denemarken Odense BK
Kye Rowles 3 0 Vlag van Schotland Heart of Midlothian
Thomas Deng 2 0 Vlag van Japan Albirex Niigata
Middenveld
Aaron Mooy 53 7 Vlag van Schotland Celtic
Jackson Irvine 49 7 Vlag van Duitsland FC St. Pauli
Ajdin Hrustić 20 3 Vlag van Italië Hellas Verona
Riley McGree 11 1 Vlag van Engeland Middlesbrough
Keanu Baccus 3 0 Vlag van Schotland St. Mirren
Cameron Devlin 1 0 Vlag van Schotland Heart of Midlothian
Aanval
Mathew Leckie 73 13 Vlag van Australië Melbourne City
Awer Mabil 29 8 Vlag van Spanje Cádiz
Jamie Maclaren 26 8 Vlag van Australië Melbourne City
Mitchell Duke 21 8 Vlag van Japan Fagiano Okayama
Martin Boyle 19 5 Vlag van Schotland Hibernian
Craig Goodwin 10 1 Vlag van Australië Adelaide United
Jason Cummings 1 1 Vlag van Australië Central Coast Mariners
Garang Kuol 1 0 Vlag van Australië Central Coast Mariners

Bondscoaches

  • Bijgewerkt tot en met de oefenwedstrijd tegen Vlag van Griekenland Griekenland (1–2) op 7 juni 2016.
Naam Van Tot Interlands W G V
Vlag van Australië N Gillespi19471947
Vlag van Australië Tom Langridge 19471947
Vlag van Australië Tom Jack 19501950
Vlag van Engeland Harry Brophy 19541955
Vlag van Australië Joe Marston 19581958
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Tiko Jelisavcic 19651965 6 3 0 3
Vlag van Tsjecho-Slowakije Jozef Vengloš 19651967 7 4 1 2
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joe Vlatsis 19671969 23 13 7 3
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Ralé Rasic 19701974 31 16 9 6
Vlag van Engeland Brian Green 19761976 2 2 0 0
Vlag van Engeland Jim Shoulder 19761978 25 10 7 8
Vlag van Bondsrepubliek Duitsland Rudi Gutendorf 19791981 18 3 8 7
Vlag van Australië Les Scheinflug 19811983 12 8 1 3
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Frank Arok 19831989 46 21 14 11
Vlag van Australië Les Scheinflug (interim) 19831983 4 3 0 1
Vlag van Australië Les Scheinflug (interim) 19901990 1 1 0 0
Vlag van Schotland Eddie Thomson 19901996 56 26 11 19
Vlag van Australië Les Scheinflug (interim) 19921992 3 2 1 0
Vlag van Australië Vic Fernandez (interim) 19921992 2 1 0 1
Vlag van Australië Les Scheinflug (interim) 19941994 1 1 0 0
Vlag van Argentinië Raul Blanco (interim) 19961996 2 2 0 0
Vlag van Engeland Terry Venables 19971998 23 15 3 5
Vlag van Argentinië Raul Blanco (interim) 19981999 5 3 1 1
Vlag van Australië Frank Farina 19992005 58 34 9 15
Vlag van Nederland Guus Hiddink 20052006 12 7 2 3
Vlag van Australië Graham Arnold (interim) 20062007 15 6 4 5
Vlag van Nederland Rob Baan (interim) 20072007 1 1 0 0
Vlag van Nederland Pim Verbeek 20072010 33 18 9 6
Vlag van Nederland Han Berger (interim) 20102010 1 0 0 1
Vlag van Duitsland Holger Osieck 20102013 43 23 10 11
Vlag van Australië Aurelio Vidmar (interim) 20132013 1 1 0 0
Vlag van Australië Ange Postecoglou 20132017 31 15 4 12
Vlag van Australië Graham Arnold 2024 - - - -
Vlag van Australië Tony Popovic 2024 heden - - - -

Bekende (ex-)spelers

Zie Lijst van spelers van het Australische voetbalelftal voor een overzicht van spelers met minimaal dertig interlands

John Aloisi
Graham Arnold
Mark Bresciano
Tim Cahill
David Carney
Scott Chipperfield
Jason Čulina
Brett Emerton

Frank Farina
Vince Grella
Željko Kalac
Joshua Kennedy
Harry Kewell
Edi Krnčević
Stan Lazaridis
Ljubo Milićević

Craig Moore
Kevin Muscat
Lucas Neill
Paul Okon
Tony Popović
Mark Schwarzer
Josip Skoko
Matthew Špiranović

Mile Sterjovski
Archie Thompson
Tony Vidmar
Mark Viduka
Luke Wilkshire
Ruben Zadkovich
Nedijeljko Zelić
David Zdrilić

Trivia

  • Tim Cahill is de eerste speler die een doelpunt voor Australië maakte tijdens een WK-eindronde. Dit gebeurde bij het WK van 2006 in het duel tegen Japan, dat met 3–1 werd gewonnen.
  • Australië heeft het record in handen van de grootste overwinning in het internationaal voetbal. Op 11 april 2001 versloeg het Amerikaans-Samoa met 31-0, in Coffs Harbour. In deze wedstrijd scoorde Archie Thompson dertien keer, wat ook een record is.

Selecties

Wereldkampioenschap

Selectie van Australië tijdens het Vlag van Duitsland Wereldkampioenschap 2006
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1Mark SchwarzerVlag van Engeland Middlesbrough
12Ante ČovićVlag van Zweden Hammarby IF
18Zeljko KalacVlag van Italië AC Milan
Verdediging
2Lucas NeillVlag van Engeland Blackburn Rovers
3Craig MooreVlag van Engeland Newcastle United
6Tony PopovicVlag van Engeland Crystal Palace
16Michael BeauchampVlag van Australië Central Coast Mariners
20Luke WilkshireVlag van Engeland Bristol City
22Mark MilliganVlag van Australië Sydney FC
Middenveld
5Jason ČulinaVlag van Nederland PSV Eindhoven
7Brett EmertonVlag van Engeland Blackburn Rovers
8Josip SkokoVlag van Engeland Stoke City
10Harry KewellVlag van Engeland Liverpool
11Stan LazaridisVlag van Engeland Birmingham City
13Vince GrellaVlag van Italië Parma FC
14Scott ChipperfieldVlag van Zwitserland FC Basel
21Mile SterjovskiVlag van Zwitserland FC Basel
23Mark BrescianoVlag van Italië Parma FC
Aanval
4Tim CahillVlag van Engeland Everton
9Mark VidukaVlag van Engeland Middlesbrough
15John AloisiVlag van Spanje CD Alavés
17Archie ThompsonVlag van Nederland PSV Eindhoven
19Joshua KennedyVlag van Duitsland Dynamo Dresden
Bondscoach: Vlag van Nederland Guus Hiddink
Selectie van Australië tijdens het Vlag van Brazilië Wereldkampioenschap 2014
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1Mathew RyanVlag van België Club Brugge KV
12Mitchell LangerakVlag van Duitsland Borussia Dortmund
18Eugene GalekovicVlag van Australië Adelaide United
Verdediging
2Ivan FranjićVlag van Australië Brisbane Roar
3Jason DavidsonVlag van Nederland Heracles Almelo
6Matthew ŠpiranovićVlag van Australië Western Sydney W.
8Bailey WrightVlag van Engeland Preston North End
19Ryan McGowanVlag van China Shandong Luneng
22Alex WilkinsonVlag van Zuid-Korea Jeonbuk FC
Middenveld
5Mark MilliganVlag van Engeland Melbourne Victory
10Ben HalloranVlag van Duitsland Fortuna Düsseldorf
13Oliver BozanićVlag van Zwitserland FC Luzern
14James TroisiVlag van Australië Melbourne Victory
15Mile JedinakVlag van Engeland Crystal Palace
16James HollandVlag van Oostenrijk Austria Wien
17Matt McKayVlag van Australië Brisbane Roar
20Dario VidošićVlag van Zwitserland FC Sion
21Massimo LuongoVlag van Engeland Swindon Town
23Mark BrescianoVlag van Qatar Al-Gharafa
Aanval
4Tim CahillVlag van Verenigde Staten New York Red Bulls
7Mathew LeckieVlag van Duitsland FSV Frankfurt
9Adam TaggartVlag van Australië Newcastle United Jets
11Tommy OarVlag van Nederland FC Utrecht
Bondscoach: Vlag van Australië Ange Postecoglou

FIFA Confederations Cup

Selectie van Australië tijdens het Vlag van Rusland FIFA Confederations Cup 2017
Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1Mathew RyanVlag van België KRC Genk
12Mitchell LangerakVlag van Duitsland VfB Stuttgart
18Danny VukovicVlag van Australië Sydney FC
Verdediging
2Milos DegenekVlag van Japan Yokohama F. Marinos
3Alex GersbachVlag van Noorwegen Rosenborg BK
5Mark MilliganVlag van Verenigde Arabische Emiraten Baniyas SC
6Dylan McGowanVlag van Australië Adelaide United
8Bailey WrightVlag van Engeland Bristol City
16Aziz BehichVlag van Turkije Bursaspor
19Ryan McGowanVlag van China Guizhou Zhicheng
20Trent SainsburyVlag van Italië Internazionale
Middenveld
10Robbie KruseVlag van China Liaoning Hongyun
13Aaron MooyVlag van Engeland Huddersfield Town
14James TroisiVlag van Australië Melbourne Victory
15James JeggoVlag van Oostenrijk Sturm Graz
17Ajdin HrustićVlag van Nederland FC Groningen
21Massimo LuongoVlag van Engeland Queens Park Rangers
22Jackson IrvineVlag van Engeland Burton Albion
23Tom RogićVlag van Schotland Celtic FC
Aanval
4Tim CahillVlag van Australië Melbourne City
9Tomi JurićVlag van Zwitserland FC Luzern
7Mathew LeckieVlag van Duitsland FC Ingolstadt 04
11Jamie MaclarenVlag van Australië Brisbane Roar
Bondscoach: Vlag van Australië Ange Postecoglou