Ivoriaans voetbalelftal (mannen)

Ivoorkust
Ivoriaans voetbalelftal
Vlag van Ivoorkust
Bijnaam Les Éléphants (De Olifanten)
FIFA-ranglijst 41 Gestegen 5 (3 april 2025)
Hoogste ranking 12e (feb 2013, apr-
mei 2013)
Laagste ranking 75e (maa-mei 2004)
Associatie FIF
Bondscoach Vlag van Ivoorkust Emerse Faé
Stadion Stade Félix Houphouët-Boigny,
Stade olympique d'Ebimpé, Abidjan
Meeste interlands Didier Zokora (121)
Topscorer Didier Drogba (65)
Wedstrijden
Eerste interland:
Vlag van Ivoorkust Ivoorkust 3-2 Dahomey Vlag van Benin
(Antananarivo, Madagaskar, 13 april 1960)
Grootste overwinning:
Vlag van Ivoorkust Ivoorkust 11-0 Centr.-Afrik. Rep. Vlag van Centraal-Afrikaanse Republiek
(Abidjan, Ivoorkust; 27 december 1961)
Grootste nederlaag:
Vlag van Nederland Nederland 5-0 Ivoorkust Vlag van Ivoorkust
(Rotterdam, Nederland; 4 juni 2017)
Wereldkampioenschap
Optredens 3 (eerste keer: 2006)
Beste resultaat Eerste ronde (2006, 2010, 2014)
Afrika Cup
Optredens 21 (eerste keer: 1965)
Beste resultaat Winnaar (1992, 2015, 2024)
FIFA Confederations Cup
Optredens 1 (eerste keer: 1992)
Beste resultaat Vierde plaats (1992)
Thuis
Uit
ÊFinale Afrika Cup 2015

Het Ivoriaans voetbalelftal, bijgenaamd Les Éléphants, is een team van voetballers dat Ivoorkust vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden zoals de (kwalificatie)wedstrijden voor het WK en het Afrikaans kampioenschap. De Fédération Ivoirienne de Football werd in 1960 opgericht en is aangesloten bij de CAF en de FIFA (sinds 1964). De grootste sportieve successen werden behaald in 1992, 2015 en 2024 toen het land de Afrika Cup won.

Deelnames aan internationale toernooien

Ivoorkust deed in de kwalificatiereeks voor het Wereldkampioenschap voetbal 1974 voor het eerst mee. Op 15 oktober speelde het in Freetown tegen Sierra Leone en won deze wedstrijd met 1–0. Ivoorkust zou zich niet kwalificeren door het verlies tegen Marokko in de derde ronde. Ook in de jaren daarna (tussen 1978 en 2002) zou Ivoorkust zich niet weten te plaatsen voor een eindtoernooi. Tussen 2006 en 2014 wist Ivoorkust zich drie keer achter elkaar te kwalificeren voor het hoofdtoernooi. De eerste wedstrijd was op 10 juni tegen Argentinië en werd verloren met 1–2. Voor Ivoorkust scoorde Didier Drogba. Ook de tweede wedstrijd ging verloren, tegen Nederland werd het ook (1–2). In deze wedstrijd scoorde Bakari Koné. Ivoorkust was na 2 wedstrijden uitgeschakeld en had in de laatste wedstrijd dus onvoldoende aan de zege (3–2) tegen Servië en Montenegro. Ook op de toernooien van 2010 en 2014 strandde Ivoorkust als derde in de poule. Op ieder toernooi werd eenmaal gewonnen. In 2010 was er een overwinning op Noord-Korea (3–0) en in 2014 was er een overwinning op Japan (2–1). Ivoorkust had zich bijna geplaatst. Vlak voor tijd stond het gelijk tegen Griekenland en dat was voor Ivoorkust voldoende. In 93e minuut kreeg Griekenland echter een strafschop waardoor zij alsnog wonnen het doorgingen naar de volgende ronde (2–1). Ivoorkust deed in 1992 mee aan de voorloper van de Confederations Cup, het Koning Fahd Toernooi. Er deden toen nog vier landen mee. Ivoorkust plaatste zich voor dit toernooi omdat het de Afrika Cup van 1992 wist te winnen. Op het toernooi speelde het gelijk de halve finale tegen Argentinië, deze ging verloren met 0–4. De wedstrijd om de derde plek ging ook verloren. Tegen de Verenigde Staten werd het 2–5.

Wereldkampioenschap

Wereldkampioenschap voetbal overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
19301970Geen deelname
Vlag van Bondsrepubliek Duitsland 1974Niet gekwalificeerd
Vlag van Argentinië 1978Niet gekwalificeerd
Vlag van Spanje 1982Geen deelname
Vlag van Mexico 1986Niet gekwalificeerd
Vlag van Italië 1990Niet gekwalificeerd
Vlag van Verenigde Staten 1994Niet gekwalificeerd
Vlag van Frankrijk 1998Niet gekwalificeerd
Vlag van Zuid-KoreaVlag van Japan 2002Niet gekwalificeerd
Vlag van Duitsland 2006Groepsfase310256(Kwal.)
Vlag van Zuid-Afrika 2010Groepsfase311143(Kwal.)
Vlag van Brazilië 2014Groepsfase310245(Kwal.)
Vlag van Rusland 2018Niet gekwalificeerd
Vlag van Qatar 2022Niet gekwalificeerd
Vlag van CanadaVlag van MexicoVlag van Verenigde Staten 2026Gekwalificeerd000000(Kwal.)
Totaal4 keer93151314

Confederations Cup (Koning Fahd Cup)

FIFA Confederations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Saoedi-Arabië 1992Vierde200229
19972017Geen deelname

Afrika Cup

In 1965 deed Ivoorkust voor het eerst mee aan de Afrika Cup. Het land won in de poulefase van Congo-Kinshasa maar verloor van Ghana. Daardoor werd Ivoorkust tweede in de poule maar mocht het wel de wedstrijd om de derde plek spelen. In die wedstrijd werd gewonnen van Senegal. Ook in 1968 was dit het resultaat. Ivoorkust verloor ook dit keer van Ghana, nu in de halve finale. De wedstrijd om de derde plek werd gewonnen van Ethiopië. Ivoorkust werd kampioen in 1992. Zowel in de halve finale (tegen Kameroen) als de finale (tegen Ghana) werd het 0–0. Tweemaal won Ivoorkust de strafschoppenserie die volgde. In de finale eindigde de serie in 11–10. Baffoe miste in die wedstrijd voor Ghana. In 2006 bereikte Ivoorkust weer de finale. Ook dit keer was de uitslag 0–0 en moesten er strafschoppen genomen worden. voor Ivoorkust miste Didier Drogba de eerste strafschop en Bakari Koné de derde. Egypte won uiteindelijk met 4–2. Die tweede plek was er in 2012 wederom. De uitslag in de finale tegen Zambia was 0–0. De strafschoppenserie die dit keer volgde eindigde in een 8–7 overwinning voor Zambia. Drie jaar later werd het land wel weer kampioen. De uitslag was weer 0–0. Ook nu moesten strafschoppen de winnaar aanwijzen. Hoewel de eerste twee strafschoppen gemist werden door Ivoorkust won het toch. Ghana miste namelijk de derde en vierde strafschop en uiteindelijk eindigde de serie in 9–8.

Aan de overwinning ging een harde wedstrijd vooraf tussen Ivoorkust en Ghana. Serey Die was namens Ivoorkust de eerste die zich misdroeg, toen hij Mubarak Wakaso in de edele delen schopte[1]. Scheidsrechter Bakary Gassama deed de overtreding af met een gele kaart. De arbiter uit Gambia, op het Wereldkampioenschap voetbal 2014 in Brazilië actief bij Nederland tegen Chili (2-0), hield later ook de kaarten op zak toen Eric Bailly en Harrison Afful elkaar een kopstoot gaven.

Afrika Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
19571963Geen deelname
Vlag van Tunesië 1965Derde320154(Kwal.)
1968Derde531196(Kwal.)
Vlag van Soedan 1970Vierde5212119(Kwal.)
Vlag van Kameroen 1972Niet gekwalificeerd
Vlag van Egypte (1972-1984) 1974Groepsfase302125(Kwal.)
Vlag van Ethiopië (1975-1987) 1976Niet gekwalificeerd
Vlag van Ghana 1978Gediskwalificeerd
Vlag van Nigeria 1980Groepsfase302123(Kwal.)
Vlag van Libië 1982Geen deelname
Vlag van Ivoorkust 1984Groepsfase310244
Vlag van Egypte (1972-1984) 1986Derde530275(Kwal.)
Vlag van Marokko 1988Groepsfase303022(Kwal.)
Vlag van Algerije 1990Groepsfase310235(Kwal.)
Vlag van Senegal 1992Kampioen523040(Kwal.)
Vlag van Tunesië 1994Derde5311115
Vlag van Zuid-Afrika 1996Groepsfase310225(Kwal.)
Vlag van Burkina Faso 1998Kwartfinale4220106(Kwal.)
Afrika Cup overzicht – vervolg
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van GhanaVlag van Nigeria 2000Groepsfase311134(Kwal.)
Vlag van Mali 2002Groepsfase301214(Kwal.)
Vlag van Tunesië 2004Niet gekwalificeerd
Vlag van Egypte 2006Tweede632165(Kwal.)
Vlag van Ghana 2008Vierde6402169(Kwal.)
Vlag van Angola 2010Kwartfinale312054(Kwal.)
Vlag van GabonVlag van Equatoriaal-Guinea 2012Tweede651090(Kwal.)
Vlag van Zuid-Afrika 2013Kwartfinale421185(Kwal.)
Vlag van Equatoriaal-Guinea 2015Kampioen633094(Kwal.)
Vlag van Gabon 2017Groepsfase302123(Kwal.)
Vlag van Egypte 2019Kwartfinale531173(Kwal.)
Vlag van Kameroen 2021Achtste finale422063(Kwal.)
Vlag van Ivoorkust 2023Kampioen741288(Kwal.)[2]
Vlag van Marokko 2025Kwartfinale531195(Kwal.)

African Championship of Nations

African Championship of Nations overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT Kwal
Vlag van Ivoorkust 2009Groepsfase301204
Vlag van Soedan 2011Groepsfase310224(Kwal.)
Vlag van Zuid-Afrika 2014Niet gekwalificeerd
Vlag van Rwanda 2016Derde6402104(Kwal.)
Vlag van Marokko 2018Groepsfase301203(Kwal.)
Vlag van Kameroen 2020Niet gekwalificeerd
Vlag van Algerije 2022Kwartfinale411234(Kwal.)
Vlag van Kenia Vlag van Oeganda Vlag van Tanzania 2024Niet gekwalificeerd

Het Ivoriaans B-elftal nam één keer als gast deel aan de CECAFA Cup. In de groepsfase werden de wedstrijden tegen Zanzibar en Soedan gewonnen. In de kwartfinale moest Ivoorkust tegen Malawi en de halve finale tegen Ethiopië. Beide wedstrijden werden gewonnen met 1–0. In de finale werd verloren van Tanzania met 0–1. De West African Nations Cup is voor landen die lid zijn van de WAFU. Er waren vier deelnames. In 1983 en 1984 wist Ivoorkust derde te worden. In 1982 vierde.

West African Nations Cup

West African Nations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Benin 1982Vierde50501111
Vlag van Ivoorkust 1983Derde411224
Vlag van Burkina Faso 1984Derde522176
Vlag van Ghana 1986Geen deelname
Vlag van Liberia 1987Groepsfase310213
Totaal4/517 4 8 5 21 24

WAFU Nations Cup

WAFU Nations Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
20102013Geen deelname
Vlag van Ghana 2017Groepsfase302101
Vlag van Senegal 2019Halve finale311154

CECAFA Cup

CECAFA Cup overzicht
Jaar Ronde Wed. W G V DV DT
Vlag van Tanzania 2010Tweede640273

Interlands

Zie Interlands Ivoriaans voetbalelftal 2020-2029 voor de meest actuele gespeelde en komende interlands van Ivoorkust.

FIFA-wereldranglijst[3]

2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025
51 44 64 70 40 42 18 37 29 16 21 16 14 17 28 19 34 61 65 61 61 56 47 49 46 42

Bondscoaches

2004–2007Vlag van Frankrijk Henri Michel
2007Vlag van Frankrijk Jacques Monclar
2007–2008Vlag van Duitsland Ulrich Stielike
2008Vlag van Frankrijk Gérard Gili (ad interim)
2008–2010Vlag van Bosnië en Herzegovina Vahid Halilhodžić
2010Vlag van Zweden Sven-Göran Eriksson
2010–2012Vlag van Ivoorkust François Zahoui
2012–2014Vlag van Frankrijk Sabri Lamouchi
2014–2015Vlag van Frankrijk Hervé Renard
2015–2017Vlag van Frankrijk Michel Dussuyer
2017Vlag van België Marc Wilmots
2017–2020Vlag van Ivoorkust Ibrahim Kamara
2020–2022 Vlag van Frankrijk Patrice Beaumelle
2022–2024 Vlag van Frankrijk Jean-Louis Gasset
2024–heden Vlag van Ivoorkust Emerse Faé

Huidig team

De volgende spelers werden opgeroepen voor de Afrika Cup 2025.

Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met 6 januari 2026.

Naam Wed. Dlpnt. Club
Doel
1 Yahia Fofana 32 0 Vlag van Turkije Çaykur Rizespor
16 Mohamed Koné 0 0 Vlag van België Royal Charleroi
23 Alban Lafont 3 0 Vlag van Griekenland Panathinaikos
Verdediging
2 Ousmane Diomande 12 1 Vlag van Portugal Sporting CP
3 Ghislain Konan 50 0 Vlag van Portugal Gil Vicente
5 Armel Zohouri 5 0 Vlag van Georgië Iberia 1999
7 Odilon Kossounou 33 0 Vlag van Italië Atalanta Bergamo
12 Willy Boly 22 1 Vlag van Engeland Nottingham Forest
13 Christopher Operi 11 0 Vlag van Turkije Istanbul Başakşehir
17 Guéla Doué 16 1 Vlag van Frankrijk RC Strasbourg
20 Emmanuel Agbadou 17 2 Vlag van Engeland Wolverhampton Wanderers
21 Evan N'Dicka 26 0 Vlag van Italië AS Roma
Middenveld
4 Jean Michaël Seri 64 4 Vlag van Slovenië NK Maribor
6 Seko Fofana 29 7 Vlag van Frankrijk Stade Rennes
8 Franck Kessié Aanvoerder 100 15 Vlag van Saoedi-Arabië Al-Ahli
18 Ibrahim Sangaré 55 12 Vlag van Engeland Nottingham Forest
19 Christ Inao Oulaï 5 0 Vlag van Turkije Trabzonspor
25 Jean-Philippe Gbamin 23 0 Vlag van Frankrijk FC Metz
Aanval
9 Vakoun Issouf Bayo 11 3 Vlag van Italië Udinese
10 Wilfried Zaha 36 5 Vlag van Verenigde Staten Charlotte FC
11 Jean-Philippe Krasso 27 9 Vlag van Frankrijk Paris FC
14 Oumar Diakité 28 6 Vlag van België Cercle Brugge
15 Amad Diallo 15 5 Vlag van Engeland Manchester United
22 Evann Guessand 18 3 Vlag van Engeland Aston Villa
24 Bazoumana Touré 3 2 Vlag van Duitsland 1899 Hoffenheim
26 Yan Diomande 8 3 Vlag van Duitsland RB Leipzig

Spelersrecords

Meeste wedstrijden

Didier Zokora is de recordinternational van Ivoorkust met 123 wedstrijden.
Nr. Speler Caps Goals Carrière
1 Didier Zokora 123 1 2000–2014
2 Kolo Touré 121 7 2000–2015
3 Max Gradel 110 18 2011–2024
4 Didier Drogba 105 65 2002–2014
5 Yaya Touré 101 19 2004–2015
6 Franck Kessié 100 15 2014–present
Siaka Tiéné 100 2 2000–2015
8 Salomon Kalou 96 27 2007–2017
9 Serge Aurier 91 4 2013–2024
10 Abdoulaye Traoré 90 49 1984–1996

Bijgewerkt tot en met 6 januari 2026.

Topscorers

Didier Drogba is de all-time topscorer van Ivoorkust met 65 doelpunten.
Nr. Speler Goals Caps Ratio Carrière
1 Didier Drogba 65 105 0.62 2002–2014
2 Abdoulaye Traoré 49 90 0.54 1984–1996
3 Joël Tiéhi 28 50 0.56 1985–1999
4 Salomon Kalou 27 96 0.28 2007–2017
5 Gervinho 23 86 0.27 2007–2021
6 Ibrahima Bakayoko 22 39 0.56 1996–2002
7 Laurent Pokou 21 30 0.7 1967–1980
8 Yaya Touré 19 101 0.19 2004–2015
9 Aruna Dindane 18 62 0.29 2000–2010
Max Gradel 18 110 0.16 2011–2024

Bijgewerkt tot en met 6 januari 2026.

Bekende (oud-)spelers

Zie Lijst van spelers van het Ivoriaanse voetbalelftal voor een lijst met spelers met minimaal veertig interlands

Barry Boubacar Copa
Sekou Cissé
Aruna Dindane
Didier Drogba

Emmanuel Eboué
Bonaventure Kalou
Salomon Kalou
Arouna Koné

Arsène Né
Marco Né
Cheik Tioté
Kolo Touré

Yaya Touré
Gilles Yapi Yapo
Didier Zokora
Abdul Kader Keïta