AC Milan

AC Milan
Kampioensster
AC Milan
AC Milan
Naam Associazione Calcio Milan S.p.A.
Bijnaam I Rossoneri
Il Diavolo
Opgericht 16 december 1899
Plaats Milaan
Stadion San Siro
Capaciteit 75.817
Voorzitter Vlag van Italië Paolo Scaroni
Eigenaar Vlag van Verenigde Staten RedBird Capital Partners (99,93%)
Overige aandeelhouders (0,07%)
Vice­voorzitter Vlag van Italië Franco Baresi
Algemeen directeur Vlag van Italië Giorgio Furlani
Sportief directeur Vlag van Albanië Igli Tare
Technisch directeur Vlag van Frankrijk Geoffrey Moncada
Sportief raadgever Vlag van Zweden Zlatan Ibrahimović
Trainer Vlag van Italië Massimiliano Allegri
(Hoofd)­sponsor Emirates
Kledingmerk Puma
Competitie Serie A
Website Officiële website
Thuis
Uit
Alternatief
Geldig voor 2024/25
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Associazione Calcio Milan, vaak kortweg AC Milan of Milan genoemd, is een voetbalclub uit Italië, die op 16 december 1899 door Engelse migranten werd opgericht en uitkomt in de Serie A. AC Milan behoort tot de Europese top. De club won zevenmaal de Europacup I/UEFA Champions League, waarmee het na Real Madrid de club is met de meeste titels. Daarnaast won de club ook driemaal de wereldbeker voor clubteams, eenmaal de FIFA Club World Cup, tweemaal de Europacup II (European Club Winners' Cup) en vijfmaal de Europese Supercup/UEFA Super Cup (samen met FC Barcelona recordhouder van het aantal Europese Supercup/UEFA Super Cup-titels).

De club speelt in een rood-zwart tenue (rosso-nero in het Italiaans). De thuisbasis is het San Siro-stadion en het trainingscomplex heet Milanello.

Geschiedenis

AC Milan in 1901

AC Milan werd op 16 december 1899 door een groep geëmigreerde Engelse zakenlui onder leiding van Alfred Edwards en Herbert Kilpin opgericht als de Milan Football and Cricket Club. Toentertijd werden in Italië de eerste voetbalkampioenschappen georganiseerd, waarin Milan zich al snel ging profileren. Zeventien maanden na de stichting van de club won Milan op 5 mei 1901 zijn eerste landstitel door Genoa CFC met 1-0 te verslaan. Zo kwam een einde aan de hegemonie van de club uit Genua, die de eerste drie landstitels had binnengehaald. In 1908 scheurde een deel van Milans clubleden zich af en richtte Internazionale op, dat tot de aartsrivaal van de rood-zwarten zou uitgroeien.

Die scheiding zou voor de volgende jaren een hypotheek leggen op de prestaties van Milan. Pas in 1915 bereikte de club nog eens de eindronde, maar door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werd die niet afgewerkt. Na de oprichting van de Serie A in 1929/30 werd Milan een middenmoter.

Na de Tweede Wereldoorlog trok de club Zweedse spelers als Gunnar Gren, Gunnar Nordahl en Nils Liedholm aan en ging zo weer beter presteren. De komst van de Zuid-Amerikanen Juan Alberto Schiaffino en José Altafini versterkte die tendens nog, waardoor Milan in de eerste twintig seizoenen na de oorlog slechts één keer buiten de top drie eindigde. Vijf landstitels werden behaald, en ook in Europa liep het goed. In 1958 verloor de club nog de finale van de Europacup I van Real Madrid, maar vijf jaar later kon Milan wel zegevieren, toen tegen het Portugese Benfica.

In 1969 won de club de Europacup I tegen Ajax Amsterdam en plaatste zich zo voor de finale om de intercontinentale beker tegen het Argentijnse Estudiantes La Plata. Reeds in de heenwedstrijd in San Siro waren de Argentijnen agressief naar de Milanezen toe. Ramón Aguirre Suárez schold Nestor Combin uit voor landverrader. Combin was een Fransman die van geboorte Argentijn was. Milan won met 3-0. In Buenos Aires beseften de Argentijnse spelers dat ze vrijwel kansloos waren om hun wereldtitel te verlengen waardoor ze zich misdroegen op aanwijzing van coach Zubeldía. Pierino Prati werd na drie minuten al bewusteloos geslagen door Eduardo Luján Manera. Toen Gianni Rivera geblesseerd op de grond lag kreeg hij een karatetrap van doelman Alberto Poletti. Zubeldía hitste het publiek ook op als Milan een fout maakte. Toen Rivera scoorde wilde Combin zijn ploeggenoot feliciteren, maar zover kwam het niet. Aguirre Suárez stompte hem zo hard dat hij tien minuten bewusteloos op de grond lag. Estudiantes won met 2-1 maar de beker ging naar Milan. De spelers waren echter zo geïntimideerd, dat ze de beker niet eens durfden ophalen. De hele situatie werd nog gekker toen de Argentijnse politie Combin in de boeien meenam, terwijl artsen hem aan het oplappen waren. Het bleek dat een rechter in Rosario een aanhoudingsbevel uitgevaardigd had, omdat Combin aan zijn militaire dienstplicht verzuimd had. Later bleek dat hij zijn dienstplicht wel had voldaan, te weten in Frankrijk. AC Milan zocht steun bij de politieke instanties en de Argentijnse president Juan Carlos Onganía greep in en zorgde voor de vrijlating van Combin. Hij liet ook het team van Estudiantes arresteren. Poletti, Aguirre Suárez en Manera gingen een maand de gevangenis in en Poletti werd levenslang geschorst (al werd dit later herroepen). Aguirre Suárez en Manera werden voor respectievelijk dertig en twintig wedstrijden geschorst en mochten nooit meer internationale wedstrijden spelen.

Schandaal 1980

In 1980 kwam abrupt een einde aan die succesreeks toen de club samen met Lazio Roma na een omkoopschandaal naar de Serie B verwezen werd. Milan kon meteen weer promoveren, maar was veel aanzien verloren en bleek uiteindelijk niet klaar te zijn om weer op het hoogste niveau te spelen. Het zakte opnieuw naar de tweede afdeling, en ditmaal was het geen straf, maar een sportieve degradatie.

Begin van Berlusconi-tijdperk

Aanvoerder Paolo Maldini houdt de CL-trofee in de lucht

Weer promoveerde Milan na één seizoen in tweede klasse, en vanaf halverwege de jaren 80 ging het weer een stuk beter met de club. Ze was nu in handen van mediamagnaat Silvio Berlusconi, die voor veel geld de Nederlandse voetbalsterren Ruud Gullit, Marco van Basten en Frank Rijkaard binnenhaalde. Samen met de Italiaanse internationals Paolo Maldini, Roberto Donadoni, Mauro Tassotti, Alessandro Costacurta en Franco Baresi gingen die een sterk team vormen dat het Europese voetbal domineerde. Na de elfde landstitel in 1988 ging Milan in 1989 aan de haal met de Europacup I, de Europese supercup en de intercontinentale beker. Milan kon zijn Europacuptitel zelfs verlengen door in 1990 in de finale Benfica te kloppen, dankzij een doelpunt van Rijkaard.

Onder trainer Fabio Capello werd de zegereeks in het begin van jaren 90 voortgezet. Met Zvonimir Boban, Demetrio Albertini en Dejan Savićević als aangevers voor Marco van Basten en Jean-Pierre Papin had Milan een ploeg die niet moest onderdoen voor de formatie uit de jaren 80. In 1991 moest de club de landstitel nog aan Sampdoria Genua laten, maar in de drie daaropvolgende seizoenen was het wel telkens raak: in 1991/92 verloor ze zelfs geen enkele wedstrijd in de Serie A. In de Europacup I van 1990/91 eindigde de heenwedstrijd van de kwartfinale tegen Olympique Marseille op een 1-1-gelijkspel. Tijdens de terugwedstrijd in Frankrijk viel bij een stand van 1-0 voor de thuisploeg de stadionverlichting uit, waarop de Italianen prompt de wedstrijd staakten. Daarvoor werden ze veroordeeld tot een 3-0-nederlaag, en ze werden ook uitgesloten van Europees voetbal het jaar erop. Maar in de daaropvolgende Europacup, ondertussen tot Champions League omgedoopt, bereikte Milan meteen de finale, toevallig weer tegen Marseille, dat ook deze keer aan het langste eind trok. Het was wachten tot het volgende seizoen eer de club de meestbegeerde titel van Europa nog eens kon binnenhalen: 76.000 toeschouwers in het Atheense Olympiastadion zagen hoe Milan FC Barcelona met 4-0 versloeg. In het seizoen erna schopte Milan het opnieuw tot in de finale, maar daarin was Ajax Amsterdam te sterk (0-1).

Daarmee was het uit met Milans heerschappij. Van Basten moest zich door blessureleed terugtrekken, Baresi werd een dagje ouder, en ook toppers als Roberto Baggio en George Weah konden de club geen nieuwe Europese successen bezorgen. In 1997 en 1998 bleef Milan in de rechterkolom van de Serie A steken en mocht Europa niet in. In 1999 werd het wel weer kampioen, maar in de Champions League strandde het in de groepsfase. In 2003 stond de club echter opnieuw in de finale, waar ze rivaal Juventus trof. Milan won en triomfeerde zo voor de zesde keer op het kampioenenbal.

Na een nieuwe landstitel in 2004 mocht de club in 2005 weer de eindstrijd van de Champions League beslechten. Milan ging de rust in met een 3-0-voorsprong, maar opponent Liverpool FC wiste die uit en won uiteindelijk na strafschoppen. Het volgende seizoen werden de Milanezen in de halve finale uitgeschakeld door FC Barcelona.

Corruptieschandaal

Milan was in 2006 betrokken bij de beruchte corruptiezaak rond het Italiaanse voetbal, maar had er geen actieve rol in gespeeld, waardoor het minder zwaar werd gestraft dan Juventus, Fiorentina en Lazio Roma. De club zou aanvankelijk 44 punten moeten inleveren van haar eindtotaal in het seizoen 2005-2006 en daardoor niet meer in aanmerking komen voor Europees voetbal, maar in beroep bekwam ze een mildere straf, waardoor Milan toch kon deelnemen aan de derde voorronde van de Champions League. De club wist zich te plaatsen en zou het toernooi uiteindelijk zelfs winnen door in de finale op 23 mei 2007 Liverpool te kloppen. De gemiddelde leeftijd van het elftal dat die wedstrijd afwerkte, bedroeg 31 jaar en 23 dagen, waarmee het de oudste ploeg ooit werd die de belangrijkste Europese voetbalbeker won. In de Serie A werd Milan dat seizoen (2006/07) vierde, met 61 punten, terwijl stadsgenoot en aartsrivaal Internazionale kampioen werd (97 punten).

Nieuwe Weg

In 2009, nadat Carlo Ancelotti acht jaar trainer was geweest, werd een revolutie ingeluid bij Milan. Oud-speler Leonardo werd de nieuwe coach en moest meteen een tegenslag incasseren: sterkhouder Kaká verliet de club voor Real Madrid. Dankzij de inkomsten van die transfer kon Milan zijn schulden dan wel afbetalen, de supporters waren niet gediend van Kaká's vertrek en eisten dan ook een nieuwe topaankoop. Eerst werd de transfervrije Oguchi Onyewu overgenomen van Standard Luik, en daarna plukte Milan ook Klaas-Jan Huntelaar weg bij Real Madrid. Verder haalde de club enkele jeugdspelers terug die de kans kregen zich te bewijzen, zoals Davide Di Gennaro en Ignazio Abate. En ten slotte stroomde ook een aantal jeugdspelers door naar de A-kern: Matteo Darmian, Michelangelo Albertazzi, Rodney Strasser en Gianmarco Zigoni.

Na het teleurstellende seizoen 2009/2010 onder Leonardo werd de tijd rijp geacht voor een flinke ommezwaai. Eerst werd Massimiliano Allegri aangesteld als nieuwe trainer. Daarna kwamen veel nieuwe spelers, onder wie Zlatan Ibrahimović, Thiago Silva, Robinho en Mario Yepes, die in de winterstop nog het gezelschap kregen van Urby Emanuelson, Mark van Bommel en Antonio Cassano. Allegri gaf ook heel wat spelers uit de eigen jeugd speelkansen: voorbeelden zijn Alexander Merkel, Rodney Strasser en Simone Verdi. Voor het nieuwe seizoen 2010/11 was het voornaamste doel de scudetto nog eens in de wacht te slepen, wat de club voor het laatst gelukt was in 2004. En Milan slaagde in zijn opzet. In het seizoen 2013/2014 stond Milan onder Allegri op de 13e plaats halverwege, en Allegri werd ontslagen. Hiermee kwam een einde aan het tijdperk Allegri.

Nadat Massimo Allegri ontslagen was bij Milan, is Seedorf, toen nog spelende voor Botafogo, korte tijd trainer van de rossoneri geweest, maar op 9 juni 2014 opgevolgd door Filippo Inzaghi.

Berlusconi neemt afscheid van club

In april 2017 verkocht Fininvest, de beleggingsmaatschappij van Berlusconi, het volledige belang in AC Milan (99,93%) aan het Chinese Rossoneri Sport Investment Lux.[1] De verkoopprijs bedroeg 740 miljoen euro en de Chinese partij heeft verder beloofd nog eens 400 miljoen euro in de komende twee seizoenen in de club te investeren.[1]

Het seizoen 2017/18, waarin AC Milan als zesde eindigde, kreeg een bittere nasmaak voor de club.[2] De UEFA kondigde op 22 mei 2018 sancties aan. AC Milan had de financiële spelregels overtreden en slaagde er niet in om met de Europese voetbalunie daarover een schikking te treffen. Hierdoor werd de zaak door de financiële onderzoekskamer van de UEFA doorverwezen naar de tuchtrechtskamer. Volgens de UEFA heeft de Italiaanse club de regels op het gebied van "break-even" overtreden. Europese voetbalclubs mogen in principe niet meer uitgeven dan zij aan geld binnenkrijgen. AC Milan werd voor twee jaar uitgesloten van deelname aan Europees voetbal.[3] Die straf werd op 20 juli teruggedraaid door het internationaal sporttribunaal CAS na een succesvol beroep van de club.[4] Daardoor mocht AC Milan alsnog Europees voetbal spelen, ten koste van Fiorentina.

Overname

Het Amerikaanse hedgefonds Elliott is de nieuwe eigenaar van AC Milan, meldden media op 11 juli 2018. Elliott hielp Yonghong Li in 2017 met de aankoop van de gevallen Italiaanse voetbalgrootmacht, maar de Chinees liet op 6 juli een betalingstermijn verstrijken. Hij moest 32 miljoen euro betalen. Hierdoor kon Elliott het eigenaarschap opeisen.[5] De nieuwe eigenaar kondigde een koerswijziging aan op 21 juli.[6] In een statement met de titel Dawn of a new era at AC Milan maakte de club bekend dat voorzitter Marco Fassone vertrekt om te worden vervangen door interim-bestuurder Paolo Scaroni, die een plan moet maken om plaatsing voor de UEFA Champions League te bewerkstelligen. In het seizoen 2021/22 lukte het AC Milan om voor het eerst sinds 2011 landskampioen van Italië te worden.

Erelijst

Clubmuseum
Competitie Aantal Jaren
Internationaal
Wereldbeker voor clubteams 3x 1969, 1989, 1990
FIFA Club World Cup 1x 2007
Europacup I / UEFA Champions League 7x 1963, 1969, 1989, 1990, 1994, 2003, 2007
European Cup Winners' Cup (Europacup II) 2x 1968, 1973
Europese Supercup / UEFA Super Cup 5x 1989, 1990, 1994, 2003, 2007
Mitropacup 1x 1982
Coppa Latina 2x 1951, 1956
Nationaal
Serie A 19x 1901, 1907, 1908, 1951, 1955, 1957, 1959, 1962, 1968, 1979, 1988, 1992, 1993, 1994, 1996, 1999, 2004, 2011, 2022
Coppa Italia 5x 1967, 1972, 1973, 1977, 2003
Supercoppa Italiana 8x 1988, 1992, 1993, 1994, 2004, 2011, 2016, 2024
Serie B 2x 1981, 1983

Sponsoren

Periode Kledingsponsor Shirtsponsor
1981–1982Linea MilanPooh Jeans
1982–1983NRHitachi
1983–1984Cuore
1984–1985Rolly GoOscar MMondadori
1985–1986Gianni RiveraFotorex U-bix
1986–1987Kappa
1987–1990Mediolanum
1990–1992adidas
1992–1993Motta
1993–1994Lotto
1994–1998Opel
1998–2006adidas
2006–2010Bwin
2010–2018Fly Emirates
2018–Puma

Eerste Elftal

Selectie

Nr. Naam Sinds Contract Vorige club
Doelmannen
1Vlag van Italië Pietro Terracciano20252027Vlag van Italië Fiorentina
16Vlag van Frankrijk Mike Maignan Aanvoerder20212026Vlag van Frankrijk Lille
96Vlag van Italië Lorenzo Torriani20242027
Verdedigers
2Vlag van Ecuador Pervis Estupiñán20252030Vlag van Engeland Brighton
5Vlag van België Koni De Winter20252030Vlag van Italië Genoa
23Vlag van Engeland Fikayo Tomori20212027Vlag van Engeland Chelsea
24Vlag van Zwitserland Zachary Athekame20252030Vlag van Zwitserland Young Boys
27Vlag van Duitsland David Odogu20262029Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg
31Vlag van Servië Strahinja Pavlović20242028Vlag van Oostenrijk Red Bull Salzburg
33Vlag van Italië Davide Bartesaghi20252030
46Vlag van Italië Matteo Gabbia20172029
Middenvelders
4Vlag van Italië Samuele Ricci20252029Vlag van Italië Torino
8Vlag van Engeland Ruben Loftus-Cheek20232027Vlag van Engeland Chelsea
12Vlag van Frankrijk Adrien Rabiot20252028Vlag van Frankrijk Olympique Marseille
14Vlag van Kroatië Luka Modrić20252026Vlag van Spanje Real Madrid
19Vlag van Frankrijk Youssouf Fofana20242028Vlag van Monaco Monaco
30Vlag van Zwitserland Ardon Jashari20252030Vlag van België Club Brugge
Aanvallers
7Vlag van Mexico Santiago Giménez20252029Vlag van Nederland Feyenoord
11Vlag van Verenigde Staten Christian Pulisic20232027Vlag van Engeland Chelsea
10Vlag van Portugal Rafael Leão20192028Vlag van Frankrijk Lille
18Vlag van Frankrijk Christopher Nkunku20252030Vlag van Engeland Chelsea
56Vlag van België Alexis Saelemaekers20202027Vlag van België Anderlecht

Laatste update: 11 september 2025

Staf

Functie Naam Sinds Contract Vorige club
HoofdtrainerVlag van Italië Massimiliano Allegri2025Vlag van Italië Juventus
Assistent-trainersVlag van Italië Marco Landucci2025
Vlag van Italië Claudio Filippi2025

Laatste update: 11 september 2025.

Overzichtslijsten

Eindklasseringen

  • 19463e
    Serie A
  • 19474e
    Serie A
  • 19482e
    Serie A
  • 19493e
    Serie A
  • 19502e
    Serie A
  • 19511e
    Serie A
  • 19522e
    Serie A
  • 19533e
    Serie A
  • 19543e
    Serie A
  • 19551e
    Serie A
  • 19562e
    Serie A
  • 19571e
    Serie A
  • 19589e
    Serie A
  • 19591e
    Serie A
  • 19603e
    Serie A
  • 19612e
    Serie A
  • 19621e
    Serie A
  • 19633e
    Serie A
  • 19643e
    Serie A
  • 19652e
    Serie A
  • 19667e
    Serie A
  • 19678e
    Serie A
  • 19681e
    Serie A
  • 19693e
    Serie A
  • 19704e
    Serie A
  • 19712e
    Serie A
  • 19722e
    Serie A
  • 19732e
    Serie A
  • 19747e
    Serie A
  • 19755e
    Serie A
  • 19763e
    Serie A
  • 197710e
    Serie A
  • 19784e
    Serie A
  • 19791e
    Serie A
  • 19803e
    Serie A
  • 19811e
    Serie B
  • 198214e
    Serie A
  • 19831e
    Serie B
  • 19846e
    Serie A
  • 19855e
    Serie A
  • 19867e
    Serie A
  • 19875e
    Serie A
  • 19881e
    Serie A
  • 19893e
    Serie A
  • 19902e
    Serie A
  • 19912e
    Serie A
  • 19921e
    Serie A
  • 19931e
    Serie A
  • 19941e
    Serie A
  • 19954e
    Serie A
  • 19961e
    Serie A
  • 199711e
    Serie A
  • 199810e
    Serie A
  • 19991e
    Serie A
  • 20003e
    Serie A
  • 20016e
    Serie A
  • 20024e
    Serie A
  • 20033e
    Serie A
  • 20041e
    Serie A
  • 20052e
    Serie A
  • 20063e
    Serie A
  • 20074e
    Serie A
  • 20085e
    Serie A
  • 20093e
    Serie A
  • 20103e
    Serie A
  • 20111e
    Serie A
  • 20122e
    Serie A
  • 20133e
    Serie A
  • 20148e
    Serie A
  • 201510e
    Serie A
  • 20167e
    Serie A
  • 20176e
    Serie A
  • 20186e
    Serie A
  • 20195e
    Serie A
  • 20206e
    Serie A
  • 20212e
    Serie A
  • 20221e
    Serie A
  • 20234e
    Serie A
  • 20242e
    Serie A
  • 20258e
    Serie A

Resultaten per seizoen

SeizoenCompetitieNiveauEindstandCoppa ItaliaOpmerking
2000/01Serie AI6halve finale
2001/024halve finale
2002/033< AS Roma: 4-1/2-2
2003/04halve finaleFinalist Supercoppa > Juventus FC: 1-1 (3-5 n.s.); Ligatopscorer Vlag van Oekraïne Andriy Shevchenko: 24
2004/052kwartfinale < SS Lazio: 3-0
2005/063kwartfinale
2006/074halve finale
2007/0858e finale
2008/0938e finale
2009/103kwartfinale
2010/11halve finale
2011/122halve finaleSupercoppa > Internazionale: 2-1; Ligatopscorer Vlag van Zweden Zlatan Ibrahimović: 28
2012/133kwartfinale
2013/148kwartfinale
2014/1510kwartfinale
2015/167Finale< Juventus FC: 0-1 n.v.
2016/176kwartfinale Supercoppa > Juventus FC: 1-1 (4-3 n.s.)
2017/186Finale< Juventus FC: 0-4
2018/195halve finaleFinalist Supercoppa > Juventus FC: 0-1
2019/206halve finale
2020/212kwartfinale
2021/22halve finale
2022/2348e finaleFinalist Supercoppa > Internazionale: 0-3
2023/242kwartfinale
2024/258kwartfinale
2025/26.

Milan in Europa

Zie Lijst van Europese wedstrijden van AC Milan voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Milan is sinds 1938 actief in diverse Europese competities. Hieronder staat voor elke competitie opgelijst in welke seizoenen de club eraan deelnam. De edities die AC Milan heeft gewonnen zijn dik gedrukt:

1992/93, 1993/94, 1994/95, 1996/97, 1999/00, 2000/01, 2002/03, 2003/04, 2004/05, 2005/06, 2006/07, 2007/08, 2009/10, 2010/11, 2011/12, 2012/13, 2013/14, 2021/22, 2022/23, 2023/24, 2024/25
1955/56, 1957/58, 1959/60, 1962/63, 1963/64, 1968/69, 1969/70, 1979/80, 1988/89, 1989/90, 1990/91
2017/18, 2018/19, 2020/21, 2023/24
1973, 1989, 1990, 1993, 1994, 2003, 2007
1967/68, 1972/73, 1973/74, 1977/78
1971/72, 1975/76, 1976/77, 1978/79, 1985/86, 1987/88, 1995/96, 2001/02, 2008/09
1961/62, 1964/65, 1965/66
1938, 1967, 1982

Bijzonderheden Europese competities:

Bijzonderheid Datum Tegenstander Uitslag Plaats Naam Aantal
Hoogste overwinning12-09-1962Vlag van Luxemburg US Luxembourg8-0Milaan
Hoogste nederlaag16-01-1974Vlag van Nederland AFC Ajax0-6Amsterdam
Speler met meeste wedstrijden26-02-2009Vlag van Italië Paolo Maldini173
Speler met meeste doelpunten03-11-2010Vlag van Italië Filippo Inzaghi41

UEFA Club Ranking: 19 (18-08-2025)

Bekende (oud-)Rossoneri

Spelers

Zie Lijst van spelers van AC Milan voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Op de website van AC Milan staat een lijst met de beste Rossoneri aller tijden, waaronder:[7]

Records

Top-5 meest gespeelde wedstrijden
Nr. Land Naam Positie Periode Aantal
1.Vlag van Italië ItaliëPaolo MaldiniVerdediger1984–2009901
2.Vlag van Italië ItaliëFranco BaresiVerdediger1977–1997716
3.Vlag van Italië ItaliëAlessandro CostacurtaVerdediger1985–1986, 1987–2007663
4.Vlag van Italië ItaliëGianni RiveraMiddenvelder1960–1979654
5.Vlag van Italië ItaliëMauro TassottiVerdediger1980–1997581
Top-5 Doelpuntenmakers
Nr. Land Naam Periode Aantal
1.Vlag van Zweden ZwedenGunnar Nordahl1949–1956214
2.Vlag van Oekraïne OekraïneAndriy Shevchenko1999–2006, 2008–2009175
3.Vlag van Italië ItaliëGianni Rivera1960–1979163
4.Vlag van Brazilië Brazilië/Vlag van Italië ItaliëJosé Altafini1958–1965150
5.Vlag van Italië ItaliëAldo Boffi1936–1944130

Geactualiseerd: 18-08-2025

Trainers

Zie Lijst van trainers van AC Milan voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Zie ook

  • (it) (en) (es) (pt) (zh) (ja) (ar) Officiële website
Zie de categorie AC Milan van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.