Nanori

Nanori (Japans: 名乗り [na̠no̞ɾi], Hepburn: nanori; Nederlands: naamaanneming) is een onofficiële kanji-lezing gebruikt voor namen. Nanorilezingen worden alleen toegepast op kanji uit de jōyōkanji- en jinmeiyōkanji-lijsten. Nanori zijn vaak historische kanjilezingen, vaak afkomstig uit: Oud-Japans, dialectvormen, afgeleide/verkorte vormen van kun- of on-lezingen, wago-herinterpretaties van on-lezingen. Maar ouders kunnen ook kiezen voor een volledig unieke lezing.^[1]

Het woord 名乗り (なのり; nanori), bestaande uit 3 morae: [na-no-ri; なのり], is de rōmaji-transcriptie van de kanji + hiragana: 名 + 乗り [な + のり]. Het is de combinatie van een zelfstandig naamwoord en een werkwoordstam. Het eerste element 名 [na] "naam" en wordt hier gebruikt in de kun-lezing. Het is een wago-lexeemdeel dat de semantische inhoud levert: de 'naam' die aangenomen wordt. Het tweede element 乗り is afgeleid van het werkwoord 乗る [noru] "rijden", "opstappen", "aannemen" in de kun-lezing; de hiragana り [ri] markeert hier de substantivering van het werkwoord. Nanori is daarmee een samenstelling van wago-elementen, de combinatie betekent letterlijk "naam nemen" of "het aannemen van een naam". In hedendaags gebruik betekent het "zich voorstellen met (iemand's) naam"; in een linguïstische/onomastische context betekent het de naamlezing van een kanji.

• Ateji
• Jukujikun
• Gikun
• Kanji