Samenstelling Belgische Senaat 1936-1939

De lijst van leden van de Belgische Senaat van 1936 tot 1939. De Senaat telde toen 167 zetels. Op 24 mei 1936 werden 101 senatoren rechtstreeks verkozen. Het nationale kiesstelsel was in die periode gebaseerd op algemeen enkelvoudig stemrecht voor alle mannelijke Belgen van 21 jaar en ouder, volgens een systeem van evenredige vertegenwoordiging op basis van de methode-D'Hondt, gecombineerd met een districtenstelsel. Daarnaast waren er ook 44 provinciale senatoren, aangeduid door de provincieraden en 22 gecoöpteerde senatoren.

De legislatuur liep van 23 juni 1936 tot 22 februari 1939. Tijdens deze legislatuur waren achtereenvolgens de regering-Van Zeeland II (juni 1936 - oktober 1937), de regering-Janson (oktober 1937 - mei 1938), de regering-Spaak I (mei 1938 - februari 1939) en de regering-Pierlot I (februari - april 1939) in functie. Van Zeeland II, Janson en Spaak I steunden op een meerderheid van katholieken, liberalen en socialisten. Pierlot I op een meerderheid van katholieken en socialisten. De regering-Pierlot I was echter instabiel en viel al na twee weken. Er werden vervroegde verkiezingen uitgeschreven.

De oppositie bestond dus uit de Vlaams-nationalisten, de rexisten en de communisten en vanaf februari 1939 ook uit de liberalen.

Wijzigingen in fractiesamenstelling:

• In 1936 neemt de communist Paul Brien (provinciaal senator) ontslag. Zijn opvolger wordt de socialist Georges Donvil.
• De rexist Xavier de Hemricourt de Grunne (rechtstreeks gekozen senator) werd in 1937 uit zijn fractie gezet en zetelde vervolgens een jaar als onafhankelijke. Vanaf 1938 zetelde hij opnieuw voor de rexisten.
• In 1939 neemt de rexist Jean Lekeux (rechtstreeks gekozen senator) ontslag uit zijn partij, waarna hij zitting neemt als onafhankelijke.

• Senaat (België)
• Lijst van voorzitters van de Belgische Senaat