Samenstelling Belgische Senaat 1974-1977

De lijst van leden van de Belgische Senaat van 1974 tot 1977. De Senaat telde toen 182 zetels. Bij de verkiezingen van 10 maart 1974 werden 106 senatoren rechtstreeks verkozen. Het federale kiesstelsel was toen gebaseerd op algemeen enkelvoudig stemrecht voor alle Belgen van 21 jaar en ouder, volgens een systeem van evenredige vertegenwoordiging op basis van de Methode-D'Hondt, gecombineerd met een districtenstelsel. Er waren daarnaast ook 50 provinciale senatoren, aangeduid door de provincieraden en 25 gecoöpteerde senatoren. Tevens was er een senator van rechtswege.

De legislatuur liep van 28 maart 1974 tot 24 februari 1977. Tijdens deze legislatuur waren de regering-Tindemans I (april-juni 1974), de regering-Tindemans II (juni 1974 - maart 1977) en de regering-Tindemans III (maart - juni 1977) in functie. De regering-Tindemans I was een minderheidsregering van christendemocraten (CVP en PSC) en liberalen (PVV en PLP/PRLW) met gedoogsteun van PLDP/PL, RW, FDF en Volksunie. Na korte tijd trad het RW toe tot de regering-Tindemans I, die vanaf dan de regering-Tindemans II werd genoemd. Hierdoor verwierf de regering alsnog een meerderheid en was er geen gedoogsteun meer nodig. De oppositie bestond vanaf dat moment uit BSP, PSB, Volksunie, FDF, PLDP/PL en KPB-PCB. In maart 1977 stapte RW uit de regering-Tindemans II, die vervolgens als Tindemans III een doorstart maakte met CVP, PSC, PVV en PRLW.

Wijzigingen in fractiesamenstelling:

• In 1974 verlaat Angèle Verdin-Leenaers (rechtstreeks gekozen senator) FDF en stapt over naar de PSC.
• In 1976 verlaten de rechtstreeks gekozen senatoren Etienne Knoops, Pierre Stroobants, André Lagneau en Jacques Wathelet en provinciaal senator Jean Lausier RW en stappen over naar de PLP, die van naam verandert en PRLW wordt.
• In 1976 verlaat rechtstreeks gekozen senator Jean Goffart RW en zetelt vanaf dan als onafhankelijke

• Senaat (België)
• Lijst van voorzitters van de Belgische Senaat