Louis Van Berckelaer

Louis Van Berckelaer
Louis Van Berckelaer ca. 1928
Naam	Petrus Ludovicus Van Berckelaer
Geboren	Antwerpen, 6 mei 1872
Overleden	Brussel, 4 september 1936
Kieskring	Antwerpen
Regio	Vlaanderen
Land	België
Functie	Politicus
Partij	BWP
Vakbond	SK
Mandaten
1912 - 1936	Voorzitter ADB
1912 - 1936	Secretaris WDB
1921 - ?	Hoofdredacteur De Diamantbewerker
1921 - ?	Gemeenteraadslid Antwerpen
1921 - 1925	Provinciaal senator
1925 - 1936	Senator
Portaal    Economie Politiek

Petrus Ludovicus (Pierre Louis) Van Berckelaer (Antwerpen, 6 mei 1872 - Brussel, 4 september 1936) was een Belgisch vakbondsbestuurder en politicus voor de BWP. Van Berckelaer was de persoon die de Algemene Diamantbewerkersbond van België (ADB) uitbouwde tot een sterke organisatie.^[1]

Van beroep diamantslijper, sloot Van Berckelaer zich in 1900 aan bij de Antwerpse Diamantbewerkersbond, de voorloper van de ADB. Tijdens de staking voor de negenurendag in 1904 werd hij verantwoordelijk voor de financies van zijn bond. In 1912 werd hij voorzitter van de Antwerpse Diamantbewerkersbond, secretaris van het Wereldverbond van Diamantbewerkers, beheerder van de coöperatie Adamas, bestuurslid van de Antwerpse Federatie van Vakbonden en lid van het nationaal comité van de Syndikale Kommissie.^[1][2] Hij werd rond dezelfde periode ook hoofdredacteur van De Diamantbewerker^[3] en van 1907 tot 1914 van de Volkstribuun.^[4] Hij was vanaf 1903 bestuurslid van de ziekenkas van Antwerpse diamantbewerkers en werd er in 1921 voorzitter van.^[1]

Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij lid van het Antwerpse Hulp- en Voedingscomité. Hij zetelde eveneens in het administratief bureau van het provinciaal comité, waarbij hij ook het secretariaat waarnam van de Provinciale afdeling van de Geneeskundigen Dienst voor Gekwetsten.

Na de oorlog was hij lid van de Economische Raad voor de Heropbouw. In 1921 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Antwerpen en tot socialistisch provinciaal senator. In 1925 werd hij verkozen tot senator voor het kiesarrondissement Antwerpen, een mandaat dat hij vervulde tot aan zijn dood.

Als voorzitter van de ADB, was hij medestichter en bestuurder van de modelslijperij De Daad. Als een van de meest moderne diamantslijperijen van haar tijd werd De Daad opgericht met het oog op het vrijwaren van de bezittingen van de bond tegen devaluaties en het neutraliseren van lock-outs bij stakingen. In februari 1929 stelde De Daad 200 zitplaatsen voor snijders ter beschikking en bood zij 600 slijpmolens te huur aan. De huurinkomsten dienden ter financiering van Zonnestraal, de organisatie voor tuberculosebestrijding.^[1][5]

Binnen de coöperatieve beweging was hij voorzitter van de coöperaties Oud Huis (Antwerpen) en Excelsior. Hij was ook voorzitter van de herverzekeringskas van de diamantbewerkers (1921) en van de Harmonie De Werker. Hij zetelde in de Hogere Industrie- en Arbeidsraad.