Léon Guinotte
| Léon Guinotte | ||||
|---|---|---|---|---|
| Plaats uw zelfgemaakte foto hier | ||||
| Algemeen | ||||
| Volledige naam | Léon Henri Théophile Guinotte | |||
| Geboortedatum | Morlanwelz, 27 oktober 1870 | |||
| Geboorteplaats | Morlanwelz | |||
| Overlijdensdatum | Brussel, 19 december 1950 | |||
| Overlijdensplaats | Brussel | |||
| Kieskring | ||||
| Regio | ||||
| Land | ||||
| Partij | 1907 - 1946: LP-PL 1946 - 1950: CVP-PSC | |||
| Functies | ||||
| 1908 - ? | Gemeenteraadslid Bellecourt | |||
| 1908 | Schepen Bellecourt | |||
| 1908 - 1943 | Burgemeester Bellecourt | |||
| 1929 - 1931 | Provinciaal senator | |||
| 1934 - 1936 | Voorzitter CNC | |||
| 1936 - 1949 | Senator | |||
| ||||
Léon Henri Théophile Guinotte (Morlanwelz, 27 oktober 1870 - Brussel, 19 december 1950) was een Belgisch bestuurder en politicus voor de Liberale Partij en vervolgens de PSC.
Biografie
Léon Guinotte was een zoon van Lucien Guinotte en een kleinzoon (langs moederskant) van Théophile Guibal. Hij promoveerde tot doctor in de rechten aan de Université libre de Bruxelles. Hij huwde met Louise Vander Stichelen (1870-1948), dochter van voormalig Jules Vander Stichelen, gemeenteraadslid van Gent, volksvertegenwoordiger, minister en gouverneur van de Nationale Bank van België.[1] Ze kregen vier zoons en vijf dochters. Een dochter, Marie (Michette), trouwde met Bernard Stevens, zoon van kunsthandelaar en -criticus Arthur Stevens.
Hij was bestuurder van verschillende vennootschappen, waaronder Charbonnages de Helchteren-Zolder en Charbonnages de Mariemont-Bascoup. Hij was de enige erfgenaam van de in 1917 kinderloos overleden industrieel Raoul Warocqué, een jeugdvriend. Zijn enige dochter, Anne Guinotte (1906-1980), trouwde met jhr. Max Boël.[2][3] Hij was tevens bestuurder van de Banque de Bruxelles en Brufina. In 1927 werd hij tot censor bij de Nationale Bank van België benoemd.
In 1907 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid van Bellecourt en kort daarop aangesteld tot schepen, een mandaat dat hij uitoefende van 3 januari 1908 tot zijn aanstelling op 24 februari 1908 tot burgemeester van deze gemeente. een mandaat dat hij uitoefende tot 1943. Daarnaast was hij van 16 juli 1929 tot 8 juli 1931 provinciaal senator voor de provincie Henegouwen. Op 25 juni 1936 werd hij senator in opvolging van Georges Croquet voor het arrondissement Charleroi-Thuin, en vervolgens van 17 februari 1946 tot 21 mei 1949 voor het arrondissement Brussel.
In 1934 werd hij aangesteld als voorzitter van het Centraal Nijverheidscomité (CNC) in opvolging van Jean de Hemptinne, een functie die hij uitoefende tot 1936. Hij werd in deze hoedanigheid opgevolgd door Lucien Graux.[4] Hij toonde bovendien grote interesse in het technisch onderwijs en nam deel aan internationale congressen over deze materie in Charleroi in 1925 en Brussel in 1932. Hij was een van de medeoprichters van het Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek.
Literatuur
- Paul VAN MOLLE, Het Belgisch Parlement, 1894-1972, Antwerpen, Standaard, 1972.
- René BRION en Jeffrey TYSSENS, 'Léon Guinotte', in Ginette KURGAN-VAN HENTENRYK, Serge JAUMAIN en Valérie MONTENS (red.) Dictionnaire des patrons en Belgique. Les hommes, les entreprises, les réseaux, Brussel, De Boeck, 1996, 335-336.
- Léon Guinotte in de ODIS
- ↑ (fr) Historique de l'entité, Gemeente Manage.
- ↑ Raoul Warocqué, de Rijkste Belg 100 jaar terug, De Rijkste Belgen, 14 augustus 2016.
- ↑ Yves QUAIRIAUX, 'Un patron dans la tourmente. Raoul Warocqué et la Première Guerre mondiale', in Les cahiers de Mariemont 42, 2020, 121-138.
- ↑ Peter HEYRMAN, Fiche Centraal Nijverheidscomité, ODIS.
| Voorganger: ? |
Burgemeester van Bellecourt 1908 - 1943 |
Opvolger: ? |
| Voorganger: Jean de Hemptinne |
Voorzitter van het CNC 1934 - 1936 |
Opvolger: Lucien Graux |