Samenstelling Belgische Senaat 1971-1974

De lijst van leden van de Belgische Senaat van 1971 tot 1974. De Senaat telde toen 179 zetels. Bij de verkiezingen van 7 november 1971 werden 106 senatoren rechtstreeks verkozen. Het federale kiesstelsel was toen gebaseerd op algemeen enkelvoudig stemrecht voor alle Belgen van 21 jaar en ouder, volgens een systeem van evenredige vertegenwoordiging op basis van de Methode-D'Hondt, gecombineerd met een districtenstelsel. Er waren daarnaast ook 48 provinciale senatoren, aangeduid door de provincieraden en 24 gecoöpteerde senatoren. Tevens was er een senator van rechtswege.

De legislatuur liep van 25 november 1971 tot 20 december 1973. Tijdens deze legislatuur waren achtereenvolgens de regering-G. Eyskens V (januari 1972 - januari 1973) en de regering-Leburton (januari 1973 - april 1974) in functie. De regering-G. Eyskens V steunde op een meerderheid van christendemocraten (CVP en PSC) en socialisten (BSP en PSB) en de regering-Leburton op een meerderheid van christendemocraten, socialisten en liberalen (PVV en PLP). De oppositie bestond uit PVV (tot januari 1973), PLP (tot januari 1973), Volksunie, RW, FDF, KPB-PCB en later ook PLDP, een afsplitsing van de PLP.

Wijzigingen in fractiesamenstelling:

• In 1973 verlaten de rechtstreeks gekozen senatoren Norbert Hougardy en Albert Demuyter, provinciaal senator Basile-Jean Risopoulos en gecoöpteerd senator Pierre Ansiaux de PLP en gaan in de PLDP-fractie zetelen, die ze zelf hebben opgericht.
• In 1973 stapt Pierre Waucquez (gecoöpteerd senator) uit RW en zetelt vanaf dan als onafhankelijke.

• Senaat (België)
• Lijst van voorzitters van de Belgische Senaat