Samenstelling Belgische Senaat 1939-1946

De lijst van leden van de Belgische Senaat van 1939 tot 1946. De Senaat telde toen 167 zetels. Op 2 april 1939 werden 101 senatoren rechtstreeks verkozen. Het nationale kiesstelsel was in die periode gebaseerd op algemeen enkelvoudig stemrecht voor alle mannelijke Belgen van 21 jaar en ouder, volgens een systeem van evenredige vertegenwoordiging op basis van de methode-D'Hondt, gecombineerd met een districtenstelsel. Tevens waren er 44 provinciale senatoren, aangeduid door de provincieraden en 22 gecoöpteerde senatoren.

De legislatuur liep van 13 april 1939 tot 27 december 1945. Van 10 mei 1940 tot 18 september 1944 werd de parlementaire legislatuur echter onderbroken door de Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Tijdens deze legislatuur was de eerst de regering-Pierlot II (april - september 1939) in functie, een meerderheid van katholieken en liberalen. Vervolgens kwamen de regering-Pierlot III (september 1939 - januari 1940), de regering-Pierlot IV (januari - oktober 1940) en de regering-Pierlot V (oktober 1940 - september 1944), telkens meerderheden van katholieken, liberalen en socialisten. Daarna was het aan de regering-Pierlot VI (september - november 1944), een meerderheid van katholieken, liberalen, socialisten, de communisten. De daaropvolgende regering-Pierlot VII (november 1944 - februari 1945) was een meerderheid van katholieken, liberalen en socialisten. Nadien kwam de regering-Van Acker I (februari - augustus 1945), een meerderheid van katholieken, liberalen, socialisten en communisten. De legislatuur eindigde uiteindelijk met de regering-Van Acker II (augustus 1945 - maart 1946), een meerderheid van socialisten, liberalen, communisten en de katholieke afsplitsing UDB, dat enkel in de Kamer vertegenwoordigd was.

De oppositie bestond dus uit de katholieken (vanaf augustus 1945), de socialisten (tot september 1939), de communisten (tot september 1944 en van november 1944 tot februari 1945), de Vlaams-nationalisten (tot september 1944) en de rexisten (tot september 1944).

Wijzigingen in fractiesamenstelling:

• Na de oorlog keerden een aantal parlementsleden niet meer terug. De communistische verkozenen Walther Noël en Valentin Tincler (beiden rechtstreeks gekozen senatoren) waren in Duitse gevangenschap overleden en werden niet vervangen door een opvolger. De twaalf Vlaams-nationalistische verkozenen^[1], de REX-verkozenen Joseph Mignolet en Léon Brunet (beiden provinciale senatoren) en de socialistische verkozenen Hendrik De Man en Joseph Bologne (beiden gecoöpteerde senatoren) waren vanwege hun omstreden gedragingen in de Tweede Wereldoorlog niet meer gewenst in het parlement. Bologne en Borginon kwamen na de Bevrijding echter nog naar de Senaat om zich te verdedigen tegen de opheffing van hun parlementaire onschendbaarheid en Edmond Van Dieren woonde voor de opheffing van zijn parlementaire onschendbaarheid in augustus 1945 nog verschillende keren parlementaire zittingen bij.
• Vanaf 1944 zetelen de voormalige REX-verkozenen Raymond Boon en Georges Vigneron als onafhankelijken.

• Senaat (België)
• Lijst van voorzitters van de Belgische Senaat