Polsstokhoogspringen

Polsstokhoogspringen
Algemene gegevens
Organisatie	België: KBAB  Nederland: Atletiekunie  Suriname: SAB Mondiaal: World Athletics
Start	Begin 19e eeuw
Type	Individuele sport
Categorie	Krachtsport
Locatie	Atletiekbaan
Olympisch	1896 (heren) 2000 (dames)
Competities / Kampioenschappen
Kampioen­schappen	BK / NK / EK / WK (indoor) BK / NK / EK / WK (outdoor) Olympische Spelen Diamond League World Challenge
Kampioenen
Belgisch kampioen	indoor 5,40 Ben Broeders 4,51 Elien Vekemans outdoor 5,65 Ben Broeders 4,55 Elien Vekemans
Nederlands kampioen	indoor 5,83 Menno Vloon 4,35 Marijn Kieft outdoor 5,84 Menno Vloon 4,21 Marijke Wijnmaalen
Wereld­kampioen	indoor 6,20 Armand Duplantis 4,85 Sandi Morris outdoor 6,30 Armand Duplantis 4,90 Nina Kennedy/Katie Moon
Olympisch kampioen	6,25 Armand Duplantis 4,90 Nina Kennedy
Records
Belgisch record	5,85 Ben Broeders 4,73 Elien Vekemans
Nederlands record	5,96 (indoor) Menno Vloon 4,60 (indoor) Marijn Kieft
Europees record	6,30 Armand Duplantis 5,06 Jelena Isinbajeva
Wereldrecord	6,30 Armand Duplantis 5,06 Jelena Isinbajeva
Verwante sporten
Verwante sporten	Hink-stap-springen Hoogspringen Meerkamp Polsstokverspringen Verspringen
Laatst bijgewerkt op: 18 januari 2026
Portaal    Sport Atletiek

Polsstokhoogspringen, ook wel polsstokspringen of polshoogspringen^[1] genoemd, is een onderdeel binnen de atletiek. Sinds 1896 is het een olympische discipline voor mannen, sinds 2000 ook voor vrouwen. Het is tevens een onderdeel van de tienkamp bij mannen.

Bij polsstokhoogspringen probeert men met behulp van een flexibele stok zo hoog mogelijk over een dwarslat te springen. Deze lat heeft een lengte van 4,5 meter en is zo geplaatst dat zij bij aanraking naar beneden valt. De beginhoogte van de lat en de daaropvolgende verhogingen per ronde worden door de organisatoren vastgelegd. Atleten worden uitgesloten na drie opeenvolgende mislukte pogingen, op welke hoogte dan ook. De atleet mag bepalen hoe ver achter de insteekbak de lat komt te liggen, tot maximaal 80 centimeter. Een atleet maakt niet alleen een foutsprong wanneer de spring(st)er met zijn/haar lichaam de lat afwerpt, maar ook als de lat valt omdat de polsstok tegen de lat aankomt. Voorts wanneer de atleet zich afzet zonder de lat te overschrijden, na de afzet van greep verandert of de lat met de handen teruglegt. Breekt de stok tijdens het springen dan wordt dit niet beschouwd als een poging. Bij gelijk eindigen zijn er tamelijk ondoorzichtige regels voor het bepalen van de uitslag, zie daarvoor de uitleg bij het hoogspringen. De accommodatie voor polsstokhoogspringen bestaat uit een aanloopbaan die ten minste 45 meter lang (eventueel 40), en 1,22 meter breed dient te zijn. Op het eind van de baan bevindt zich de insteekbak, de sprongstandaards waar de lat op ligt, en de springheuvel die met schuimrubber is opgevuld.^[2]

De polsstok heeft in de loop der jaren een ontwikkeling ondergaan. Door de verbeteringen van het gebruikte materiaal zijn de prestaties enorm verbeterd: de eerste polsstokken waren van hout, nadien van bamboe, vervolgens van aluminium en nu van carbon en glasvezel.

Historisch en atletisch hebben polsstokhoogspringen en polsstokverspringen (ook bekend als fierljeppen) veel gemeen. Beide hebben hun oorsprong in de noodzaak die er in gebieden van weilanden met veel sloten was, om makkelijk over deze sloten heen te kunnen springen. Polsstokverspringen heeft zich als sportieve activiteit lokaal ontwikkeld met voornamelijk beoefenaars in Nederland in de provincies Friesland, Groningen, Utrecht en Zuid-Holland. Polsstokhoogspringen heeft zich ontwikkeld op internationaal niveau, is reeds sinds 1812 gekend in Engeland, en maakte in 1857 deel uit van de universiteitskampioenschappen van Cambridge.

Tegenwoordig wordt er door World Athletics bij het polsstokhoogspringen voor wat betreft de vaststelling van het wereldrecord geen onderscheid meer gemaakt tussen indoor- en outdoorprestaties. Slechts de absoluut hoogste sprong van de twee wordt als wereldrecord geratificeerd.

De Zweedse atletieksensatie Armand Duplantis verbeterde op 15 februari 2020 bij indoorwedstrijden in Glasgow zijn eigen kersverse wereldrecord bij het polsstokhoogspringen. Hij zweefde in zijn eerste poging over 6,18 meter, 1 centimeter hoger dan de hoogte van 6,17 die hij een week eerder in het Poolse Toruń had bedwongen. Daarmee verbrak de pas 20-jarige Zweed al na zes jaar het oude, onaantastbaar geachte record van Renaud Lavillenie (6,16 m). In hetzelfde jaar verbeterde hij met een sprong over 6,15 ook de beste outdoorprestatie van 6,14, die al 26 jaar lang op naam van Boebka stond. Tijdens de Wereldkampioenschappen atletiek 2025 in Tokyo slechtte Duplantis als eerste 6,30. Naast Duplantis, Lavillenie en Boebka zijn er 25 andere atleten die de zesmetergrens zijn gepasseerd. Bij de vrouwen heeft Jelena Isinbajeva het wereldrecord in handen met een hoogte van 5,06.

Servee Wijsen ging in 1960 als eerste Nederlander over de vier-metergrens, Eltjo Schutter in 1976 over de vijf meter. Het huidige Nederlands record staat sinds 2024 op 5,92 m en is in het bezit van Menno Vloon. Hij behaalde deze hoogte tijdens een outdoorwedstrijd in Berlijn. Het Belgisch record staat met 5,85 m op naam van Ben Broeders. Hij sprong deze hoogte in 2022 in Merzig.

De zogenaamde "6 meterclub", is een zeer prestigieuze club van polsstokhoogspringers die meer dan zes meter gesprongen hebben. In 1985 was Serhij Boebka de eerste polsstokhoogspringer die dit presteerde. Nadat in 2014 de rol van wereldrecordhouder was overgenomen door Renaud Lavillenie met zijn in Donetsk gesprongen indoorrecord van 6,16 m, werd die op zijn beurt in 2020 weer opgevolgd door Armand Duplantis, die dat jaar met 6,17 m recordhouder werd. Sindsdien heeft de Zweed zijn record stelselmatig met stapjes van telkens één centimeter verbeterd tot de hoogte van 6,30 m, die hij sprong op 15 september 2025 in Tokio.

Alle leden van de "6 meterclub" zijn mannen. De eerste vrouw die ooit meer dan vijf meter sprong, is de Russische wereldrecordhoudster Jelena Isinbajeva, die dit wereldrecord in 2005 vestigde. Haar eigen record verbeterde ze datzelfde jaar opnieuw tot 5,01. Sindsdien is ze gestegen tot een hoogte van 5,06. De Amerikaanse Jennifer Suhr werd acht jaar na Isinbajeva de tweede vrouw die de grens van vijf meter passeerde. Zij verbeterde hierbij het op naam van Isinbajeva staande indoorwereldrecord tot 5,02 m.

Atleet	Nationaliteit	Outdoor	Indoor	Jaar (1e 6-metersprong)
Armand Duplantis	Zweden	6,30 m	6,27 m	2018
Renaud Lavillenie	Frankrijk	6,05 m	6,16 m	2009
Serhij Boebka	Sovjet-Unie	6,14 m	6,15 m	1985
Emmanouil Karalis	Griekenland	6,08 m	6,05 m	2024
KC Lightfoot	Verenigde Staten	6,07 m	6,00 m	2021
Sam Kendricks	Verenigde Staten	6,06 m	6,01 m	2019
Steven Hooker	Australië	6,00 m	6,06 m	2008
Maksim Tarasov	Rusland	6,05 m	6,00 m	1997
Dmitri Markov	Wit-Rusland	6,05 m		1998
Chris Nilsen	Verenigde Staten	6,00 m	6,05 m	2022
Brad Walker	Verenigde Staten	6,04 m		2006
Okkert Brits	Zuid-Afrika	6,03 m		1995
Jeff Hartwig	Verenigde Staten	6,03 m	6,02 m	1998
Thiago Braz da Silva	Brazilië	6,03 m		2016
Rodion Gataullin	Sovjet-Unie	6,00 m	6,02 m	1989
Piotr Lisek	Polen	6,02 m	6,00 m	2017
Igor Trandenkov	Rusland	6,01 m		1996
Tim Mack	Verenigde Staten	6,01 m		2004
Jevgeni Loekjanenko	Rusland	6,01 m		2008
Björn Otto	Duitsland	6,01 m		2012
Tim Lobinger	Duitsland	6,00 m		1997
Jean Galfione	Frankrijk		6,00 m	1999
Danny Ecker	Duitsland		6,00 m	2001
Toby Stevenson	Verenigde Staten	6,00 m		2004
Paul Burgess	Australië	6,00 m		2005
Shawnacy Barber	Canada		6,00 m	2016
Timoer Morgoenov	Rusland	6,00 m		2018
Sondre Guttormsen	Noorwegen		6,00 m	2023
Ernest John Obiena	Filipijnen	6,00 m		2023

Continent	Geslacht	Prestatie	Atleet	Land	Datum	Plaats
Afrika	M	6,03 m	Okkert Brits	RSA	18 augustus 1995	Keulen
	V	4,42 m	Elmarie Gerryts	RSA	12 juni 2000	Wesel
Noord- en Midden-Amerika	M	6,07 m	KC Lightfoot	USA	2 juni 2023	Nashville
	V	5,03 m (ind.)	Jennifer Suhr	USA	30 januari 2016	Brockport
Zuid-Amerika	M	6,03 m	Thiago Braz da Silva	BRA	15 augustus 2016	Rio de Janeiro
	V	4,87 m	Fabiana Murer	BRA	3 juli 2016	São Bernardo do Campo
Azië	M	6,00 m	EJ Obiena	PHI	10 juni 2023	Bergen
	V	4,72 m	Li Ling	CHN	18 mei 2019	Shanghai
Europa	M	6,30 m (WR)	Armand Duplantis	SWE	15 september 2025	Tokio
	V	5,06 m (WR)	Jelena Isinbajeva	RUS	28 augustus 2009	Zürich
Oceanië	M	6,06 m (ind.)	Steven Hooker	AUS	7 februari 2009	Boston
	V	4,94 m	Eliza McCartney	NZL	17 juli 2018	Jockgrim

Bijgewerkt tot 12 augustus 2025