Jelena Isinbajeva

Isinbajeva groeide op in een arbeidersgezin in Volograd. Haar ouders werkten elk drie banen om het gezin te onderhouden. Op vijfjarige leeftijd werd ze met haar zus Inna ingeschreven in een turninternaat, nadat hun moeder had volgehouden: "U krijgt ze allebei of geen van beiden." Haar zus koos voor een gezin; Isinbajeva voor de topsport.^[2]

Op 14 juli 2003 (21 jaar) verbrak Isinbajeva voor het eerst het wereldrecord (4,82 m in Gateshead). Ruim een maand later, op het WK in Parijs, werd ze echter geklopt door haar landgenote Svetlana Feofanova en de Duitse Annika Becker. "Ik weet nog precies hoe het voelde, hoe teleurgesteld ik was. Ik was in tranen en mensen om me heen deden de hele avond hun best me te troosten. Dat gevoel wil ik nooit meer meemaken."^[2]
Haar doorbraak kwam in 2004, toen ze olympisch goud won in Athene met 4,91 m - een hoogte die ze 28 keer zou verbeteren (laatste WR: 5,06 m in Zürich, 2009). Haar dominantie omvatte:

• Drie Olympische medailles: goud in 2004 en 2008, brons in 2012.
• Drie WK-titels (2005, 2007, 2013) en vier indoor-WK titels (2004, 2006, 2008, 2012).
• 29 wereldrecords (15 indoor, 13 indoor), waaronder als eerste vrouw over 5 meter (Londen, 22 juli 2005).
• 97 weken onafgebroken nummer 1 op de IAAF-wereldranglijst (2007-2009), de langste reeks ooit.^[3]

Na een 4e plaats op het WK indoor 2010 (Doha) nam Isinbajeva een pauze.^[5] Ze keerde terug in 2011 (4,81 m) en verbeterde in 2012 haar indoor-WR naar 5,01 m (Stockholm). Op de Olympische Zomerspelen 2012 in Londen verloor ze echter van Jennifer Suhr (4,75 m vs 4,70 m). Haar laatste grote overwinning was WK 2013 in Moskou (4,89 m), waar ze een mislukte poging deed op 5,07 m. Enkele dagen later haalde Isinbajeva uit in de pers waar ze de mening van de Russische president Poetin steunde inzake de strenge homowet in Rusland. Een dag later verklaarde ze verkeerd te zijn begrepen.^[6]

Isinbajeva beëindigde haar loopbaan in augustus 2016, een dag nadat ze was gekozen in de IOC-commissie - ironisch genoeg terwijl Russische atleten waren uitgesloten van de Olympische Zomerspelen 2016 vanwege het dopingschandaal. Ze verklaarde: "Ik heb alles bereikt wat mogelijk was. Nu wil ik mijn ervaring delen om de sport te verbeteren."^[8]

• Olympisch kampioene polsstokhoogspringen - 2004, 2008
• Wereldkampioene polsstokhoogspringen - 2005, 2007, 2013
• Wereldindoorkampioene polsstokhoogspringen - 2004, 2006, 2008, 2012
• Europees kampioene polsstokhoogspringen - 2006
• Europees indoorkampioene polsstokhoogspringen - 2005
• Europees kampioene polsstokhoogspringen U23 - 2003
• Russisch kampioene polsstokhoogspringen - 2002, 2013
• Russisch indoorkampioene polsstokhoogspringen - 2000, 2002, 2003
• Wereldjeugdkampioene polsstokhoogspringen - 2000
• Wereldkampioene B-junioren polsstokhoogspringen - 1999
• Wereldjeugdspelen kampioene polsstokhoogspringen - 1998
• Europees jeugdkampioene polsstokhoogspringen - 2001

• 2004: Memorial Van Damme – 4,92 m
• 2005: Memorial Van Damme – 4,93 m
• 2006: Meeting Gaz de France – 4,76 m
• 2006: Memorial Van Damme – 4,81 m
• 2007: Bislett Games – 4,85 m
• 2007: Meeting Gaz de France – 4,91 m
• 2007: Golden Gala – 4,90 m
• 2007: Weltklasse Zürich – 4,80 m
• 2007: Memorial Van Damme – 4,80 m
• 2007: ISTAF – 4,82 m
• 2008: Golden Gala – 5,03 m
• 2008: Weltklasse Zürich – 4,88 m
• 2008: Memorial Van Damme – 4,72 m
• 2009: ISTAF – 4,83 m
• 2009: Bislett Games – 4,71 m
• 2009: Golden Gala – 4,85 m
• 2009: Meeting Areva – 4,65 m
• 2009: Weltklasse Zürich – 5,06 m
• 2009: Memorial Van Damme – 4,70 m

• 2011: DN Galan – 4,76 m
• 2013: Shanghai Golden Grand Prix – 4,70 m

• Wereld Sportvrouw van het jaar - 2007, 2008
• Wereldatlete van het jaar - 2004, 2005, 2008
• Europees atlete van het jaar - 2005, 2008
• Europees sportvrouw van het jaar (Evgen Bergant Trofee) - 2005, 2008, 2013
• Laureus World Sports Award - 2007, 2009
• Prince of Asturias Award for Sports - 2009

Isinbajeva is een openlijk steunpilaar van Vladimir Poetin:

• 2012: Vertegenwoordiger tijdens zijn presidentscampagne.
• 2017: Lid van PutinTeam voor de verkiezingen van 2018.
• 2016–heden: IOC-lid, ondanks kritiek op haar rol bij het Russische antidopingagentschap (RUSADA). IAAF-taskforcevoorzitter Rune Andersen noemde haar benoeming "moeilijk verenigbaar met cultuurverandering in de atletiek", vanwege haar afwijzing van het WADA-rapport over Russisch dopingschandaal.^[9]

In 2013 veroordeelde Isinbajeva homoseksualiteit en steunde de omstreden "anti-homopropagandawet". Ze bekritiseerde atleten die regenboognagels droegen als protest, wat leidde tot internationale kritiek tijdens de Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji, waar ze ambassadeur was.^[10]

Eerder had Isinbayeva kritische opmerkingen gemaakt naar aanleiding van een gebaar van de Zweedse hoogspringster Emma Green Tregaro en anderen die hun nagels in regenboogkleuren hadden gelakt als uiting van steun voor homo's en lesbiennes in Rusland en als protest tegen de onlangs aangenomen wetten op wat de Russische regering omschreef als een verbod op propaganda voor niet-traditionele seksuele relaties gericht op minderjarigen. Het Zweedse Olympisch Comité waarschuwde zijn atleten vervolgens om niet aan soortgelijke demonstraties deel te nemen tijdens de Olympische Spelen in Sotsji.

Isinbajeva noemde het WADA-rapport "ongegrond" zonder het te lezen en bekritiseerde klokkenluiders zoals Andrei Dmitriev, Yuliya Stepanova en Vitaliy Stepanov.^[11]

Haar benoeming werd gezien als controversieel vanwege haar nauwe banden met Poetin en weigering om het WADA-rapport te erkennen.

Zie de categorie Yelena Isinbayeva van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.