Wereldkampioenschappen veldrijden 1975

WK veldrijden 1975
Datum 26 januari 1975
Plaats Vlag van Zwitserland Melchnau, Zwitserland
Editie 26
Organisator UCI
Kampioenen
Mannen elite Vlag van België Roger De Vlaeminck
Mannen amateurs Vlag van België Robert Vermeire
Navigatie
← 1974  1976 →
Veldrijden
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De wereldkampioenschappen veldrijden 1975 werden gehouden op 26 januari 1975 in Melchnau, Zwitserland.[1]

Vergeleken met voorgaande jaren werd de Wereldbeker een maand vervroegd en vond deze nu eind januari plaats. Dit zou renners de mogelijkheid moeten bieden om hun carrière in het wegwielrennen en veldrijden beter te combineren.

Het 2.920 meter lange parcours lag ten noorden van de stad. De Berghofstrasse diende als start- en finishstraat, verder werd het gebied ten oosten daarvan doorkruist. De amateurs, die om 12:30 uur van start gingen, voltooiden zeven ronden, de professionals acht twee uur later.[2]

Het weer was goed op de dag van het evenement, maar de hevige regen van de dag ervoor had de grond zacht gemaakt en in een modderpoel veranderd.[2] 53 amateurs namen deel voor een publiek van ongeveer 20.000 toeschouwers. Klaus-Peter Thaler en Willi Lienhard leidden de koers in de eerste twee ronden, waarna Robert Vermeire en Gerrit Scheffer hen inhaalden.[3] Halverwege de race liet Vermeire zijn concurrenten achter zich, profiterend van zijn loopvermogen. Net als het jaar ervoor won hij voor Thaler, terwijl Scheffer de strijd om het brons won.[4]

Er stonden 21 professionals uit 6 landen aan de start.[5] Rolf Wolfshohl maakte een comeback na zijn afscheid in 1973,[3] en zevenvoudig voormalig wereldkampioen Erik De Vlaeminck was er ook weer bij na een afwezigheid het jaar ervoor.[4] Zijn broer Roger De Vlaeminck viel aan in de tweede ronde. Zoals later bekend werd, was het de bedoeling dat Erik zou wachten tot zijn tegenstanders uitgeput waren en dan Roger zou inhalen om te winnen. Erik De Vlaeminck kon Albert Zweifel, Peter Frischknecht en Albert Van Damme echter niet van zich afschudden en moest de twee Zwitsers uiteindelijk laten gaan. Roger De Vlaeminck werd de eerste coureur die het wereldkampioenschap voor professionals won na het wereldkampioenschap voor amateurs (1968).[4] Met uitzondering van de Duitser Rolf Wolfshohl, die daarna zijn actieve carrière beëindigde, waren alle renners in de top 10 Belg of Zwitser.[4]

Uitslagen

Mannen, elite

Plaats Renner Land Tijd
Roger De VlaeminckVlag van België België1:09.53
ZilverAlbert ZweifelVlag van Zwitserland Zwitserland+ 0.31
BronsPeter FrischknechtVlag van Zwitserland Zwitserland+ 1.26
4.Erik De VlaeminckVlag van België België+ 2.03
5.Albert Van DammeVlag van België België+ 2.18
6.Marc De BlockVlag van België België+ 2.48
7.Hermann GretenerVlag van Zwitserland Zwitserland+ 3.49
8.Rolf WolfshohlVlag van Bondsrepubliek Duitsland Bondsrepubliek Duitsland+ 4.22
9.Michel BaeleVlag van België België+ 6.14
10.Richard SteinerVlag van Zwitserland Zwitserland+ 6.28

Mannen, amateurs

Plaats Renner Land Tijd
Robert VermeireVlag van België België1:00.11
ZilverKlaus-Peter ThalerVlag van Bondsrepubliek Duitsland Bondsrepubliek Duitslandz.t.
BronsGerrit SchefferVlag van Nederland Nederlandz.t.
4.Willy LienhardVlag van Zwitserland Zwitserland+ 2.09
5.André GeirlandVlag van België België+ 2.20
6.Czesław PolewiakVlag van Polen Polen+ 2.28
7.Gilbert LahalleVlag van Frankrijk Frankrijk+ 2.33
8.Franco VagneurVlag van Italië Italië+ 2.41
9.Eric DesruelleVlag van België België+ 2.43
10.Ekkehard TeichreberVlag van Bondsrepubliek Duitsland Bondsrepubliek Duitsland+ 3.01

Medaillespiegel

Plaats Land Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1Vlag van België België2002
2Vlag van Zwitserland Zwitserland0112
3Vlag van Bondsrepubliek Duitsland Bondsrepubliek Duitsland0101
4Vlag van Nederland Nederland0011
Totaal2226
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.