Stadhuis van Épernay

Tot het einde van de achttiende eeuw bevond het stadhuis van Épernay zich in de gebouwen van de abdij Sint-Martin. In 1793 werden de abdijgebouwen, met uitzondering van de kerk, tot gemeentehuis omgevormd. Aan het begin van de twintigste eeuw verkeerde de abdijkerk in slechte staat en besloot de gemeente zowel een nieuwe kerk als een nieuw stadhuis te bouwen.

De burgemeester van Avenay, Hugues Plomb, schonk een miljoen frank voor het project. De huidige Place Hugues-Plomb herinnert aan deze schenking. Het nieuwe stadhuis zou het historische portaal Sint-Martin opnemen, een overblijfsel van de oude abdijkerk. Door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog werd het bouwproject echter vernield en stilgelegd.

• 
  De kerk Notre-Dame en het gemeentehuis op het plein Hugues Plomb
• 
  Niet gerealiseerd project (1912)

Na de oorlog schonk de familie Auban-Moët haar herenhuis aan de stad. In 1920 werd het gebouw officieel als stadhuis in gebruik genomen.^[1] In 1924 werd in de tuin het monument voor de gesneuvelden van de Eerste Wereldoorlog ingehuldigd.

Het Hôtel Auban-Moët werd in 1858 gebouwd en na 1870 uitgebreid door de architect Alphonse Gosset. Op 26 juni 2012^[2] werd het complex als historisch monument beschermd, zowel voor de gevels en daken als voor het interieur van de benedenverdieping, de monumentale trap met glas-in-loodramen en het met een lichtkoepel verlichte vestibule op de eerste verdieping. Ook de dienstgebouwen aan de andere zijde van de tuin zijn beschermd.^[3]

Het interieur herbergt onder meer de trouwzaal en de raadzaal. De historische indeling van het domein werd grotendeels vormgegeven in 1857 door de landschapsarchitecten Denis en Eugène Bühler.

• 
  Nachtzicht vanop de Avenue de Champagne
• 
  Inhuldiging monument voor de gesneuvelden (6 juli 1924)
• 
  Raadszaal
• 
  Eretrap naar de eerste verdieping
• 
  Glas-in-loodraam

Het formele gedeelte rond het stadhuis is ontworpen in de Franse stijl. Het omvat een rechte as met gras, twee hoefijzervormige toegangspaden rond een fontein, gietijzeren beeldhouwwerken van antieke godheden en twee bronzen leeuwen. Dit deel benadrukt het klassieke en sobere karakter van de voorgevel.

Het overige deel van het park is aangelegd in de Engelse landschapsstijl. Het wordt doorkruist door slingerpaden, bosjes, twee vijvers, een kunstmatig eiland en een rotsgrot met waterval. Aan deze zijde bevindt zich de tempel van de liefde, een kalkstenen belvedère met Korinthische zuilen en een cassetteplafond, geïnspireerd op de gelijknamige tempel in het Petit Trianon in Versailles.

Het gehele park draagt sinds de 21e eeuw het label Jardin remarquable.

• 
  Bloemenperk
• 
  Standbeeld
• 
  Kiosk
• 
  Wandelpad met kiosk (1930)
• 
  Bijgebouw achteraan in de tuin