Kasteel van Peking

Château de Pékin, Épernay
Onderdeel van de werelderfgoedinschrijving:
Heuvels, huizen en wijnkelders van de Champagnestreek
Vooraanzicht kasteel.
Vooraanzicht kasteel.
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Coördinaten 49° 5 NB, 3° 96 OL
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria iii, iv, vi (Uitleg)
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 1465
Inschrijving 2015 (39e sessie)
Kaart
Kasteel van Peking (Frankrijk)
Kasteel van Peking
UNESCO-werelderfgoedlijst

Het Kasteel van Peking (Frans: Château de Pékin, ook Château Comtesse Lafond genoemd) is een kasteel dat de woon- en productiefuncties van champagne en hun eigenaren combineert. Het ligt aan de Avenue de Champagne 79 in Épernay, departement Marne (regio Grand Est) in Frankrijk.

Het kasteel was achtereenvolgens eigendom van François Abelé en Eugène Mercier en behoort nu toe aan Champagne Comtesse Lafond. Sinds 2015 is het een onderdeel van het UNESCO-werelderfgoedHeuvels, huizen en kelders van de Champagne”.

Naamgeving

De naam “Château de Pékin” komt voor op een plan van het kadaster in 1860.[1] Dit zou een toespeling kunnen zijn op de intocht van de troepen van Napoleon III in de Chinese hoofdstad, tenzij het verwijst naar de afgelegen ligging van de plaats, verder naar het oosten dan de andere residenties aan de laan. Het is het enige kasteel aan de Avenue de Champagne, samen met Château Perrier, dat nog zijn traditionele naam draagt.

Ter nagedachtenis aan de eigenaar werd het kasteel ook ”Château Mercier” genoemd.[2]

Maar sinds de overname door baron Patrick de Ladoucette in 2000 wordt het ook ”Chateau Comtesse Lafond” genoemd. De baron droeg zijn champagne op aan gravin Lafond, zijn grootmoeder.

Geschiedenis

Het kasteel werd in 1859[1] gebouwd voor de wijnhandelaar François Abelé de Muller (1811-1876), directeur van het champagnehuis Abelé in Reims en afkomstig uit Württemberg, Duitsland.[3]

In 1873[1] verwierf Eugène Mercier het Château de Pékin met zijn pakhuizen, persen, degustatie- en verzendkelders en wijnkelders. Eugène Mercier vestigde er het hoofdkantoor van zijn champagnehuis en dit tot 1878.[3] Nadien werd het de residentie van Eugène Mercier en zijn dochter.

Daarna stond het lange tijd leeg. Verlaten, door klimop aangevreten en geplunderd, was het bijna een ruïne die Baron Patrick de Ladoucette in 2000 kocht. Hij liet het kasteel en het park volledig restaureren en maakte er het hoofdkantoor van Champagne Comtesse Lafond van.[3]

Sinds 2015 is het een onderdeel van het UNESCO-werelderfgoedHeuvels, huizen en kelders van de Champagne”.

Architectuur

Buiten

De luxueuze architectuur is klassiek geïnspireerd en wordt versterkt door de keuze van de materialen: kalkstenen muren, grote daken en paviljoens van leisteen. Het T-vormige grondplan, met de dwarsvleugel die direct boven de klif uitsteekt, zorgt ervoor dat de ontvangstruimtes uitzicht hebben op de Marnevallei. Vanuit de ingang van het landgoed kijkt men op de kleine zijde van het gebouw dat opvalt door zijntwee hoektorens, die doen denken aan een klein kasteel. Het gebouw is verbonden door een boogvormige uitbouw met een terras dat ter hoogte van de eerste verdieping overdekt is met een glazen dak. Deze veranda is verdwenen naar aanleiding van de renovatie in 2000.

Op het gazon voor de gevel bevindt zich een landingsplaats voor helikopters.[3]

Binnen

Het portret van gravin Lafond werd geschilderd door Franz Xavier Winterhalter (1805-1873), die ook de portrettist was van koningin Victoria, de keizerin van Oostenrijk, en vele koninklijke families van Europa, wordt vandaag de dag tentoongesteld in de salons van het kasteel.[4]

Naast de degustatieruimte zijn er verschillende lokalen beschikbaar:[5]

  • Caveau du Château: 50 m²
  • Cave Comtesse
  • Salon Comtesse Rosé: 40 m²
  • Salon Private Comtesse: 40 m²
  • Salon Brut Comtesse: 30 m²
  • Chambre Rosé: 40 m²

Galerij

  • (fr) Comtesse Lafond. Champagne Comtesse Lafond. Geraadpleegd op 7 maart 2025.
Mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Château_de_Pékin op Wikimedia Commons.