Pervis Estupiñán

Estupiñán stroomde door vanuit de jeugd van LDU Quito. Hiervoor debuteerde hij in februari 2015 in het eerste elftal. Hij bleef meteen het hele seizoen basisspeler. Hij speelde in totaal 45 wedstrijden in anderhalf jaar voor Quito.

De eigenaar van Watford haalde Estupiñán in juli 2016 naar Europa, maar niet als versterking voor het team. De Engelse club verhuurde hem in plaats daarvan meteen aan Granada. Daar speelde hij in eerste instantie zijn wedstrijden voor het tweede elftal van Granada, dat uitkwam in de Segunda División B, de derde competitie van Spanje. Op 5 april 2017 maakte hij tegen Deportivo de La Coruña zijn debuut voor het eerste elftal, waarna hij een week later tegen Valencia zijn tweede en laatste wedstrijd voor het eerste elftal van Granada speelde. Wel speelde hij 21 wedstrijden voor het B-elftal, waarin hij tweemaal scoorde.

In het seizoen 2017/18 werd hij opnieuw verhuurd, ditmaal aan UD Almería, dat speelde op het tweede niveau van Spanje. Hij speelde 27 wedstrijden voor Almería en kwam daarin tot één doelpunt. Daarna werd hij een seizoen verhuurd aan competitiegenoot RCD Mallorca. Daar kwam hij tot drie goals, een persoonlijk record op dat moment, in 25 wedstrijden in zijn enige seizoen bij de eilandclub.

In het seizoen 2019/20 werd Estupiñán verhuurd aan Osasuna, dat uitkwam in de Primera División. Hier kwam hij voor het eerst op het hoogste niveau van Spanje tot een basisplaats. Op 27 oktober scoorde hij tegen Valencia zijn enige treffer voor Osasuna in 39 wedstrijden.

Watford verkocht Estupiñán in september 2020 voor circa 16,4 miljoen euro aan Villarreal.^[3] Hier moest hij gaan concurreren voor zijn positie met Alfonso Pedraza. Door een blessure van zijn concurrent maakte hij op 9 september als invaller gelijk zijn debuut voor de club. Vervolgens stond hij tegen FC Barcelona voor het eerst in de basis van Villarreal. Toch was hij dat seizoen vooral invaller achter Pedraza. Zo ook in de finale van de Europa League tegen Manchester United, waarin Villarreal uiteindelijk op strafschoppen won.

In zijn tweede seizoen bereikte hij met Villarreal de halve finale van de Champions League. In het tweeluik tegen Liverpool, waarin hij in beide wedstrijden mocht starten, werd de Spaanse club uiteindelijk uitgeschakeld. In twee jaar kwam Estupiñán tot 74 wedstrijden voor Villarreal.

Estupiñán tekende in augustus 2022 vervolgens bij Brighton & Hove Albion, de nummer negen van Engeland in het voorgaande seizoen. Dat betaalde ruim 18 miljoen euro voor hem aan Villarreal.^[4] Op 21 augustus maakte hij tegen West Ham United zijn debuut voor Brighton. Hij speelde zich bij Brighton wel meteen in de basiself. Op 14 mei 2023 was hij tegen Arsenal goed voor zijn eerste doelpunt voor de club en zijn zevende assist van het seizoen. Hij behoorde zo tot de kern van het elftal dat dat seizoen zesde werd en zich voor het eerst in de clubhistorie plaatste voor Europees voetbal, in de Europa League.

Hij begon zijn tweede seizoen in de badplaats goed met één goal en twee assists in zijn eerste twee wedstrijden, maar moest van oktober tot december een groot aantal wedstrijden missen door een spierblessure. In totaal speelde Estupiñán drie seizoenen voor Brighton & Hove Albion, waarin hij goed was voor 104 wedstrijden, vijf goals en veertien assists.

In de zomer van 2025 trok Estupiñán voor 17 miljoen euro naar AC Milan, waar hij de vervanger werd van de naar Al-Hilal vertrokken Theo Hernández. Hij tekende een contract voor vijf seizoenen tot de zomer van 2030 en ging spelen met rugnummer 2. Op 17 augustus maakte hij in de bekerwedstrijd tegen Bari zijn debuut voor de club en debuteerde een week later met een assist in de Serie A tegen Cremonese.

Hij was daarna ook basisspeler tijdens het WK 2022, waar Ecuador in een poule zat met Nederland, Senegal en Qatar. Tegen Nederland speelde Qatar knap gelijk, maar het was niet genoeg om tweede te worden in de poule. Hij miste geen minuut in de drie groepswedstrijden.

Op 28 maart 2023 was hij in de oefeninterland tegen Australië voor het eerst aanvoerder van Ecuador. In de zomer van 2024 miste hij door een enkelblessure de Copa América. Wel was hij daarna onbetwist basisspeler in de kwalificatie voor het WK 2026, waarin Ecuador knap tweede werd achter Argentinië en boven onder meer Brazilië.