Fabrice Caro
| Fabrice Caro Fabcaro | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Fabcaro op het Festival Le Livre in Metz (2016) | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Pseudoniem(en) | Fabcaro | |||
| Geboortedatum | 10 augustus 1973 | |||
| Geboorteplaats | Montpellier | |||
| Geboorteland |  Frankrijk | |||
| Nationaliteit | Frans | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Beroep | stripauteur schrijver | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Prijzen en onderscheidingen | prix Ouest-France-Quai des Bulles (2015),[1] Prix de la critique (2015), Prix littéraire ENS Paris-Saclay (2007),[2] prix Joseph (2020)[3] | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| ||||
Fabrice Caro, gekend als Fabcaro en Fab, (Montpellier, 10 augustus 1973) is een Frans stripschrijver, romanschrijver en muzikant.
Caro startte als cartoonist-scenarioschrijver in 1996 door te werken voor verschillende striptijdschriften (waaronder FLBLB in 2003-2004, Psikopat, Jade tussen 2006 en 2013, Tchô!, L'Écho des savanes, Zoo, CQFD, enz.), de pers en boekillustratie. Vanaf 2005 nam hij deel aan het werk van verschillende collectieven, met name die van 6 Pieds sous terre en La Cafetière. In 2006 schreef hij "Figurec", dat het jaar daarop met Christian De Metter als tekenaar leidde tot een stripboek. Het succes kwam in 2015 met "Zaï zaï zaï zaï", een stripverhaal dat volgens Télérama een evenwicht wist te vinden tussen "maatschappijkritiek en lachsalvo's". In 2018 verscheen "Moins que hier (plus que demain)", met als thema het huwelijksleven en een mix van absurde humor en sociale satire. Het werd gunstig ontvangen door critici.
Naast zijn carrière in strips is Fabcaro ook muzikant, songwriter en zanger. In 1994 richtte hij de rockband Hari Om op en in 1999 bracht hij een soloalbum uit, "Les Amants de la rue Sinistrose", gevolgd in 2014 door "Shhherpa".
Op 20 december 2022 werd aangekondigd dat hij het stokje zou overnemen van Jean-Yves Ferri als scenarioschrijver van Asterix voor een album dat op 26 oktober 2023 zou verschijnen genaamd "De witte iris". Het album is trouw aan de stijl van het personage van de kleine Galliër, maar belicht ook "onze hedendaagse obsessies". Op 28 oktober 2024 kondigde hij aan dat hij opnieuw de scenarioschrijver zou zijn van het volgende Asterix-album, op 23 oktober 2025 verscheen "Asterix in Lusitania".[4]
- ↑ https://prix.quaidesbulles.com/prix-ouest-france/.
- ↑ https://ens-paris-saclay.fr/bibliotheque/prix-litteraire/palmares-du-prix-litteraire-ens-paris-saclay.
- ↑ https://snobinart.fr/culture/fabrice-caro-remporte-le-prix-joseph/.
- ↑ De goeiige humor, de lichte spot: ‘Asterix in Lusitania’ lost de verwachtingen in ★★★★☆, De Standaard, 23 oktober 2025, geraadpleegd op 24 oktober 2025.
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Fabcaro op de Franstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
· 
· 