Claude Makélélé

Claude Makélélé
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Claude Makélélé Sinda
Geboortedatum	18 februari 1973
Geboorteplaats	Kinshasa, Zaïre
Lengte	174 cm
Positie	Verdedigende middenvelder
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2011
Jeugd
1989–1990 1990–1991 US Melun Stade Brestois
Senioren
Seizoen Club W 0(G) 1991–1997 1997–1998 1998–2000 2000–2003 2003–2008 2008–2011 FC Nantes Olympique Marseille Celta de Vigo Real Madrid Chelsea Paris Saint-Germain 16900(9) 3200(2) 7000(3) 9400(0) 14400(2) 9800(1)
Interlands
1995–2008  Frankrijk 7100(0)
Getrainde teams
2012–2014 2014 2017 2017–2019 2019– Paris Saint-Germain (assistent) SC Bastia Swansea City (assistent) KAS Eupen Chelsea (individuele trainer)
Portaal    Voetbal

Claude Makélélé Sinda (Kinshasa, 18 februari 1973) is een Frans voormalig profvoetballer en huidig voetbaltrainer. De verdedigende middenvelder speelde voor FC Nantes (1992–1997), Olympique Marseille (1997–1998), Celta de Vigo (1998–2000), Real Madrid (2000–2003), Chelsea (2003-2008) en Paris Saint-Germain (2008-2011).

Makélélé verhuisde naar Savigny-le-Temple, in de buurt van Parijs, toen hij vier jaar was. Zijn vader speelde voor het nationale team van Zaïre. Op zijn zestiende verhuisde Makélélé naar Brest waar hij trainde, ver van zijn familie vandaan.

Makélélé werkte hard in Brest, maar bij FC Nantes maakte hij zijn debuut in het betaalde voetbal waar hij in december 1991 terechtkwam. In het seizoen 1992/93 maakte Makélélé zijn debuut voor FC Nantes in de Division 1. Hij speelde vijf seizoenen in Nantes en werd in 1995 landskampioen, voordat Makélélé naar Olympique Marseille verhuisde. Na een jaar ging de middenvelder naar het buitenland om te spelen voor Celta de Vigo in de Primera División. Daar speelde hij twee seizoenen en kwam vervolgens bij het grote Real Madrid terecht. Makélélé won met 'De Koninklijke' twee landstitels, een UEFA Champions League, een UEFA Super Cup, een Supercopa de España en de wereldbeker voor clubteams. In 2003 werd hij door trainer Claudio Ranieri naar Chelsea gehaald. Toenmalig teamgenoot bij Real Madrid, Zinédine Zidane, beschreef zijn vertrek en het halen van David Beckham als vervanger, als volgt: "Waarom een extra laag goud op een Bentley smeren als je de motor bent kwijtgeraakt?".

Makélélé groeide uit tot een van de beste middenvelders ter wereld en veroverde met 'The Blues' in het seizoen 2005/06 de landstitel en de EFL Cup. Steve McManaman liet weten dat Makélélé in zijn tijd bij Real Madrid de belangrijkste middenvelder van het elftal was. Tegen Charlton Athletic scoorde hij zijn eerste treffer in vierennegentig duels; Makélélé miste de strafschop, maar schoot in de herkansing raak. Ook het seizoen 2005/06 was succesvol toen opnieuw de landstitel en de FA Communtiy Shield werd gewonnen. In het seizoen 2006/07 werd de FA Cup gewonnen.

In 2008 vertrok Makélélé naar Paris Saint-Germain en won in het seizoen 2009/10 de Coupe de France, waar hij in juli 2011 zijn voetballoopbaan beëindigde.

Voor het nationale team van Frankrijk speelde Makélélé op de Olympische Spelen in 1996, het wereldkampioenschap 2002 en het Europees kampioenschap 2004. Onder leiding van bondscoach Aimé Jacquet maakte hij zijn debuut voor de nationale ploeg op 22 juli 1995 in de vriendschappelijke wedstrijd tegen Noorwegen (0–0) in Oslo, net als Frank Lebœuf (RC Strasbourg).

In september 2004 besloot Makélélé zijn interlandloopbaan te beëindigen en zich alleen nog op Chelsea te concentreren. Echter keerde hij in augustus 2005 samen met Zinédine Zidane en Lilian Thuram terug in de nationale ploeg. Na het wereldkampioenschap 2006, waarin in de finale na strafschoppen verloren werd van Italië, wilde Makélélé zijn interlandcarrière beëindigen. Bondscoach Raymond Domenech ging daarmee echter niet akkoord. Er werd afgesproken dat hij de kwalificatiereeks voor het Europees kampioenschap 2008 met de Franse nationale ploeg zou afmaken en dat hij daarna definitief zou stoppen. Hij speelde echter alsnog voor Frankrijk op het Europees kampioenschap.

Interlands van Claude Makélélé voor  Frankrijk
№	Datum	Wedstrijd	Uitslag	Competitie	Goals
1	22.07.1995	Noorwegen – Frankrijk	0 – 0	Oefeninterland	—
2	02.04.1997	Frankrijk – Zweden	1 – 0	Oefeninterland	—
3	25.02.1998	Frankrijk – Noorwegen	3 – 3	Oefeninterland	—
4	04.10.2000	Frankrijk – Kameroen	1 – 1	Oefeninterland	—
5	07.10.2000	Zuid-Afrika – Frankrijk	0 – 0	Oefeninterland	—
6	15.11.2000	Turkije – Frankrijk	0 – 4	Oefeninterland	—
7	27.02.2001	Frankrijk – Duitsland	1 – 0	Oefeninterland	—
8	28.03.2001	Spanje – Frankrijk	2 – 1	Oefeninterland	—
9	25.04.2001	Frankrijk – Portugal	4 – 0	Oefeninterland	—
10	01.09.2001	Chili – Frankrijk	2 – 1	Oefeninterland	—
11	06.10.2001	Frankrijk – Algerije	4 – 1	Oefeninterland	—
12	11.11.2001	Australië – Frankrijk	1 – 1	Oefeninterland	—
13	13.02.2002	Frankrijk – Roemenië	2 – 1	Oefeninterland	—
14	27.03.2002	Frankrijk – Schotland	5 – 0	Oefeninterland	—
15	26.05.2002	Zuid-Korea – Frankrijk	2 – 3	Oefeninterland	—
16	11.06.2002	Denemarken – Frankrijk	2 – 0	WK-eindronde	—
17	21.08.2002	Tunesië – Frankrijk	1 – 1	Oefeninterland	—
18	07.09.2002	Cyprus – Frankrijk	1 – 2	EK-kwalificatie	—
19	12.10.2002	Frankrijk – Slovenië	5 – 0	EK-kwalificatie	—
20	16.10.2002	Malta – Frankrijk	0 – 4	EK-kwalificatie	—
21	20.11.2002	Frankrijk – Servië en Montenegro	3 – 0	Oefeninterland	—
22	12.02.2003	Frankrijk – Tsjechië	0 – 2	Oefeninterland	—
23	29.03.2003	Frankrijk – Malta	6 – 0	EK-kwalificatie	—
24	02.04.2003	Israël – Frankrijk	1 – 2	EK-kwalificatie	—
25	06.09.2003	Frankrijk – Cyprus	3 – 0	EK-kwalificatie	—
26	10.09.2003	Slovenië – Frankrijk	0 – 2	EK-kwalificatie	—
27	15.11.2003	Duitsland – Frankrijk	0 – 3	Oefeninterland	—
28	18.02.2004	België – Frankrijk	0 – 2	Oefeninterland	—
29	31.03.2004	Nederland – Frankrijk	0 – 0	Oefeninterland	—
30	20.05.2004	Frankrijk – Brazilië	0 – 0	Oefeninterland	—
31	06.06.2004	Frankrijk – Oekraïne	1 – 0	Oefeninterland	—
32	13.06.2004	Frankrijk – Engeland	2 – 1	EK-eindronde	—
33	21.06.2004	Zwitserland – Frankrijk	1 – 3	EK-eindronde	—
34	25.06.2004	Frankrijk – Griekenland	0 – 1	EK-eindronde	—
35	04.09.2004	Frankrijk – Israël	0 – 0	WK-kwalificatie	—
36	17.08.2005	Frankrijk – Ivoorkust	3 – 0	Oefeninterland	—
37	03.09.2005	Frankrijk – Faeröer	3 – 0	WK-kwalificatie	—
38	07.09.2005	Ierland – Frankrijk	0 – 1	WK-kwalificatie	—
39	08.10.2005	Zwitserland – Frankrijk	1 – 1	WK-kwalificatie	—
40	12.11.2005	Frankrijk – Duitsland	0 – 0	Oefeninterland	—
41	27.05.2006	Frankrijk – Mexico	1 – 0	Oefeninterland	—
42	31.05.2006	Frankrijk – Denemarken	2 – 0	Oefeninterland	—
43	07.06.2006	Frankrijk – China	3 – 1	Oefeninterland	—
44	13.06.2006	Frankrijk – Zwitserland	0 – 0	WK-eindronde	—
45	18.06.2006	Frankrijk – Zuid-Korea	1 – 1	WK-eindronde	—
46	23.06.2006	Togo – Frankrijk	0 – 2	WK-eindronde	—
47	27.06.2006	Spanje – Frankrijk	1 – 3	WK-eindronde	—
48	01.07.2006	Brazilië – Frankrijk	0 – 1	WK-eindronde	—
49	05.07.2006	Frankrijk – Portugal	1 – 0	WK-eindronde	—
50	09.07.2006	Italië – Frankrijk	1 – 1	WK-eindronde	—
51	02.09.2006	Georgië – Frankrijk	0 – 3	EK-kwalificatie	—
52	06.09.2006	Frankrijk – Italië	3 – 1	EK-kwalificatie	—
53	07.10.2006	Schotland – Frankrijk	1 – 0	EK-kwalificatie	—
54	15.11.2006	Frankrijk – Griekenland	1 – 0	Oefeninterland	—
55	07.02.2007	Frankrijk – Argentinië	0 – 1	Oefeninterland	—
56	24.03.2007	Litouwen – Frankrijk	0 – 1	EK-kwalificatie	—
57	02.06.2007	Frankrijk – Oekraïne	2 – 0	EK-kwalificatie	—
58	06.06.2007	Frankrijk – Georgië	1 – 0	EK-kwalificatie	—
59	22 Aug 2007	Slowakije – Frankrijk	0 – 1	Oefeninterland	—
60	08.09.2007	Italië – Frankrijk	0 – 0	EK-kwalificatie	—
61	12.09.2007	Frankrijk – Schotland	0 – 1	EK-kwalificatie	—
62	13.10.2007	Faeröer – Frankrijk	0 – 6	EK-kwalificatie	—
63	17.10.2007	Frankrijk – Litouwen	2 – 0	EK-kwalificatie	—
64	16.11.2007	Frankrijk – Marokko	2 – 2	Oefeninterland	—
65	21.11.2007	Oekraïne – Frankrijk	2 – 2	EK-kwalificatie	—
66	26.03.2008	Frankrijk – Engeland	1 – 0	Oefeninterland	—
67	31.05.2008	Frankrijk – Paraguay	0 – 0	Oefeninterland	—
68	03.06.2008	Frankrijk – Colombia	1 – 0	Oefeninterland	—
69	09.06.2008	Frankrijk – Roemenië	0 – 0	EK-eindronde	—
70	13.06.2008	Frankrijk – Nederland	1 – 4	EK-eindronde	—
71	17.06.2008	Frankrijk – Italië	0 – 2	EK-eindronde	—

In 2012 begon hij zijn trainerscarrière als assistent bij Paris Saint-Germain, waar hij een jaar assistent was onder trainer Carlo Ancelotti en een jaar bij Laurent Blanc. Hij won twee keer de Ligue 1, een keer de Coupe de la Ligue en een keer de Trophée des Champions.

In 2014 werd hij trainer van SC Bastia, maar daar werd hij na vijf maanden ontslagen na slechte resultaten. In 2017 werd hij assistent-trainer bij de Welshe club Swansea City AFC om Paul Clement te helpen de club in de Premier League te houden. Op 6 november 2014 verliet hij Swansea City AFC om trainer te worden van KAS Eupen. Hier wist hij de club in seizoen 2017/18 voor degradatie te behoeden door op de laatste dag met 4–0 van Royal Excel Moeskroen te winnen. Er was toen sprake van omkoping door klachten van KV Mechelen, maar ze bleven gehandhaafd op het hoogste niveau. In 2018/19 deed KAS Eupen het beter en eindigde de club twaalfde.

In augustus 2019 verliet Makélélé KAS Eupen om jeugdtrainer en technisch mentor te worden bij Chelsea.

In 2004 begon Makélélé een relatie met het model Noémie Lenoir, waarna in februari 2005 het eerste kind werd geboren. In 2009 scheidde het koppel.

• Lijst van Premier League-winnaars
• Lijst van spelers van Chelsea FC
• Lijst van spelers van Olympique Marseille
• Lijst van spelers van Paris Saint-Germain
• Lijst van spelers van Real Madrid
• Lijst van spelers van het Franse voetbalelftal