Centraal syntaxon

De associatie van Engels raaigras en grote weegbree is de centrale associatie van het varkensgras-verbond.

Een centraal syntaxon ofwel centrale eenheid is een syntaxon dat wordt gekenmerkt doordat de kentaxa voor de bovenliggende syntaxonomische rang hier optimaal voorkomen. Een centraal syntaxon hoeft zelf geen kentaxa te hebben, maar wel preferente taxa.

Met uitzondering van de klasse en de subassociatie (de hoogste respectievelijk de laagste formele rang) kan een syntaxon opgesteld worden als een centraal syntaxon. Het centrale syntaxon binnen een klasse is de centrale orde. Binnen de orde is het centrale syntaxon een centraal verbond; binnen een verbond is het centrale syntaxon de centrale associatie. Elke syntaxonomische rang kan maar één centraal syntaxon hebben.[1] Wanneer een klasse, orde of verbond wereldwijd maar één onderliggend syntaxon heeft, is dat automatisch het centrale syntaxon.

Verschil met afgeleide gemeenschappen

Het verschil met afgeleide gemeenschappen (rompgemeenschappen en derivaatgemeenschappen) zit in het optreden van preferente taxa.

Herkomst

Het begrip werd in 1981 geïntroduceerd door Duits vegetatiekundige Hartmut Dierschke.

Zie ook

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.