Bullewijk (metrostation)


Bullewijk
Bullewijk
Afkorting BLW
Opening 14 oktober 1977
Vervoerder GVB
Metrostation
Perrons 1
Perronsporen 2
Metro
LijnRichtingVolgend station

IsolatorwegAmsterdam Bijlmer ArenA
GeinAmsterdam Holendrecht

Centraal StationAmsterdam Bijlmer ArenA
GeinAmsterdam Holendrecht

Ligging
Plaats Amsterdam
Coördinaten 52° 18 NB, 4° 57 OL
Bullewijk (metro van Amsterdam)
Bullewijk
Locatie van het metrostation
Portaal  Portaalicoon   Openbaar vervoer
Amsterdam
Een van de ingangen met duidelijke brutalistische kenmerken (2022)

Bullewijk is een station van de Amsterdamse metro in het stadsdeel Amsterdam-Zuidoost, tussen het gelijknamige bedrijventerrein en de woongebieden van de Bijlmermeer. Het bovengrondse metrostation opende op 16 oktober 1977 als deel van de Holendrechtlijn. Sinds 28 mei 1997 wordt station Bullewijk ook bediend door Ringlijn 50, die hier zijn tracé met lijn 54 deelt.

De naam Bullewijk verwijst naar het bedrijventerrein dat is vernoemd naar het gelijknamige riviertje dat stroomt tussen de Amstel bij Ouderkerk aan de Amstel en de driesprong met de Holendrecht en Waver bij de Voetangelbrug.

Omschrijving

Het station ligt op een spoordijk boven de Karspeldreef, tussen de sporen van de NS-lijn Amsterdam - Utrecht. Het station heeft een eilandperron met aan beide uiteinden een uitgang. Beide uitgangen kennen een identieke hoofdopzet die langs de Oostlijn ook is toegepast op alle andere stations met een of twee toegangen aan de uiteinden. De liftschacht van de noordelijke uitgang is echter, net zoals op het twee stations noordelijker gelegen Strandvliet niet van een lift voorzien en afgesloten.

Ten westen van dit station bevindt zich op loopafstand de Amsterdamse vestiging van IKEA en het voormalig Europese hoofdkantoor van Cisco Systems. Ten noorden van dit station bevindt zich het voormalige kantoor van ING Bank. Op 11 oktober 2013 vond hier het eerste filmfestival onder een metrostation plaats: het filmfestival METRO MOVIES.[1]

Ontwerp

Het uiterlijk van het station maakt deel uit van een hele serie aan bouwwerken die waren ontworpen voor deze metrolijn. Sier van Rhijn en Ben Spängberg waren de hoofdontwerpers voor de Publieke Werken. In beginsel was niet iedereen blij met deze bouwwerken in brutalistische stijl. Ze werd onder meer vergeleken met de betonnen Atlantikwall (Berend Boudewijn) , oprit naar concentratiekamp Sobibór en labyrintische grafkelder (Gerrit Komrij). Toch waren er ook positieve meningen van onder meer architecten Pi de Bruin en Izak Salomons. Met de toenemende waardering voor de stijl brutalisme in de 21e eeuw kwam de Oostlijn en dit station in een beter daglicht te staan. Toch verdwenen een aantal brutalistische stations uit de reeks. In 2018 kregen alle stations aan de Oostlijn opknapbeurten. Dit had bijvoorbeeld tot gevolg dat er nieuwe belettering werd aangebracht bij de in- en uitgangen, ook de in- en uitgangen kregen een opener uiterlijk. De belettering is afkomstig uit de fabrieken van Koninklijke Tichelaar Makkum naar ontwerp van Knip.

2023

De schrijvers Arjen den Boer, Martijn Haan, Martjan Kuit, Teun Meurs en fotograaf Bart van Hoek namen het gebouw mee in hun boek Bruut - Atlas van het brutalisme in Nederland (2023, ISBN 9789462585379), waarin de top 100 binnen die bouwstijl te vinden is. Zij benoemden de gehele Oostlijn en dit station mee in hun boek en zetten de bouwwerken van de Oostlijn gezamenlijk op nummer 12 in hun top 20 van brutalistische bouwwerken. Bovendien kwam er in dat boek ook een artikel over de (hoofd)ontwerper van metrostation Holendrecht Sier van Rhijn. Zij deden verhaal dat het gehele traject een soort Gesamtkunstwerk werd. Stations en kunstwerken kregen alle een soortgelijk uiterlijk, die doorging voor een huisstijl bij het metrotraject. Bijzonder was dat de architecten dit doorvoerden in zowel de ondergrondse als bovengrondse metrostation. Binnen die huisstijl vielen bijvoorbeeld ook zitjes, prullenmanden en asbakken. Alle nadruk viel op het beton alsnog te ontdekken bouwmateriaal. De stations waaronder Bullewijk werden ter plekke opgebouwd met houten bekistingen, waarvan de afdrukken zichtbaar werden gelaten; verder is er grof afgewerkt beton te vinden in de stations. Hun korte omschrijving gaat toch naar Berend Boudewijn, maar dan in positief verband

Spoor van oorlogsbunkers

— Bruut - Atlas van het brutalisme