Alexis Sánchez

Sánchez tekende in 2005 zijn eerste profcontract bij Cobreloa, waarvoor hij op zijn zestiende debuteerde in de hoofdmacht. Hij speelde er vijftig wedstrijden en scoorde er twaalf keer en speelde zich als 17-jarige in de kijker bij Udinese.

Dat nam hem in 2006 over van de Chileense club, maar leende hem eerst nog uit aan Colo-Colo en River Plate voor het hem in 2008 definitief naar Italië haalde. Sánchez vierde hierdoor nog Chileense landstitels in zowel de clausura (tweede seizoenshelft) van 2006 als de apertura (eerste seizoenshelft) van 2007 en een Argentijns kampioenschap in de clausura van 2008, voor hij naar Europa verkaste. Vervolgens speelde hij in het seizoen 2008/09 voor Udinese, waar hij op 14 september tegen Juventus zijn debuut voor maakte. Op 19 oktober scoorde hij tegen US Lecce zijn eerste doelpunt voor Udinese, dat ook uitkwam in de UEFA Cup. Daarin eindigde het eerste in een poule met Tottenham Hotspur, N.E.C., Spartak Moskou en Dinamo Zagreb. Het werd uiteindelijk in de kwartfinale uitgeschakeld door Werder Bremen.

Na twee seizoenen waarin hij tot drie en vijf competitiegoals kwam, kwam hij in zijn derde jaar tot twaalf goals en tien assists. Op 27 februari 2011 scoorde hij liefst vier keer tegen Palermo FC. Met Sanchez werkte Udinese zich op van de laatste plek begin oktober tot plek vier.

Op 20 juli 2011 maakte FC Barcelona bekend dat het Sanchez voor 26 miljoen euro had overgenomen van Udinese. Hij werd de eerste Chileen die voor de club zou spelen. "Hij kan op alle drie de aanvallende plekken spelen en verdedigt intensief mee", vertelde toenmalig trainer Josep Guardiola over zijn nieuwe aankoop. Sanchez tekende een contract voor vijf seizoenen bij Barcelona. Hij maakte op 14 augustus in de Supercopa de España tegen rivaal Real Madrid zijn debuut voor Barcelona. In de openingswedstrijd van de competitie scoorde Sanchez tegen Villarreal zijn eerste goal voor de club. Een week later verliet hij tegenReal Sociedad geblesseerd het veld, waarna hij twee maanden buitenspel stond. Op 10 december scoorde hij tegen Real Madrid de gelijkmaker, waarna Barcelona met 3-1 zou winnen in Madrid. Dat seizoen won Sanchez met Barcelona de UEFA Super Cup, de Supercopa, het wereldkampioenschap voetbal voor clubs en de Copa del Rey. Sanchez zelf kwam tot veertien goals en zeven assists in 41 wedstrijden.

Het seizoen erna werd Sanchez kampioen van Spanje, waar hij zelf met acht goals en tien assists een mooi aandeel in had. Barcelona behaalde liefst 100 punten dat seizoen. In zijn laatste seizoen kwam hij tot 21 wedstrijden en zestien assists, zijn hoogste aantal tot dan toe. Alleen Diego Costa, Lionel Messi en Cristiano Ronaldo kwamen tot meer competitiegoals dan hij dat seizoen (19). In totaal speelde Sanchez drie seizoenen voor Barcelona, waarin hij goed was voor 141 wedstrijden, 46 goals en 37 assists.

Sánchez streek in de zomer van 2014 neer bij Arsenal. De club uit Londen nam hem voor 42,5 miljoen euro over van FC Barcelona. Hij kreeg rugnummer 17. Hij maakte op 10 augustus in de Community Shield tegen Manchester City zijn debuut voor Arsenal, dat met 3-0 won. Een week later maakte hij met een assist op Laurent Koscielny zijn debuut in de Premier League. Op 27 augustus scoorde hij in de Champions League-kwalificatiewedstrijd tegen Beşiktaş JK zijn eerste goal voor Arsenal, dat daarmee deel mocht nemen aan het hoofdtoernooi van de CL. Een paar dagen later maakte hij tegen Leicester City ook zijn eerste competitiegoal. Nadat hij derde was geëindigd in de competitie, nam hij met Arsenal deel aan de finale van de FA Cup, waarin Aston Villa met 4-0 te sterk was. Sanchez was de aangever bij de openingsgoal van Theo Walcott en verdubbelde daarna zelf de score. Daarmee werd hij de eerste Chileen sinds 1952 om te scoren in een FA Cup-finale. In zijn eerste seizoen voor Arsenal kwam hij tot 25 goals en twaalf assists in 52 wedstrijden. Dat seizoen werd hij als enige Arsenal-speler opgenomen in het PFA Team of the Year. Bovendien werd hij verkozen tot PFA Fans' Player of the Year en won hij Arsenal's Player of the Year.

Op 26 september was hij een goed voor een hattrick tegen Leicester City (5-2 overwinning). Het waren in speelronde 7 zijn eerste drie goals van het seizoen. Hij werd daarmee de eerste speler met een hattrick in de Premier League, de Serie A én La Liga. Een week later scoorde hij tweemaal in een 3-0 overwinning op Manchester United. Zijn tweede seizoen in Londen was hij goed voor zeventien goals en tien assists in 41 wedstrijden. Aan het begin van het seizoen 2016/17 nam hij rugnummer 7 over van de naar Sparta Praag vertrokken Tomáš Rosický. Dat seizoen zou het meest productieve seizoen uit zijn carrière worden. Zo scoorde hij onder meer een hattrick tegen West Ham United op 3 december, mede waardoor hij 24 competitiegoals (en tien assists) uitkwam. Daarmee eindigde hij derde op de topscorerslijst achter Romelu Lukaku (25) en Harry Kane (29) en werd hij de eerste Arsenal-speler sinds Robin van Persie met meer dan twintig competitiegoals in één seizoen. Dat seizoen won hij opnieuw de FA Cup, door in de finale rivaal Chelsea te verslaan. Hij werd opgenomen in de shortlist voor PFA Player of the Year en won nogmaals de prijs voor Arsenal's Player of the Year.

In de zomer van 2017 gingen er veel geruchten over zijn vertrek bij Arsenal. Op deadline day werd een transfer naar Manchester City afgebroken omdat een vraag naar Thomas Lemar als mogelijke vervanger werd afgewezen. In de winterstop stond hij op acht goals en vier assists in 22 wedstrijden. Dat bracht zijn totaalaantal voor Arsenal op 166 wedstrijden, waarin hij goed was voor tachtig doelpunten en 46 assists.

In de winterstop van het seizoen 2017/18 stapte Sánchez over naar Manchester United. De overeenkomst werd op 22 januari 2018 afgerond. Als onderdeel van de deal bewandelde Henrich Mchitarjan de omgekeerde weg.^[3] Vier dagen later maakte Sánchez zijn debuut voor Manchester United. Dat gebeurde in een met 4–0 gewonnen FA Cup-wedstrijd (vierde ronde) tegen Yeovil Town, de nummer 21 van de League Two. De Chileen leverde meteen zijn eerste assist af. Hij was de aangever bij de 0–2 van Ander Herrera. Op 3 februari was hij tegen Huddersfield Town goed voor zijn eerste goal voor Manchester United.

Zijn dienstverband bij deze club werd geen succes. Volgens Sánchez zelf was dit vooral te wijten aan een verkeerde groepsdynamiek bij United in de periode dat hij daar speelde.^[4] Hij speelde slechts anderhalf jaar voor Manchester United, waarin hij 45 wedstrijden speelde. Hierin kwam hij tot vijf goals en negen assists.

In seizoen 2019/20 werd hij verhuurd aan Internazionale, waarvoor hij op 14 september tegen zijn voormalig werkgever Udinese zijn debuut maakte. Op 28 september scoorde hij tegen UC Sampdoria zijn eerste doelpunt maar pakte hij ook binnen 46 minuten twee keer geel. Vervolgens miste hij bijna drie maanden door een kuitbeenblessure. Na zijn herstel kwam hij in de tweede seizoenshelft tot drie goals en negen assists, waarna Internazionale in de zomer besloot de Chileen transfervrij definitief over te nemen. Dat seizoen scoorde hij zeven goals en gaf hij acht assists in 38 wedstrijden. Bovendien pakte Internazionale dat seizoen voor het eerst in elf jaar het kampioenschap.

Op 12 januari 2022 scoorde Sanchez de winnende tegen Juventus FC in strijd om de Supercoppa (2-1 winst). In alle competities kwam hij dat seizoen tot negen goals en vijf assists.

In de zomer van 2022 trok Sanchez transfervrij naar Olympique de Marseille, waar hij een contract voor één seizoen tekende. Op 14 augustus debuteerde hij tegen Stade Brestois en twee weken later scoorde hij tegen OGC Nice zijn eerste twee goals voor Marseille. Hij scoorde achttien goals in alle competities voor Marseille.

Na een jaar afwezigheid keerde Sanchez terug bij Inter, om daar te fungeren als stand-in van de spitsen Lautaro Martínez en Marcus Thuram. Hij kwam tot vier goals en vijf assists in 33 wedstrijden, die hij vooral als invaller speelde.

Nadat zijn contract bij Inter op was, vertrok Sanchez terug naar Udinese op een contract van 2 jaar. Door een letsel aan zijn tibia, kwam hij zelden tot spelen toe en miste hij 27 wedstrijden voor club en land in het 2024/25 seizoen.

Op 1 september 2025 werd zijn contract bij Udinese in onderling overleg beëindigd, waardoor de 36-jarige gratis naar Sevilla kon.