Universiteit van Palermo

Niet te verwarren met de Universiteit van Palermo (Argentinië) met zetel in Palermo (Buenos Aires).
Università degli Studi di Palermo
Rectoraat in het Palazzo Chiaramonte-Steri
Rectoraat in het Palazzo Chiaramonte-Steri
Afkorting UniPa
Latijnse naam Panormitana Studiorum Universitas
Voormalige naam Reale accademia degli studi (1779-1805)
Locatie Palermo, Vlag van Italië Italië
Opgericht 1806Bewerken op Wikidata
Opgeheven 1848-1849
Eigendom Staatsuniversiteit
Studenten meer dan 40.000
Personeel meer dan 2.000
Lid van Unione delle università del Mediterraneo
Officiële website
Afbeeldingen
Departement Economie
Departement Economie
Departement Fysica en Chemie
Departement Fysica en Chemie
Portaal  Portaalicoon   Onderwijs

De Universiteit Palermo, in het Italiaans Università degli Studi di Palermo, is een universiteit met zetel in de Siciliaanse hoofdstad Palermo. Met haar 40.000 studenten en 2.000 medewerkers (situatie 2019) behoort zij tot de grote universiteiten van Italië.

Campussen buiten Palermo, genaamd Polo didattico, bevinden zich in Agrigento, Caltanissetta en Trapani.

De universiteit is eigendom van de Italiaanse Republiek, ministerie van Onderwijs. De structuur van staatsuniversiteit gaat terug tot het jaar 1806.

Geschiedenis

In de middeleeuwen had Palermo een college geleid door de orde der franciscanen. Er werd theologie, bijbel, canoniek recht en filosofie onderwezen. Een tweede college in de stad was in lekenhanden; het was een algemene hogeschool. Beide colleges reikten academische graden uit zodat afgestudeerden toegang kregen tot universiteiten.

Van 1550 tot hun verdrijving uit het koninkrijk Sicilië in 1767 beheersten jezuïeten de universitaire studies in Palermo. Ze boden academische graden in filosofie en theologie aan.

In het jaar 1779 bekrachtigde koning Ferdinand III van Bourbon-Sicilië de oprichting van de Koninklijke Academie voor hogere studies, in het Italiaans Reale accademia degli studi. De academie nam haar intrek in de leegstaande gebouwen van de jezuïetenuniversiteit. Er waren vier faculteiten: rechtsgeleerdheid, theologie, filosofie en geneeskunde, en twintig leerstoelen. In 1804 keerden de jezuïeten terug. De academie verhuisde naar het leegstaande convent der Theatijnen in de Via Maqueda. Ferdinand III verleende de academie in 1805 de titel van universiteit.

De staatsuniversiteit ging van start in het jaar 1806. Het Bourbonregime had in de eerste jaren moeite om de leerstoelen te bemannen, niet in het minst door de Napoleontische oorlogen op het Europees vasteland.

Het huis Bourbon behield in het koninkrijk der Beide Siciliën een invloed in de benoeming van professoren. Met de tijdelijke afscheuring van het koninkrijk Sicilië (1848-1849) van de Beide Siciliën werd de universiteit gesloten.

In 1860, wanneer Garibaldi en zijn Roodhemden het Bourbonregime verjoegen, liet hij de faculteit theologie sluiten.[1] In de plaats kwam er een faculteit voor ingenieurs en architecten. Het koninkrijk Italië liet de universiteit laïciseren: er was geen plaats meer voor priester-professoren.

Rond het jaar 1900 kenden de studies van Romeins recht een vlucht.

In de jaren 1930 werd de universiteit van Palermo, zoals elders in het koninkrijk Italië, hervormd op fascistische leest. De cursussen filosofie, geschiedenis en letteren werden grondig herwerkt. Er kwamen nieuwe faculteiten: in 1937 de faculteit economie en handel, in 1939 de faculteit politieke wetenschappen en in 1941 de faculteit landbouwwetenschappen. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog bereikte het aantal studenten de 10.000 ingeschrevenen.

Sinds de jaren 1950 is het rectoraat gevestigd in het Palazzo Chiaramonte-Steri, kortweg het Steri genoemd. Het staat aan de Piazza Marina. Dit paleis was in de middeleeuwen nog een van de residenties van de koningen van Aragon en nadien, van de Inquisitie.

Na de Tweede Wereldoorlog steeg het aantal studenten, voornamelijk in de jaren 1960. In 1965 waren er 19.000 studenten en in 1969 meer dan 30.000. Een uitbreiding van de gebouwen in de binnenstad drong zich op. Een deel van het park van het Palazzo d'Orléans werd ingericht als campus. In de jaren 1990 werden er campussen opgericht buiten Palermo, in andere steden op Sicilië. Zij kregen de term ‘polo didattico’.

Departementen

In 2008 werden de faculteiten aan de Italiaanse universiteiten afgeschaft. Deze hervorming is bekend als de ‘Riforma Gelmini’ genoemd naar minister Mariastella Gelmini. In de plaats van faculteiten kwamen er departementen. Aan de universiteit Palermo zijn er de volgende departementen:

  • Architectuur
  • Biomedische wetenschappen, Neurowetenschappen en Hoogtechnologische diagnostiek
  • Cultuur en Samenleving
  • Chirurgische, Oncologische en Stomatologische disciplines
  • Fysica en Chemie
  • Rechtsgeleerdheid
  • Ingenieurswetenschappen
  • Wiskunde en Informatica
  • Maatschappelijke gezondheidszorg, Moeder-Kind gezondheid, Inwendige Geneeskunde en expertise-specialisaties
  • Landbouwwetenschappen, Voedingswetenschappen en Bosbouw
  • Aard- en Zeewetenschappen
  • Biologische, Chemische en Farmaceutische Wetenschappen en Technologieën
  • Economische, Handels- en Statistische Wetenschappen
  • Politieke Wetenschappen en Internationale Relaties
  • Psychologie, Pedagogie en Sportopvoeding
  • Humane Wetenschappen.

Toegevoegd aan deze departementen kwam er de Medische en Chirurgische School bij, in samenwerking met het universitaire ziekenhuis.[2]

Enkele hoogleraren en docenten

Universitair Sportcentrum
Universitair Museum van Motoren en Mechanica
Universitair Museum Gemmellaro voor Paleontologie

Enkele alumni