Schild (Wehrmacht)

Het schild was een Kampfabzeichen (gevechtsinsigne) dat werd toegekend aan leden van de Wehrmacht die aan specifieke veldslagen of veldtochten tijdens de Tweede Wereldoorlog hadden deelgenomen.

Dit gevechtsinsigne werden meestal op het uniform op de linker bovenarm gedragen.[1]

Officiële instellingen

Afbeelding Naam Instelling Uitgereikt voor Totaal uitgereikt Krijgsmachtdelen
Narvikschild 19 augustus 1940 Landing in Narvik of militaire operaties tussen 9 april en 9 juni 1940.[2][3] ca. 8527 Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine
Cholmschild 1 juli 1942 Het Wehrmacht-personeel dat tussen 21 januari en 5 mei 1942 vocht tijdens de Insluiting bij Cholm aan het Oostfront in de Tweede Wereldoorlog.[2][4][5] ca. 5500 Heer, Luftwaffe
Krimschild 25 juli 1942 Het werd uitgereikt aan militair personeel dat onder het bevel van Generalfeldmarschall Erich von Manstein stonden, die tussen 21 september 1941 en 4 juli 1942 vochten tegen de Russen tijdens de verovering van de Krim.[6][7][8] ca. 100.000[9] Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine[9]
Demjanskschild 25 april 1943 Deelname aan de verdediging van Festung Demjansk, tussen februari en mei 1942.[6] ca. 96.000 Heer, Luftwaffe, Waffen-SS
Koebanschild 20 september 1943 Personeel die gevochten had aan het Koebanbruggenhoofd in Rusland (Oostfront) tussen 1 februari en 9 oktober 1943[6][10][11] ca. 145.000 Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine
Warschauschild 10 december 1944 Personeel dat had deelgenomen aan het neerslaan van de Opstand van Warschau tussen 1 augustus en 2 oktober 1944 tijdens de Tweede Wereldoorlog.[12][13][14] Nooit uitgereikt Heer, Luftwaffe, Waffen-SS
Laplandschild Tussen februari en mei 1945 Het Wehrmacht-personeel dat een tweefrontencampagne voerde tegen oprukkende Finse en Rode Leger troepen in Lapland tussen november 1944 en het einde van de oorlog in mei 1945. Onbekend Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine

Onofficieel of beëindigd vóór verlening

Verscheidene schilden waren ofwel onofficieel of kregen tijdens de ontwerpfase geen goedkeuring meer, en werden daarom nooit vervaardigd en uitgereikt:

Afbeelding Naam Instelling Uitgereikt voor Totaal uitgereikt Krijgsmachtdelen
Stalingradschild Nooit ingesteld Slag om Stalingrad, 1942–1943[15] Nooit uitgereikt Heer, Luftwaffe
Balkanschild Nooit ingesteld Slag om de Balkans 1944–1945[16] Nooit uitgereikt Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS
Boedapestschild Nooit ingesteld Slag om Boedapest, december 1944 tot februari 1945 Nooit uitgereikt Heer, Air Force, Waffen-SS
Afbeelding op
de.wikipedia
Duinkerkenschild Onofficiële, lokaal vervaardigde schild Slag om de vesting Duinkerken. Dit schild werd aan de linkerkant van de Feldmütze (veldmuts) gedragen. ca. 50[17] Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine
Lorientschild Onofficiële, lokaal vervaardigde schild Beleg van Lorient, 1944–1945[18] ca. 10.000-12.000[19] Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine
Memelschild Nooit ingesteld Het Memeloffensief, 1944–1945 Nooit uitgereikt Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine
Ardennenschild Nooit ingesteld Voor het Ardennenoffensief, tussen 1944 en 1945. Nooit uitgereikt Heer, Luftwaffe, Waffen-SS
Arnhemschild Nooit ingesteld Profiterend van de populariteit van de Slag om Arnhem, verschenen er halverwege de jaren ’80 in Verenigd Koninkrijk de eerste Arnhemschilden. Nooit uitgereikt Heer, Luftwaffe, Waffen-SS

Zie ook

Gedenazificeerde versies

De geallieerde mogendheden hebben na de bezetting van Duitsland het dragen van alle Duitse orden en onderscheidingen, dus ook die uit het Duitse Keizerrijk van vóór 1918, verboden. Dat verbod is in de DDR altijd van kracht gebleven. Op 26 juli 1957 vaardigde de Bondsrepubliek Duitsland een wet uit waarin het dragen van onderscheidingen met daarop hakenkruizen of de runen van de SS werd verboden. Het dragen van dit insigne werd net als het dragen van de Orde van Verdienste van de Duitse Adelaar en het Ereteken voor de 9e November 1923, de zogenaamde "Bloedorde", streng verboden. Ook het verzamelen, tentoonstellen en afbeelden van de onderscheiding werd aan strenge regels gebonden. Een aantal onderscheidingen werd ontdaan van de hakenkruizen en soms van hakenkruis en adelaar. In deze gedenazificeerde uitvoering mochten de onderscheidingen worden gedragen.[20]