Lorientschild
| Lorientschild | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Uitgereikt door .svg.png){kind=small} nazi-Duitsland | ||||
| Type | Ereteken | |||
| Status | In onbruik geraakt | |||
| Beschrijving | Zie ontwerp | |||
| Statistieken | ||||
| Instelling | December 1944[2][3][4] | |||
| Totaal uitgereikt | ca.10.000 – 12.000[5] | |||
| Volgorde | ||||
| Volgende (hoger) | Geen | |||
| Gelijkwaardig | Krimschild, Narvikschild en Demjanskschild | |||
| Volgende (lager) | Geen | |||
| ||||
Lorientschild (Duits: Ärmelschild Lorient) was in Nazi-Duitsland een herinneringsschild voor soldaten van de Wehrmacht. Het werd in december 1944 door de generaal der Artillerie Wilhelm Fahrmbacher ingesteld.[2] Het was geen Kampfabzeichen.
Achtergrond van de instelling van het schild
Tot juni 1940 was Lorient een belangrijke Frans marinesteunpunt aan de Golf van Biskaje. Met de inname van de basis in diezelfde maand door Duitse troepen (vgl. slag om Frankrijk) kreeg de plaats vervolgens steeds meer strategisch belang voor de Kriegsmarine. Dit betrof vooral de onderzeebootbouw met zijn bunkercomplexen op het schiereiland Keroman.
In augustus/september 1944 na de geallieerden lading in Normandië, werden de haven en de stad Lorient met zijn ca.22.000 manschappen door de Amerikanen en Engelsen volledig ingesloten. Hitler verklaarde daarop Lorient tot vesting. Tijdens het acht maanden durende beleg, dat op 10 mei 1945 eindigde met de capitulatie van de overgebleven Duitse troepen. Binnen een kleine kring van het plaatselijke officierskorps ontstond het idee om een gezamenlijk ‘herinneringsteken’ te creëren, dat aan de verdediging van de vesting Lorient moest herinneren (herinneringsschild). De Festungskommandant Lorient de generaal Fahrmbacher gaf daarvoor uiteindelijk zijn toestemming. Williamson vermeldt: Konteradmiral Walter Hennecke als Seekommandant Normandie de insteller van het schild.[3][4] In de jaren '70 werd de voormalige admiraal benaderd over informatie over het schild, maar hij had geen kennis van het schild.[3][4]
Ontwerp
Het artistieke ontwerp van het Lorient-schild gaat terug op de toenmalige hoofdingenieur van de scheepsbouwwerkplaatsen van de onderzeebootbasis, Marinebaurat K. Fehrenberg[5], en bevatte in de oorspronkelijke schets geen rijkswapen. Pas op verzoek van de commandantuur werd dit later aan het schild toegevoegd.
Het afgebeelde embleem bestaat uit een hoog, smal schild met daarop een naakte, gehelmde krijger die wijdbeens boven de U-bootbunkers van Lorient staat, gewapend met een zwaard en een ovaal schild. Op dat schild bevindt zich een Duitse adelaar met een hakenkruis. Aan weerszijden van zijn hoofd staan de cijfers 19 en 44.
Het schild was van de onderkant gemeten 75,5 millimeter lang en 35 millimeter breed.
Kwalificatie voor de toekenning
Draagwijze
Het Lorientschild werd op de linkerbovenarm gedragen.
Na de Tweede Wereldoorlog
De geallieerde mogendheden hebben na de bezetting van Duitsland het dragen van alle Duitse orden en onderscheidingen, dus ook die uit het Duitse Keizerrijk van vóór 1918, verboden. Dat verbod is in de DDR altijd van kracht gebleven. Op 26 juli 1957 vaardigde de Bondsrepubliek Duitsland een wet uit waarin het dragen van onderscheidingen met daarop hakenkruizen of de runen van de SS werd verboden. Het dragen van dit insigne werd net als het dragen van de Orde van Verdienste van de Duitse Adelaar en het Ereteken voor de 9e November 1923, de zogenaamde "Bloedorde", streng verboden. Ook het verzamelen, tentoonstellen en afbeelden van de onderscheiding werd aan strenge regels gebonden. Een aantal onderscheidingen werd ontdaan van de hakenkruizen en soms van hakenkruis en adelaar. In deze gedenazificeerde uitvoering mochten de onderscheidingen worden gedragen.[6] Het Lorientschild mocht niet gedragen worden na 1957.[7][8]
Zie ook
Externe links
- (de) Lexikon der Wehrmacht: Ärmelschild "Lorient"
- (en) Wehrmacht awards: Unofficial/Prototype, Lorient Shield
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Lorientschild op de Duitstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- (en) Angolia, John R. (1976). For Fuhrer and Fatherland: Military Awards of the Third Reich, 1ste. R. James Bender Publishing, San Jose, p. 287. ISBN 0912138149.
- (en) Ailsby, Christopher (1987). Combat Medals of the Third Reich (PDF). Patrick Stephens, Wellingborough, Northamptonshire. ISBN 0805598222.
- (en) Lumsden, Robin (2001). Medals and Decorations of Hitler's Germany (PDF). Airlife Publishing Ltd, Engeland, p. 71. ISBN 9781840371789.
- (de) Klietmann, Kurt G. (1982). Auszeichnungen Des Deutschen Reiches 1936-1945 (PDF), 2e. Motorbuch Verlag Stuttgart, Stuttgart. ISBN 3879436894.
- (en) Williamson, Gordon, Darko Pavlovic (2002). World War II German Battle Insignia (PDF). Osprey Publishing, Verenigd Koninkrijk, 22, 23. ISBN 9781780965703.
- (en) Littlejohn, David, Col. C.M. Dodkins (1968). Order, Decorations, Medals and Badges of the Third Reich (including the Free City of Danzig), 1ste. R. James Bender Publishing, San Jose, Verenigde Staten, 145, 146. ISBN 9780854200801.