Sabatlo

Tijdens de Armeens-Azerbeidzjaanse conflicten in de periode 1918-1920 verdreven de Müsavats van de Democratische Republiek Azerbeidzjan met hulp van Ottomaanse troepen de Armeense bevolking uit tientallen dorpen van het oejezd Noech, een provincie van het voormalig gouvernement Jelizavetpol (omgeving Sheki). Het merendeel van deze vluchtelingen vestigde zich in Armenië en de Georgische streek Kacheti op de rechteroever van de Alazani.^[5]

Armeniërs uit Sabatlu in de Azerbeidzjaanse provincie Noech stichtten medio 1922 in Georgië een nieuw dorp dat zij naar hun oorspronkelijke woonplaats vernoemden, Sabatlo. Later voegden zich ook andere Armeense vluchtelingen in het dorp.^[6] In de Sovjettijd werd de nederzetting hernoemd in Tsiteli Sabatlo (Rood Sabatlo).^[7] In de jaren 80 van de twintigste eeuw werden op grote schaal "eco-vluchtelingen" uit Adzjarië in verschillende dorpen in Kacheti gevestigd, waaronder ook in Sabatlo en nabijgelegen dorpen in het grensgebied met Azerbeidzjan, zoals Samtatskaro en Pirosmani.^[8]

Het dorp was tijdens de Sovjetperiode voornamelijk gericht op interactie en handel met Azerbeidzjaanse dorpen aan de overkant van de Alazani, vanwege de slechte bereikbaarheid van het ruim 60 kilometer westelijker gelegen districtscentrum Dedoplistskaro. Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie in 1991 en de daarmee gepaard gaande internationale grens tussen Georgië en Azerbeidzjan verlieten bewoners geleidelijk het dorp, onder meer door de slechte staat van de weg naar Dedoplistskaro. Investeringen medio 2020 in de lokale infrastructuur en aansluiting op gas en stromend water hebben deze trend doen keren.^[9]

In 2014 was bijna drie kwart van de inwoners van Armeense afkomst. Het merendeel van de rest was van Georgische afkomst (Adzjaren) met een kleine minderheid Azerbeidzjanen.^[10] In 2022 waren 300 van de 355 inwoners van Armeense afkomst en waren de overige 55 inwoners eco-migranten uit de Georgische autonome republiek Adzjarië.^[11]