RSC Anderlecht in het seizoen 2016/17

Na het seizoen 2015/16, waarin RSC Anderlecht vicekampioen werd, zette de club trainer Besnik Hasi aan de deur. De Albanese coach ging vervolgens samen met assistent-trainer Geert Emmerechts aan de slag bij het Poolse Legia Warschau.

In de weken na het ontslag van Hasi werd Anderlecht gelinkt aan onder meer Claude Puel, Frank de Boer, Peter Maes, Hein Vanhaezebrouck, Enzo Scifo, Rémi Garde en Stefano Pioli.^{[1][2][3][4][5][6]} Ook beloftencoach Nicolás Frutos werd op een gegeven moment in de media naar voren geschoven als kandidaat, maar Anderlecht zag de Argentijn enkel als een tijdelijke oplossing.^[7] Op 10 juni 2016 gaf Puel aan dat hij niet de nieuwe trainer van Anderlecht zou worden, waarna onder meer René Weiler, Roberto Martínez en Paul Le Guen in beeld kwamen.^[8][9][10] Na het afhaken van Martínez op 16 juni 2016 bereikte Anderlecht een akkoord met de Zwitserse coach René Weiler.^[11] Vier dagen later werd hij officieel voorgesteld als de nieuwe hoofdcoach van de club.^[12] Anderhalve maand later werd Martínez bondscoach van België.

Anderlecht nam in de zomer van 2016 afscheid van titularissen Silvio Proto, Dennis Praet, Steven Defour en Stefano Okaka. Aanvaller Matías Suárez verbrak zijn contract en keerde terug naar zijn thuisland Argentinië.^[13] Anderlecht haalde met Sofiane Hanni de Profvoetballer van het Jaar naar het Astridpark.^[14] Verder keek het bestuur vooral op de buitenlandse markt naar versterkingen. Zo maakten onder meer Alexandru Chipciu, Diego Capel, Dennis Appiah en Hamdi Harbaoui de overstap naar Anderlecht. De Poolse spits Łukasz Teodorczyk werd voor een seizoen gehuurd van Dynamo Kiev.

In juli 2016 plukte de club verdediger Sebastian De Maio weg bij Genoa, maar een maand later zocht de Fransman al nieuwe oorden op.^[15] Eind augustus 2016 legde Anderlecht een recordbedrag van zo'n 7,8 miljoen euro neer voor de Roemeense middenvelder Nicolae Stanciu. Omdat het transferbedrag via bonussen kon oplopen tot meer dan 9 miljoen euro werd Stanciu in de Belgische pers al snel omgedoopt tot "de man van tien miljoen".^[16]

Anderlecht begon wisselvallig aan het seizoen, maar kon aanvankelijk wel meedraaien aan de top van het klassement. Anderlecht bezette al snel de tweede plaats, net achter de verrassende leider Zulte Waregem. In het team van Weiler, die vaak voor een defensieve aanpak koos en regelmatig bekritiseerd werd om zijn behouden speelwijze, ontpopte nieuwkomer Teodorczyk zich met zijn vele doelpunten al snel tot een sterkhouder.

In het najaar van 2016 kende Anderlecht een moeilijke periode. In september 2016 kwam oud-aanvoerder Olivier Deschacht in opspraak wegens een gokschandaal.^[17] Een maand later kreeg Anderlecht het ook sportief moeilijk. Eerst werd er verloren op het veld van Club Brugge en in de daaropvolgende weken volgden er ook nederlagen tegen Waasland-Beveren en leider Zulte Waregem. Anderlecht zakte weg naar de zesde plaats en Weiler kwam, door zijn defensieve speelstijl en de slechte resultaten, onder vuur te liggen.^[18] Weiler zelf stelde de kwaliteiten van zijn eigen spelersgroep openlijk in vraag.^[19] Desondanks behield het clubbestuur het vertrouwen in de Zwitser.

Met zeges tegen onder meer Sporting Charleroi, AA Gent en Excel Moeskroen en een scoreloos gelijkspel tegen Club Brugge, kon Anderlecht nog voor de winterstop opnieuw opklimmen naar de tweede plaats. Tijdens de winterstop plukte Anderlecht bij rivaal Standard Luik gewezen aanvoerder Adrien Trebel weg, die ook op verregaande interesse van Gent kon rekenen.^[20] Verder versterkte het team zich ook met verdediger Uroš Spajić. Harbaoui, die onder Weiler amper speelkansen kreeg, werd verhuurd aan Charleroi.

Na de winter bleef Anderlecht lange tijd ongeslagen. Hoewel topschutter Teodorczyk steeds minder begon te scoren, duurde het tot de voorlaatste speeldag alvorens Anderlecht nog eens verloor. Op de slotspeeldag kwam Anderlecht door een zege tegen Waasland-Beveren aan de leiding te staan.

Anderlecht gaf die leidersplaats in play-off I niet meer uit handen. Met drie zeges in vier matchen begon het team van Weiler uitstekend aan de play-offs. Anderlecht vergrootte zijn voorsprong zo tot acht punten. Nadien dreigde Anderlecht in elkaar te zakken. Door een goal van Anderlecht-huurling Harbaoui werd er in het Astridpark met het kleinste verschil verloren van Charleroi. In de daaropvolgende weken lieten de Brusselaars ook punten liggen tegen Gent en Club Brugge, dat de achterstand opnieuw wist te verkleinen tot vier punten. Op de negende speeldag veroverde Anderlecht de landstitel door in Charleroi met 1–3 te winnen.^[21] Teodorczyk, die op dat ogenblik al twee maanden niet meer gescoord had, had met twee goals een belangrijk aandeel in de titelzege.^[22]

Anderlecht werd in de voorrondes van de UEFA Champions League uitgeschakeld door FK Rostov. Anderlecht veroverde in de heenwedstrijd een goed resultaat (2–2), maar verloor een week later voor eigen supporters met 0–2 van de Russen.

Nadien won Anderlecht twee keer met drie doelpunten verschil van Slavia Praag, waardoor het aan de groepsfase van de UEFA Europa League mocht deelnemen. De Brusselaars belandden in groep C, samen met Saint-Étienne, FSV Mainz en Qäbälä. Anderlecht begon met een thuiszege tegen Qäbälä, maar verspeelde vervolgens tegen Saint-Étienne twee punten door in de 94e minuut nog een doelpunt te incasseren. Nadien speelde Anderlecht ook gelijk tegen Mainz. De terugronde zette Anderlecht in met een klinkende thuiszege. Mainz werd met 6–1 ingeblikt, zowel Stanciu als Teodorczyk scoorde in dat duel twee keer. Op de slotspeeldag verspeelde Anderlecht alsnog de leidersplaats door met 2–3 te verliezen van Saint-Étienne. Weilers team gaf in dat duel een voorsprong van twee doelpunten uit handen.

In de 1/16 finale trof Anderlecht met Zenit Sint-Petersburg opnieuw een Russische club. De heenwedstrijd in Anderlecht werd met 2–0 gewonnen dankzij twee goals van Frank Acheampong. In de terugwedstrijd in Sint-Petersburg kwam Anderlecht er amper aan te pas. Zenit kwam in de 78e minnut 3–0 voor en leek op weg om door te stoten naar de volgende ronde, maar omdat gelegenheidsspits Isaac Thelin in de 90e minuut nog kon tegenscoren, trok Anderlecht in extremis aan het langste eind. In de daaropvolgende 1/8 finale won Anderlecht twee keer van het Cypriotische APOEL Nicosia. Zowel de heen- als terugwedstrijd werd met 1–0 gewonnen. Daardoor mocht Anderlecht voor het eerst in twintig jaar nog eens aan een Europese kwartfinale deelnemen.^[23]

In de kwartfinale trof Anderlecht latere winnaar Manchester United. Zowel de heen- als terugwedstrijd eindigde op 1–1, waardoor Anderlecht op Old Trafford verlengingen moest spelen. Anderlecht kreeg in die verlengingen enkele kansen, maar wist niet te scoren. In de 107e minuut bezegelde Marcus Rashford het lot van de Brusselaars.

Anderlecht schakelde in de 1/16 finale tweedeklasser Oud-Heverlee Leuven uit. Het werd 1–0 na een goal van Harbaoui. In de volgende ronde werd Anderlecht na strafschoppen uitgeschakeld door Charleroi.

Łukasz Teodorczyk werd met 22 doelpunten topschutter in de Jupiler Pro League, terwijl Sofiane Hanni de assistkoning werd. Youri Tielemans werd aan het einde van het seizoen bekroond met de Ebbenhouten Schoen en de trofee voor Profvoetballer van het Jaar.^[24] Enkele dagen later verkaste Tielemans voor 23 miljoen euro naar AS Monaco.^[25] Ondanks al de kritiek die Weiler tijdens het seizoen te verduren kreeg, werd hij aan het einde van het seizoen verkozen tot Trainer van het Jaar.^[26]

Een overzicht van jeugdspelers die de club verlieten.

Naam	Nationaliteit	Naar	Datum	Type
Uitgaand
Brecht Mombaerts	België	Sint-Truidense VV	23 april 2016	Transfer
Stephane Omeonga	België	Avellino	12 mei 2016	Transfer
Siebe Van Der Heyden	België	KV Oostende	18 mei 2016	Transfer
Lindon Selahi	België	Standard Luik	31 mei 2016	Transfer
Zohran Bassong	Canada	Lille OSC	1 juli 2016	Transfer
Nando Nostlinger	Nederland	Rapid Wenen	7 augustus 2016	Transfer
Samy Bourard	België	Sint-Truidense VV	31 augustus 2016	Transfer
Emil Abaz	Macedonië	Dinamo Zagreb	6 september 2016	Transfer