Oejezd Signagi
| Сигнахский уезд Oejezd Signagi | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Oejezd in Keizerrijk Rusland | |||||
| |||||
| Kaart | |||||
 | |||||
| Locatie in het gouvernement Tiflis in het onderkoninkrijk van de Kaukasus (1867-1917). | |||||
| Algemene gegevens | |||||
| Hoofdstad | Signagi | ||||
| Bevolking | 163.721 (1912) | ||||
| Religie(s) | Oosters-Orthodox | ||||
 | |||||
Uitsnede van Signagi van bestuurlijke en etnografische kaart van het gouvernement Tiflis uit 1902 (census 1886). | |||||
| |||||
Het oejezd Signagi (Russisch: Сигнахский уезд, Signachski oejezd; Georgisch: სიღნაღის მაზრა, Signagis mazra) was een bestuurlijke eenheid en provincie (oejezd) in het gouvernement Tiflis van het onderkoninkrijk van de Kaukasus van het Russische Rijk.
Geschiedenis
Het oejezd werd op 12 september 1801 opgericht, als een van de vijf bestuurlijke deeleenheden van het eerder dat jaar gevormde gouvernement Georgië dat de Russische bestuurlijke opvolger was van het Georgische koninkrijk Kartli-Kachetië. Het bestuurlijk centrum werd de plaats Signagi. Met de fusie in 1840 van het gouvernement Georgië met het oblast Imeretië tot het gouvernement Georgië-Imeretië werd de provincie opgeheven en werd het gebied samengevoegd met het oejezd Telavi.
In november 1844 werd het oejezd Signagi weer gesplitst van Telavi en twee jaar later was het een van de provincies in het nieuwe gouvernement Tiflis.[1] Na de val van het tsaristische bewind hielden de gouvernementen op te bestaan, maar de provincies bleven tot de bestuurlijke hervorming van de Sovjet-Unie in 1929-1930 bestaan, ook tijdens de republiek Georgië (1918-1921).
Het gebied van het oejezd was ongeveer de helft van de moderne regio Kacheti en viel grotendeels samen met de moderne Georgische gemeenten Signagi, Lagodechi, Dedoplistskaro, het grootste deel van Goerdzjaani en een deel van Sagaredzjo.
Bestuurlijke indeling
De provincie was ingedeeld in gemeentelijke districten (oetsjastok), ook wel politiedistricten genoemd. Na de herintroductie van oejezd Signagi in 1844 bestond de provincie uit vier districten, namelijk Bakoertsiche, Kodalski, Matsjchaani (vanaf 1901 Kvemo Matsjchaani), Sjirakski en Alazangagma. De nummers I-V in de tabel verwijzen naar de nummers op de etnografische kaart in de infobox en de bijbehorende census van 1886.
Het zuidoosten van Signagi werd in latere jaren administratief het district (rajon) Zaalazanski, in het Georgisch Alazangagma, oftewel Trans-Alazani. Dit was het wilde steppegebied ten zuiden van de Alazani en viel nominaal onder het district Sjiraki.
| Bestuurlijke onderverdeling oejezd Signagi | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| District | Centrum | Opp.[2] (werst²) | Inwoners | |||||||||||||||
| 1886 | 1912 | |||||||||||||||||
| Signagi (stad) | 10.604 | 16.747 | ||||||||||||||||
| I | Bakoertsiche | Bakoertsiche | 1.171 | 18.684 | 23.881 | |||||||||||||
| II | Kodalski | Kodalo | 1.205 | 24.017 | 50.638 | |||||||||||||
| III | Matsjchaanski | Kvemo (Nizjni) Matsjchaani | 733 | 33.259 | 53.588 | |||||||||||||
| IV | Sjirakski | Tsarski Kolodtsi | 2.182 | 2.266 | 6.222 | |||||||||||||
| Zaalazanski | - | - | 12.645 | |||||||||||||||
| Totaal | 5.292 | 88.830 | 163.721 | |||||||||||||||
| Verantwoording data: Volkstelling Transkaukasus 1886;[3] Kaukasische kalender 1913;[4] | ||||||||||||||||||
Demografie
Volgens de Russische volkstelling van 1897 woonden er op dat moment 102.313 mensen in de provincie. In 1912 was dit gegroeid naar 163.721.
| Demografie van het oejezd Signagi | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Jaar | Totaal | Georgiërs[5] | Armeniërs | Tataren | Osseten | Avaren | Joden | Russen | ||||||||||
| 1886 | 88.830 | 73.315 (82,5%) | 10.067 (11,3%) | 3.523 (4,0%) | - | - | - | 1.883 (2,1%) | ||||||||||
| 1897 | 102.313 | 84.866 (82,9%) | 6.392 (6,2%) | 5.272 (5,2%) | 30 (0%) | 279 (0,3%) | 108 (0,1%) | 4.860 (4,7%)[6] | ||||||||||
| Verantwoording data: Volkstelling Transkaukasus 1886;[7] Russische volkstelling van 1897;[8][9] Kaukasische kalender 1913;[4] | ||||||||||||||||||
Etniciteit en religie
In de provincie Signagi woonden voornamelijk Georgiërs (83%). Een belangrijke minderheid waren de Armeniërs, met ruim elf procent in 1886. Een aanzienlijk deel daarvan woonde in de handelsstad Signagi. In latere jaren nam hun aantal af. De derde grote etnische groep waren de Tataren (Azerbeidzjanen). Met de jaren nam het aantal Russen in het gebied langzamerhand toe, maar zij kregen net als elders in Georgië nooit een groot aandeel in de bevolking. Andere minderheden waren in minimale mate aanwezig. Een opvallende kleine minderheid waren de Avaren, die anno 21e eeuw nog in de nabijgelegen gemeente Kvareli wonen.
In de volkstelling van 1897 gaf 83,5 procent aan tot een orthodoxe kerk te behoren (Russisch en Georgisch). Ruim negen procent behoorde tot de Armeens-Katholieke Kerk en ruim vijf procent was moslim. Andere geloofsovertuigingen ware minimaal aanwezig.[10]
Zie ook
Referenties
- Bronnen
- (ru) Сигнах (Signag). Encyclopedic Dictionary of F.A. Brockhaus and I.A. Efron (1907). Geraadpleegd op 4 december 2025.
- (ru) Signagi. Geografisch en statistisch woordenboek van het Russische rijk, deel IV p.588-590 (1885). Geraadpleegd op 4 december 2025.
- (ka) Tsintsadze, თელავის მაზრა (Telavi mazra). Georgische Encyclopedie. Georgian National Academy of Sciences (2025). Geraadpleegd op 4 december 2025.
- (ru) Ryabchenko, Alexander (1913). Россия. Географическое описание Российское Империи по губерниям и областям с географическими картами (Rusland. Geografische beschrijving van het Russische Rijk per provincie en regio met geografische kaarten). "Бережливость" (Berezjlivost'), St.Petersburg, pp.222-223. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- Voetnoten en referenties
- ↑ Georgische Encyclopedie 2025.
- ↑ De oppervlakte is een momentopname op basis van de Kaukasische kalender 1913. Een vierkante werst is ongeveer 1,14 km²
- ↑ Census 1886, pp. 11-12, 94-97, 109-111.
- 1 2 (ru) Кавказский календарь на 1913 год : [68-й год (Kaukasische kalender voor 1913: [jaar 68])]. Канцелярия Наместника по военно-народному управлению (Kanselarij van de Onderkoning voor Militair en Volksbestuur), Tbilisi (1912), pp.168-171 (pdf pp.285-286). Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ Inclusief Mingreliërs, Imeretiërs, Goerianen, Adzjaren, Toesjeten, Psjavs, Chevsoeren en Mtioeletins.
- ↑ incl. 447 Oekraïners.
- ↑ (ru) Census (1893). Свод статистических данных о населении Закавказского края, извлеченных из посемейных списков 1886 г. (Verzameling van statistische gegevens over de bevolking van de Transkaukasische regio, ontleend aan familielijsten van 1886). Transkaukasisch Statistisch Comité, St.Petersburg, pp.109-111. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ (ru) Algemene volkstelling van de bevolking van het Russische rijk in 1897 - etnische samenstelling oejezd Signagi. Demoscope. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ (ru) bevolkingscijfers oejezd Signagi 1897. Ethno Kavkaz. Geraadpleegd op 4 december 2025.
- ↑ (ru) Religious composition of Russian empire 1897. Population Statistics Eastern Europe and former USSR. Geraadpleegd op 6 december 2025.