Carrière
In 2021 nam Buratti eerste keer in zijn carrière deel aan de Ronde van Italië voor beloften. In de openingsrit won hij de pelotonsprint, maar winnaar was ruim een halve minuut eerder al solo over de finish gekomen. In de tweede etappe kwam de groep waar Buratti deel van uitmaakte acht seconden tekort om Juan Ayuso te achterhalen. Hetzelfde scenario speelde zich in de zesde rit af, al was het nu Aloïs Charrin die de achtervolgende groep slechts één seconde voorbleef.
Eind april 2022 won Buratti de proloog in de Carpathian Couriers Race. In augustus won hij twee Italiaanse beloftekoersen: de Grote Prijs van Poggiana en de GP Capodarco. Twee weken later stond hij aan de start van de Ronde van Friuli-Venezia Giulia. In de openingsploegentijdrit was hij, samen met zijn ploeggenoten, de snelste. Buratti was de eerste van zijn ploeg die over de finish kwam, waardoor hij de eerste leiderstrui ontving. Deze moest hij een dag later afstaan aan Matteo Zurlo. In de laatste etappe verraste Buratti het peloton met een aanval in de laatste paar honderd meter, waardoor hij ook een individuele etappe op zijn naam schreef. In het algemeen klassement kwam hij één seconde tekort om Emiel Verstrynge van de eindzege te houden. Het seizoen 2023 begon Buratti sterk met ereplaatsen in twee Italiaanse eendagskoersen en Gent-Wevelgem/Kattekoers-Ieper, waarna hij prof werd bij Bahrain Victorious.[1] Zijn debuut voor de ploeg maakte hij in de Brabantse Pijl, waar hij op plek 59 eindigde. Namens de Italiaanse nationale ploeg won hij in juli een etappe in de Kreiz Breizh Elites. In het najaar werd hij negentiende in het eindklassement van de CRO Race en nam hij deel aan de Ronde van Lombardije.
Na drie seizoenen bij Bahrain Victorious maakte Buratti in 2026 de overstap naar MBH Bank CSB Telecom Fort.
Resultaten in voornaamste wedstrijden
Ploegen
Bronnen, noten en/of referenties
.jpg)
Cycling Team Friuli ASD
Bahrain Victorious (vanaf 12 april)
MBH Bank CSB Telecom Fort
· 
· 