Carrière
In 2022 werd Eulálio nationaal kampioen op de weg bij de beloften. Een jaar later won hij het jongerenklassement in de Troféu Joaquim Agostinho en werd hij tweede in dat van de Ronde van Portugal. In 2024 won hij de slotrit in de Troféu Joaquim Agostinho. In het eindklassement bleef enkel Orluis Aular hem voor. In de Ronde van Portugal droeg hij zes dagen de leiderstrui, alvorens op de tiende plek in het algemeen klassement te eindigen. later die maand werd hij negende in de Circuito de Getxo. Vanwege zijn prestaties werd hij door de Portugese wielerbond geselecteerd voor deelname aan het wereldkampioenschap, waar hij de wegwedstrijd niet uitreed.
In 2025 werd Eulálio prof bij Bahrain Victorious.[1] Zijn debuut voor de ploeg maakte hij in januari in de Tour Down Under. Eulálio debuteerde in 2025 meteen in de Ronde van Italië. Hij passeerde tijdens deze ronde als eerste de beroemde Mortirolopas, maar zou een paar dagen later afstappen. Eind september werd hij negende in de wegwedstrijd op het wereldkampioenschap. Na deelname aan enkele Italiaanse najaarsklassiekers sloot Eulálio zijn eerste profseizoen af in Japan, waar hij in de Japan Cup op plek 34 over de finish kwam.
Palmares
Resultaten in voornaamste wedstrijden
Ploegen
Bronnen, noten en/of referenties