Ronde van Spanje 2025

Vlag van Spanje Ronde van Spanje 2025
80e editie
Ronde van Spanje 2025
Routekaart van de Ronde van Spanje 2025
Routekaart van de Ronde van Spanje 2025
Periode 23 augustus 2025 –
14 september 2025
Startplaats Vlag van Italië Venaria Reale
Finishplaats Madrid
Totale afstand 3185,9 km
Type wedstrijd Grote Ronde
Eindklassementen
Rode trui Winnaar Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard
Groene trui Punten Vlag van Denemarken Mads Pedersen
Bolletjestrui Berg Vlag van Australië Jay Vine
Witte trui Jongeren Vlag van Verenigde Staten Matthew Riccitello
Geel rugnummer Ploegen Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates
Groen rugnummer Strijdlust Vlag van Spanje Joel Nicolau
Navigatie
← Ronde van Spanje 2024  Ronde van Spanje 2026 →
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De Ronde van Spanje 2025 (Spaans: Vuelta a España) was een meerdaagse wielerwedstrijd die werd gereden van 23 augustus tot en met 14 september. Deze 80e editie van de wedstrijd startte in de Italiaanse plaats Venaria Reale nabij Turijn en eindigde in de Spaanse hoofdstad Madrid. Het was de zesde keer dat de Vuelta in het buitenland startte en de eerste keer dat dit in Italië gebeurde. Behalve Italië en Spanje werd de wedstrijd ook verreden in Frankrijk en Andorra.[1] Verscheidene ritten werden verstoord door Pro-Palestijnse protesten.

Deelnemende ploegen

De achttien UCI World Tour-teams van dit seizoen plus de twee UCI ProTeams van Lotto en Israel-Premier Tech waren verzekerd van deelname aan de ronde. De organisatie deelde daarnaast wildcards uit aan Burgos-Burpellet-BH, Caja Rural-Seguros RGA en Q36.5.

De Ronde nodigt door de jaren heen om en om, twee van de vier Spaanse ProTeams uit. De ploeg Equipo Kern Pharma won bij de vorige editie nog meerdere etappes, maar kreeg dit jaar geen wildcard toegewezen.[2]

Het Zwitserse Q36.5, van Tom Pidcock en Milan Vader, debuteert in de Vuelta. Hun manager Douglas Ryder, leidde eerder de ploeg Team Dimension Data ofwel Team Qhubeka, en die stond jarenlang aan de start.

Zie Ronde van Spanje 2025/Startlijst voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
18 UCI World Tour-ploegen 5 wildcards
Vlag van België Alpecin-Deceuninck Vlag van Frankrijk Groupama-FDJ Vlag van Nederland Picnic PostNL Vlag van België Lotto
Vlag van Frankrijk Arkéa-B&B Hotels Vlag van Verenigd Koninkrijk INEOS Grenadiers Vlag van Duitsland Red Bull-BORA-hansgrohe Vlag van Israël Israel-Premier Tech
Vlag van Bahrein Bahrain Victorious Vlag van België Intermarché-Wanty Vlag van België Soudal Quick-Step Vlag van Spanje Burgos-Burpellet-BH
Vlag van Frankrijk Cofidis Vlag van Australië Jayco AlUla Vlag van Nederland Visma | Lease a Bike Vlag van Spanje Caja Rural-Seguros RGA
Vlag van Frankrijk Decathlon AG2R La Mondiale Vlag van Verenigde Staten Lidl-Trek Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates-XRG Vlag van Zwitserland Q36.5
Vlag van Verenigde Staten EF Education-EasyPost Vlag van Spanje Movistar Vlag van Kazachstan XDS Astana

Etappe-overzicht

Het parcours van de 80e Ronde van Spanje werd op 19 december gepresenteerd in Madrid.[3]

Etappe-overzicht
Datum Etappe Start – finish Afstand (km) Type Winnaar Ploeg Rode trui Klassementsleider
23 augustus 1 Vlag van Italië Venaria Reale (Paleis van Venaria) – Vlag van Italië Novara 186,7 Vlak profiel Vlakke rit Vlag van België Jasper Philipsen Vlag van België Alpecin-Deceuninck Vlag van België Jasper Philipsen
24 augustus 2 Vlag van Italië Alba – Vlag van Italië Limone Piemonte 159,5 Heuvelachtig profiel Heuvelrit Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Nederland Visma | Lease a Bike Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard
25 augustus 3 Vlag van Italië San Maurizio Canavese – Vlag van Italië Ceres 134,6 Heuvelachtig profiel Heuvelrit Vlag van Frankrijk David Gaudu Vlag van Frankrijk Groupama-FDJ
26 augustus 4 Vlag van Italië Susa – Vlag van Frankrijk Voiron 206,7 Heuvelachtig profiel Heuvelrit Vlag van Verenigd Koninkrijk Ben Turner Vlag van Verenigd Koninkrijk INEOS Grenadiers Vlag van Frankrijk David Gaudu
27 augustus 5 Figueres – Figueres 24,1 Tijdritklokje Ploegentijdrit Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates-XRG Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard
28 augustus 6 Olot – Vlag van Andorra Pal 170,3 Bergachtig profiel Bergrit Vlag van Australië Jay Vine Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates-XRG Vlag van Noorwegen Torstein Træen
29 augustus 7 Vlag van Andorra Andorra la Vella – Cerler (Benasque) 188 Bergachtig profiel Bergrit Vlag van Spanje Juan Ayuso Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates-XRG
30 augustus 8 Monzón – Zaragoza 163,5 Vlak profiel Vlakke rit Vlag van België Jasper Philipsen Vlag van België Alpecin-Deceuninck
31 augustus 9 Alfaro – Valdezcaray (Ezcaray) 195,5 Bergachtig profiel Bergrit Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Nederland Visma | Lease a Bike
1 september Rustdag
2 september 10 Sendaviva – Larra-Belagua (Izaba) 175,3 Heuvelachtig profiel Heuvelrit Vlag van Australië Jay Vine Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates-XRG Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard
3 september 11 Bilbao – Bilbao 157,4 Heuvelachtig profiel Heuvelrit geen winnaar[4]
4 september 12 Laredo – Los Corrales de Buelna 144,9 Heuvelachtig profiel Heuvelrit Vlag van Spanje Juan Ayuso Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates-XRG
5 september 13 Cabezón de la Sal – Alto de El Angliru 202,7 Bergachtig profiel Bergrit Vlag van Portugal João Almeida Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates-XRG
6 september 14 Avilés – Alto de la Farrapona, Lagos de Somiedo 135,9 Bergachtig profiel Bergrit Vlag van Spanje Marc Soler Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates-XRG
7 september 15 A Veiga – Monforte de Lemos 167,8 Heuvelachtig profiel Heuvelrit Vlag van Denemarken Mads Pedersen Vlag van Verenigde Staten Lidl-Trek
8 september Rustdag
9 september 16 Poio – Alto Castro de Herville 167,9
159,9[5]		 Heuvelachtig profiel Heuvelrit Vlag van Colombia Egan Bernal Vlag van Verenigd Koninkrijk INEOS Grenadiers Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard
10 september 17 O Barco de Valdeorras – Alto de El Morredero, Ponferrada 143,2 Heuvelachtig profiel Heuvelrit Vlag van Italië Giulio Pellizzari Vlag van Duitsland Red Bull-BORA-hansgrohe
11 september 18 Valladolid – Valladolid 27,2
12,2[5]		 Tijdritklokje Individuele tijdrit Vlag van Italië Filippo Ganna Vlag van Verenigd Koninkrijk INEOS Grenadiers
12 september 19 Rueda – Guijuelo 161,9 Vlak profiel Vlakke rit Vlag van België Jasper Philipsen Vlag van België Alpecin-Deceuninck
13 september 20 Robledo de Chavela – Bola del Mundo, Puerto de Navacerrada 164,8 Bergachtig profiel Bergrit Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Nederland Visma | Lease a Bike
14 september 21 Alalpardo – Madrid 108 Vlak profiel Vlakke rit geen winnaar[4]

Klassementenverloop

Etappe Winnaar Algemeen klassement
 Puntenklassement
 Bergklassement
 Jongerenklassement
 Ploegenklassement
 Strijdlust
1 Vlag van België Jasper Philipsen Vlag van België Jasper Philipsen Vlag van België Jasper Philipsen Vlag van Italië Alessandro Verre Vlag van Verenigd Koninkrijk Ethan Vernon Vlag van Zwitserland Q36.5 Pro Cycling Team Vlag van Spanje Hugo de la Calle
2 Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Spanje Juan Ayuso Vlag van Nederland Team Visma-Lease a Bike Vlag van België Liam Slock
3 Vlag van Frankrijk David Gaudu Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Italië Alessandro Verre Vlag van Verenigde Staten Sean Quinn
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk Ben Turner Vlag van Frankrijk David Gaudu Vlag van Denemarken Mads Pedersen Vlag van Spanje Joel Nicolau Vlag van Verenigde Staten Sean Quinn
5 Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates-XRG Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates-XRG niet uitgereikt
6 Vlag van Australië Jay Vine Vlag van Noorwegen Torstein Træen Vlag van Australië Jay Vine Vlag van Italië Giulio Pellizzari Vlag van Australië Jay Vine
7 Vlag van Spanje Juan Ayuso Vlag van Spanje Juan Ayuso
8 Vlag van België Jasper Philipsen Vlag van Spanje Sergio Samitier
9 Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Polen Michal Kwiatkowski
10 Vlag van Australië Jay Vine Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Spanje Javier Romo
11 geen winnaar niet uitgereikt
12 Vlag van Spanje Juan Ayuso Vlag van Denemarken Mads Pedersen
13 Vlag van Portugal João Almeida Vlag van Luxemburg Bob Jungels
14 Vlag van Spanje Marc Soler Vlag van Spanje Marc Soler
15 Vlag van Denemarken Mads Pedersen Vlag van België Louis Vervaeke
16 Vlag van Colombia Egan Bernal niet uitgereikt
17 Vlag van Italië Giulio Pellizzari Vlag van Italië Antonio Tiberi
18 Vlag van Italië Filippo Ganna niet uitgereikt
19 Vlag van België Jasper Philipsen Vlag van Tsjechië Jakub Otruba
20 Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Verenigde Staten Matthew Riccitello Vlag van Spanje Mikel Landa
21 geen winnaar niet uitgereikt
Eindstanden Vlag van Denemarken Jonas Vingegaard Vlag van Denemarken Mads Pedersen Vlag van Australië Jay Vine Vlag van Verenigde Staten Matthew Riccitello Vlag van Verenigde Arabische Emiraten UAE Team Emirates-XRG Vlag van Spanje Joel Nicolau

Pro-Palestijnse protesten

Verscheidene ritten werden verstoord door demonstranten die aanklaagden dat Israël genocide zou plegen tegen het Palestijnse volk bij hun militaire invasie van de Gazastrook sinds 2023.[6][7]

In de tiende etappe kwam renner Simone Petilli ten val toen betogers met Palestijnse vlaggen het wegparcours opliepen. De finale in de elfde etappe van en naar Bilbao moest zelfs helemaal worden geschrapt door een massale betoging en rellen, waardoor er die dag geen ritwinnaar was. In de dertiende rit moest een kopgroep, die net aan een bergbeklimming van de Angliru begonnen, voor een korte tijd halt houden omdat opnieuw demonstranten het wegdek betraden. Bij de eindstreep van de zestiende rit veroorzaakten de demonstranten veel onrust. De organisatie van de Vuelta besloot tijdens de rit, die in te korten tot op acht kilometer van de oorspronkelijke eindstreep. Egan Bernal won in een sprint van twee. De achttiende rit was een individuele tijdrit die met meer dan de helft werd ingekort uit veiligheid voor de wielrenners. De Vuelta moest zelfs voortijdig worden beëindigd vanwege de protesten omdat tijdens de slotrit actievoerders de wegen in Madrid volledig blokkeerden. Net als de elfde etappe had de laatste etappe geen ritwinnaar. Ook de podiumceremonie voor de winnaars werd geschrapt. Dit vond men niet gepast.[8] Als alternatief organiseerden de wielerploegen van de winnaars zelf een geïmproviseerde huldiging op de parkeerplaats van een hotel.[9]

Een eis van de actievoerders was de uitsluiting van het wielerteam Israel-Premier Tech van eigenaar Sylvan Adams, een Israëlisch-Canadese vastgoedmagnaat en miljardair. De organisatie van de Vuelta ging daar niet op in, maar het team droeg vanaf de 14e etappe geen shirts meer met "Israel" op vermeld om hun renners te beschermen.[10]

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.