Eric Dier

Eric Dier
Eric Dier
Persoonlijke informatie
Volledige naam Eric Jeremy Edgar Dier[1]
Geboortedatum 15 januari 1994
Geboorteplaats Cheltenham, Vlag van Engeland Engeland
Lengte 188[2] cm
Been Tweebenig[3]
Positie Centrale verdediger, rechtsback, defensieve middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Monaco AS Monaco
Rugnummer 3
Contract tot 30 juni 2028
Jeugd
2003–2012
2011–2012
Vlag van Portugal Sporting CP
Vlag van Engeland Everton
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2012–2014
2014–2024
2024
2024–2025
2025-
Vlag van Portugal Sporting CP
Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
Vlag van Duitsland Bayern München
Vlag van Duitsland Bayern München
Vlag van Monaco AS Monaco
27(1)
274(12)
15(0)
15(0)
0(0)
Interlands **
2013–2015
2015–2022
Vlag van Engeland Engeland –21
Vlag van Engeland Engeland
9(0)
49(3)

* Bijgewerkt op 8 april 2025
** Bijgewerkt op 3 april 2024
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Eric Jeremy Edgar Dier (Cheltenham, 15 januari 1994) is een Engels voetballer die meestal als centrale verdediger speelt. Hij kan ook als rechtsback of als defensieve middenvelder spelen. Dier maakte in 2025 de overstap van Bayern München naar AS Monaco. Dier debuteerde in 2015 in het Engels voetbalelftal.[3]

Clubcarrière

Sporting Portugal

Dier verhuisde ten tijde van het Europees kampioenschap voetbal 2004 op tienjarige leeftijd naar Lissabon omdat zijn moeder daar een baan kreeg aangeboden. Hij sloot zich aan bij de jeugdopleiding van Sporting Portugal. Tijdens het seizoen 2011/12 huurde Everton hem voor een jaar, waar hij voor het reserveteam ging spelen. Dier debuteerde op 11 november 2012 in het eerste van Sporting, tegen SC Braga, een wedstrijd die met 1–0 werd gewonnen. Op 26 november 2012 maakte hij zijn eerste doelpunt voor Sporting tegen Moreirense. Hij speelde in totaal twee seizoenen voor Sporting Portugal, waarin hij tot 31 wedstrijden kwam. Hij scoorde eenmaal.

Tottenham Hotspur

Dier tekende in augustus 2014 een in eerste instantie vijfjarig contract bij Tottenham Hotspur, dat circa vijf miljoen euro voor hem betaalde aan Sporting Portugal.[4] Hiervoor debuteerde hij op 16 augustus tegen West Ham United in de Premier League. Hij was meteen verantwoordelijk voor het enige doelpunt van de wedstrijd, zijn eerste goal voor Tottenham. Een week later scoorde hij meteen zijn tweede goal van het seizoen (en ook meteen zijn laatste), tegen Queens Park Rangers (4-0). Hij groeide in zijn eerste jaar uit tot basisspeler, afwisselend als rechtsback en als centrale verdediger.[2] Op 1 maart 2015 stond hij in de basis in de EFL Cup-finale tegen Chelsea, die met 2-0 verloren ging.

Op 9 september werd bekend dat zijn contract met een jaar verlengd was tot de zomer van 2020. In zijn tweede seizoen bij Tottenham werd Dier door trainer Mauricio Pochettino opgesteld als defensieve middenvelder naast Mousa Dembélé. Hij was dat seizoen onomstreden en kwam tot liefst 51 wedstrijden in alle competities. Lang bleef het in de race om de Premier League-titel, maar die ging uiteindelijk naar Leicester City, terwijl Tottenham op de laatste speelronde werd ingehaald door rivaal Arsenal. Op 13 september verlengde hij zijn contract opnieuw met een jaar, waardoor hij nu tot 2021 onder contract zou staan.

Het seizoen 2016/17 werd Dier weer een linie naar achteren gehaald door de komst van Victor Wanyama en blessureleed bij verdedigers Toby Alderweireld en Jan Vertonghen. Dier maakte op 14 september zijn debuut in de Champions League tegen AS Monaco. Op 25 oktober 2016 was hij in de EFL Cup-wedstrijd tegen Liverpool voor het eerst aanvoerder van Tottenham. Ook in de derde en vierde ronde van de FA Cup tegen Aston Villa en Wycombe Wanderers droeg hij de aanvoerdersband.

Op 6 oktober 2018 scoorde hij na achttien maanden weer eens voor Tottenham, de enige treffer tegen Cardiff City FC. Hiermee kwam Tottenham op achttien punten na acht wedstrijden, de beste start in hun Premier League-geschiedenis. Hij miste een groot deel van de tweede seizoenshelft door een blindedarmoperatie, een virusinfectie en een heupblessure. Op 1 juni 2019 viel hij in tijdens de Champions League-finale tegen Liverpool, die met 2-0 verloren ging.

Op 4 maart 2020 raakte Dier in een conflict met een supporter na een nederlaag in de FA Cup tegen Norwich City. Dier klom over de boarding van het Tottenham Hotspur Stadium nadat die supporter Dier had beledigd en in een ruzie belandde met Dier's broer Patrick, die ook op de tribunes zat. Een dag later, wilde de politie Dier, zijn broer en de desbetreffende supporter hierover spreken. In juli 2020 kreeg Dier een boete van 40.000 pond en werd hij voor vier wedstrijden geschorst. Op 21 juli 2020 verlengde Dier zijn contract tot de zomer van 2024.

In de seizoenen 2020/21, 2021/22 en 2022/23 bleef Dier een vaste basisspeler voor Tottenham en speelde hij telkens zo'n veertig wedstrijden per seizoen. Op 6 augustus 2022 was hij voor het eerst in meer dan drie jaar weer eens trefzeker voor Tottenham, in de openingswedstrijd van zijn negende seizoen bij Tottenham, tegen Southampton (4-1 overwinning). In het seizoen 2023/24 gaf nieuwe trainer Ange Postecoglou de voorkeur aan Cristian Romero en nieuwe aanwinst Micky van de Ven. Dier werd vierde keus en kwam amper meer aan spelen toe.

Bayern München

Begin 2024 werd Dier voor een half jaar verhuurd aan Bayern München tot aan het einde van zijn contract bij Tottenham. Bayern nam daarbij een optie voor een seizoen extra op. Op 24 januari maakte hij tegen Union Berlin zijn debuut voor Bayern. Hij werd meteen eerste keus centraal achterin voor Thomas Tuchel als koppeltje met Matthijs de Ligt. Op 1 maart werd een clausule voor een extra jaar bij Bayern geactiveerd toen hij het beoogd aantal wedstrijden voor Bayern had bereikt. Hij zal daarom na het seizoen transfervrij definitief de overstap maken naar Duitsland.

Clubstatistieken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Europees Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2012/13 Sporting CP Vlag van Portugal Primeira Liga 1411000151
2013/14 1403000170
Club totaal2814000321
2014/15 Tottenham Hotspur Vlag van Engeland Premier League 2824040362
2015/16 3735190514
2016/17 3625070482
2017/18 3406070470
2018/19 2032060283
2019/20 1906050300
2020/21 2804070390
2021/22 35 0 2 0 3 0 40 0
2022/23 33 2 2 0 7 0 42 2
2023/24 4 0 0 0 0 0 4 0
Club totaal2741236155036513
2023/24 Bayern München Vlag van Duitsland Bundesliga 15 0 0 0 5 0 20 0
2024/25 18 1 1 0 6 1 25 2
Club totaal 33 1 1 0 11 2 45 2
Carrière totaal 335 14 41 1 66 1 442 16

Bijgewerkt tot en met 2 mei 2025.

Interlandcarrière

Op 14 november 2015 maakte Dier in een oefeninterland tegen Spanje zijn debuut in het Engels voetbalelftal. Na 63 minuten verving hij Adam Lallana. Engeland verloor met 2–0 na doelpunten van Mario Gaspar en Santi Cazorla.[5] In een vriendschappelijke wedstrijd tegen het Duits elftal op 26 maart 2016 (2–3 winst) maakte Dier zijn eerste interlanddoelpunt – in de negentigste minuut was hij de maker van het winnende doelpunt.[6] Op 16 mei 2016 werd hij opgenomen in de selectie van Engeland voor het Europees kampioenschap voetbal 2016.[7] Hier maakte hij het eerste doelpunt van het toernooi voor de Engelsen, door een vrije trap voorbij doelman Igor Akinfejev te schieten in een 1–1 gelijkspel tegen Rusland. Engeland werd in de achtste finale uitgeschakeld door IJsland (1–2) na doelpunten van Ragnar Sigurðsson en Kolbeinn Sigþórsson. Dier maakte tevens deel uit van de Engelse selectie voor het WK voetbal 2018 in Rusland, die door bondscoach Gareth Southgate op 16 mei bekend werd gemaakt.[8]

Interlands van Eric Dier voor Vlag van Engeland Engeland
Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
Als speler bij Vlag van Engeland Tottenham Hotspur FC
1.13 november 2015Vlag van Spanje SpanjeEngeland Vlag van Engeland2 – 0Vriendschappelijk
2.17 november 2015Vlag van Engeland EngelandFrankrijk Vlag van Frankrijk2 – 0
3.26 maart 2016Vlag van Duitsland DuitslandEngeland Vlag van Engeland'2 – 3Goal 90'
4.29 maart 2016Vlag van Engeland EngelandNederland Vlag van Nederland1 – 2
5.22 mei 2016Vlag van Engeland EngelandTurkije Vlag van Turkije2 – 1
6.27 mei 2016Vlag van Engeland EngelandAustralië Vlag van Australië2 – 1
7.2 juni 2016Vlag van Engeland EngelandPortugal Vlag van Portugal1 – 0
8.11 juni 2016Vlag van Engeland EngelandRusland Vlag van Rusland1 – 1EK 2016Goal 73'
9.16 juni 2016Vlag van Engeland EngelandWales Vlag van Wales2 – 1
10.20 juni 2016Vlag van Slowakije SlowakijeEngeland Vlag van Engeland0 – 0
11.27 juni 2016Vlag van Engeland EngelandIJsland Vlag van IJsland1 – 2