Kolbeinn Sigþórsson
| Kolbeinn Sigþórsson | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||
Kolbeinn Sigþórsson in actie voor IJsland (2014) | ||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Kolbeinn Sigþórsson | |||||||
| Geboortedatum | 14 maart 1990 | |||||||
| Geboorteplaats | Reykjavik, | |||||||
| Sportnationaliteit | ||||||||
| Lengte | 186 cm | |||||||
| Been | Rechts | |||||||
| Positie | Centrumspits | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Voetbalcarrière geëindigd in januari 2022 | ||||||||
| Jeugd | ||||||||
| ||||||||
| Senioren * | ||||||||
| ||||||||
| Interlands ** | ||||||||
| ||||||||
| * Bijgewerkt op 8 september 2025 | ||||||||
| ** Bijgewerkt op 8 september 2025 | ||||||||
| ||||||||
Kolbeinn Sigþórsson (Sigthórsson) (Reykjavik, 14 maart 1990) is een voormalig IJslands voetballer die doorgaans als spits speelde. Hij speelde van 2011 tot en met 2015 tachtig competitiewedstrijden in het eerste elftal van AFC Ajax. Sigþórsson debuteerde in 2010 in het IJslands voetbalelftal, waarvoor hij 64 maal in actie kwam en waarin hij zesentwintigmaal scoorde.
Hij is de jongere broer van voormalig profvoetballer Andri Sigþórsson die ook als international voor IJsland (zeven interlands, twee doelpunten) heeft gespeeld en die ook de zaakwaarnemer van Kolbeinn was. Kolbeinn is de oom van diens dochter Amanda Andradóttir, die van 2024 tot en met 2025 bij de FC Twente Vrouwen heeft gespeeld.
Clubcarrière
HK Kópavogur
Sigþórsson begon in 1996 in de jeugd bij Víkingur Reykjavík en speelde sinds 2003 bij HK Kópavogur. In 2006 speelde hij er vijf competitiewedstrijden in het eerste elftal op het tweede IJslandse niveau. Zijn competitiedebuut voor HK maakte hij 7 juli 2006 op zestienjarige leeftijd in de met 0-2 gewonnen wedstrijd uit tegen Víkingur Ólafsvík, toen hij na 73 minuten als invaller in het veld kwam en waarbij hij tien minuten later de 0-2 scoorde. Hij promoveerde met HK dat seizoen, als nummer twee van de competitie, rechtstreeks naar de Úrvalsdeild, de hoogste IJslandse voetbaldivisie.
AZ

Sigþórsson zou het spelen in de Úrvalsdeild echter zelf niet meer meemaken, want na belangstelling van topclubs Real Madrid en Arsenal (waar hij twee proefperiodes had) verkaste hij in 2007 op zeventienjarige leeftijd naar AZ, waar hij in eerste instantie in de jeugd ging spelen. Door twee blessures duurde het nog tot juli 2010 voor hij zich kon aansluiten bij het eerste elftal. Op 5 augustus 2010 liet trainer Gertjan Verbeek hem debuteren voor AZ als invaller voor Erik Falkenburg in een uitwedstrijd in de derde voorronde van de UEFA Europa League tegen IFK Göteborg.
Zijn eerste doelpunt scoorde hij op 29 augustus 2010 in de thuiswedstrijd tegen Excelsior, toen hij, als invaller, de eindstand op 1-1 bepaalde. Op 29 januari 2011 scoorde hij een zuivere hattrick (binnen zesentwintig minuten na aanvang) in de eerste helft van de met 6-1 gewonnen thuiswedstrijd tegen VVV-Venlo. Hij maakte er deze wedstrijd vijf. Hiermee was hij de eerste jeugdspeler van AZ die meer dan vier doelpunten maakte in een officiële wedstrijd. Ook in de volgende wedstrijden scoorde hij regelmatig.
AZ nam dan ook het initiatief om Sigþórsson langer aan de club te binden, maar werd in de wachtkamer gezet. Borussia Dortmund en Newcastle United bekeken zijn prestaties al. De eerste club die concreet werd voor Sigþórsson was Ajax, door een bod neer te leggen van twee miljoen euro.[1] De IJslander kwam tot een akkoord over het contract bij Ajax en uiteindelijk bereikten de twee clubs ook een akkoord over de overgang.
Ajax

Op 4 juli 2011 werd bekendgemaakt dat Sigþórsson een contract had getekend bij Ajax.[2] Naar verluidt betaalde Ajax 4,5 miljoen euro aan AZ. In een interview gaf hij aan dat het voor hem een droom was om te gaan werken met Dennis Bergkamp en Frank de Boer.[3] Hij maakte zijn eerste doelpunt in een oefenwedstrijd in Denemarken tegen Brøndby IF, in de 38ste minuut scoorde hij via een kopbal. Op 30 juli 2011 maakte Sigþórsson zijn officiële debuut voor Ajax, in een met 2-1 verloren wedstrijd om de Johan Cruijff Schaal tegen FC Twente.
Zijn eerste officiële doelpunt voor Ajax was al in de tweede wedstrijd van het seizoen, op 14 augustus 2011, toen hij voor de 1-0 zorgde in een met 5-1 gewonnen wedstrijd thuis tegen Sc Heerenveen. Na zes competitieduels had Sigþórsson al vijfmaal gescoord.
Op 14 september 2011 speelde Sigþórsson zijn eerste wedstrijd in de Champions League. Het betrof een thuiswedstrijd tegen Olympique Lyon (0-0). In september 2011 raakte Sigþórsson geblesseerd aan zijn enkel. Hij zou naar verwachting tot april 2012 niet meer kunnen spelen. De spitspositie zou tot die tijd worden overgenomen door Siem de Jong, Dmitry Bulykin of Nicolás Lodeiro. Op 1 april 2012 maakte Sigþórsson zijn rentree in het eerste van Ajax. Hij viel in de 78e minuut in tegen Heracles Almelo en in die wedstrijd scoorde hij een keer voor Ajax. De aangever van dat doelpunt was Theo Janssen. Ajax won die wedstrijd met 6-0.
In september 2012 raakte hij weer geblesseerd, ditmaal aan zijn linkerschouder, en was hij vier maanden uit de roulatie. Op 31 januari 2013 maakte Sigþórsson zijn rentree voor Ajax in de uitwedstrijd voor de kwartfinale van de KNVB Beker tegen Vitesse, toen hij een kwartier voor tijd inviel voor Jody Lukoki. Hij nam daarin de 0-3 en 0-4 voor zijn rekening.
Op 27 juli 2013 scoorde Sigþórsson de 2-2 in een wedstrijd om de Johan Cruijff Schaal, die Ajax na een 2-0 achterstand na verlenging nog met 2-3 wist te winnen. Op 18 augustus 2013 scoorde Sigþórsson beide doelpunten thuis tegen Feyenoord, waardoor Ajax de wedstrijd met 2-1 won. In de UEFA Champions Leaguewedstrijd uit tegen FC Barcelona op 18 september 2013 miste Sigþórsson, bij een achterstand van 4-0, een penalty in de 77e minuut, die werd gestopt door Víctor Valdés.
Op 19 oktober 2013 speelde Sigþórsson zijn vijftigste officiële wedstrijd voor Ajax, uit bij FC Twente. Hij zette in de 81e minuut de 1-1-eindstand op het scorebord. Sigþórsson was op 19 januari 2014 de matchwinner in een thuiswedstrijd tegen PSV door in de 64e minuut het enige doelpunt van de wedstrijd te maken. Hij scoorde op 27 september 2014 zijn eerste hattrick voor Ajax in de Eredivisie, uit tegen NAC Breda, een wedstrijd die met 2-5 werd gewonnen. Zijn contract werd op 9 december 2014 met een jaar, tot en met 30 juni 2016, verlengd.[4]
FC Nantes
Sigþórsson tekende in juli 2015 een contract tot medio 2020 bij FC Nantes. Dat betaalde circa drie miljoen euro voor hem aan Ajax.[5][6] Hij maakte zijn officiële debuut op 8 augustus 2015 in de Ligue 1 thuiswedstrijd tegen EA Guingamp (1–0 winst). Sigþórsson kwam na bijna een uur spelen in de ploeg voor Yacine Bammou. Aan het einde van de eerste seizoenshelft haalde trainer Michel Der Zakarian hard uit naar Kolbeinn Sigþórsson. Zo zou hij ontevreden zijn over zijn prestaties op het veld, hij kwam in zijn eerste 14 wedstrijden tot slechts een doelpunt. Zakarian gaf aan dat Sigþórsson wat aan zijn levensstijl zou moeten doen.[7] Op 10 januari 2016 werd hij met zijn tweede doelpunt voor Nantes in het thuisduel met AS Saint-Étienne matchwinner. Sigþórsson verving na 70 minuten spelen Yacine Bammou en was in de 77e minuut verantwoordelijk voor de 2–1, wat tevens de eindstand was.
Galatasaray (op huurbasis)
Sigþórsson vervoegde zich op 30 augustus 2016 bij Galatasaray, voor een verblijf van een jaar op huurbasis. Galatasaray zou hem desgewenst voor € 3.8 miljoen kunnen overnemen. Op 29 december 2016 beëindigde Galatasaray de leenovereenkomst zonder dat Sigþórsson, die geblesseerd was (gescheurde meniscus), aan spelen was toegekomen. Hij keerde terug naar Nantes, waar hij nog steeds te kampen had met blessureleed.
Periode in Zweden bij AIK en IFK Göteborg
Eind maart 2019 tekende Sigþórsson voor tweeënhalf jaar bij het Zweedse AIK, nadat zijn contract bij FC Nantes eerder die maand werd beëindigd.[8] Vanaf januari 2021 speelde hij voor IFK Göteborg, eveneens in de Allsvenskan. In het begin van dat seizoen vertoonde hij bij vlagen weer flitsen van zijn vroegere spel, zo scoorde hij in de tweede competitiewedstrijd beide treffers in de 2-0 overwinning van IFK Göteborg tegen zijn oude club AIK. Later dat seizoen raakte hij in opspraak door een netelige privékwestie, waardoor hij door zijn club enige tijd op non-actief werd gesteld en tegelijk stak ook het vermaledijde blessurespook (ditmaal een voetoperatie) opnieuw de kop op. Na afloop van zijn contract bij IFK Göteborg beëindigde hij na verloop van tijd vervolgens zijn voetbalcarrière.
Clubstatistieken
| Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Beker | Internationaal | Overig | Totaal | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | |||
| 2006 | HK Kópavogur | 5 | 1 | — | — | — | 5 | 1 | ||||
| 2007 | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | ||||||
| Club totaal | 5 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 6 | 1 | ||
| 2010/11 | AZ | 32 | 15 | 2 | 0 | 9 | 3 | — | 43 | 18 | ||
| Club totaal | 32 | 15 | 2 | 0 | 9 | 3 | 0 | 0 | 43 | 18 | ||
| 2011/12 | Ajax | 14 | 7 | 0 | 0 | 2 | 0 | 1 | 0 | 17 | 7 | |
| 2012/13 | 15 | 7 | 2 | 2 | 2 | 0 | 1 | 0 | 20 | 9 | ||
| 2013/14 | 30 | 10 | 4 | 1 | 7 | 0 | 1 | 1 | 42 | 12 | ||
| 2014/15 | 21 | 7 | 0 | 0 | 5 | 0 | 1 | 0 | 27 | 7 | ||
| Club totaal | 80 | 31 | 6 | 3 | 16 | 0 | 4 | 1 | 106 | 35 | ||
| 2014/15 | Jong Ajax | 1 | 0 | — | — | — | 1 | 0 | ||||
| Club totaal | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | ||
| 2015/16 | FC Nantes | 26 | 3 | 3 | 1 | — | — | 29 | 4 | |||
| 2016/17 | 2 | 0 | — | 2 | 0 | |||||||
| 2017/18 | 2 | 0 | 2 | 0 | ||||||||
| 2018/19 | 0 | 0 | 0 | 0 | ||||||||
| Club totaal | 30 | 3 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 33 | 4 | ||
| 2016/17 | → Galatasaray | 0 | 0 | — | — | — | 0 | 0 | ||||
| Club totaal | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | ||
| 2017/18 | FC Nantes B | 2 | 2 | — | — | — | 2 | 2 | ||||
| Club totaal | 2 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 2 | ||
| 2019 | AIK | 17 | 3 | 1 | 0 | 7 | 1 | — | 25 | 4 | ||
| 2020 | 18 | 0 | 2 | 0 | — | 20 | 0 | |||||
| Club totaal | 35 | 3 | 3 | 0 | 7 | 1 | 0 | 0 | 45 | 4 | ||
| 2021 | IFK Göteborg | 17 | 4 | 1 | 0 | — | — | 18 | 4 | |||
| Club totaal | 17 | 4 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 18 | 4 | ||
| Carrière totaal | 202 | 59 | 16 | 4 | 32 | 4 | 4 | 1 | 254 | 68 | ||
Bijgewerkt op 19 januari 2026
Interlandcarrière

Na reeds eerder voor vertegenwoordigende jeugdteams te hebben gespeeld debuteerde Sigþórsson in 2007 in het IJslands voetbalelftal onder 21 en in wedstrijden in 2009 en 2010 kwalificeerde hij zich met dit team voor het EK-voetbal onder 21 - 2011. IJsland plaatste zich toen in deze leeftijdscategorie voor het eerst voor het EK en Sigþórsson had hier een groot aandeel in. Het eindigde eerst in de kwalificatiepoule al verrassend boven onder andere Duitsland onder 21. Na een 2-2 gelijkspel in de uitwedstrijd in Maagdenburg (met een assist en een doelpunt van Sigþórsson) won IJsland onder 21 op 11 augustus 2010 de thuiswedstrijd tegen de Duitse leeftijdsgenoten met liefst 4-1, mede door opnieuw een doelpunt van Sigþórsson.
Met dit opvallende resultaat openbaarde deze later zo succesvolle IJslandse generatie (met naast Sigþórsson bijvoorbeeld ook Alfreð Finnbogason, Birkir Bjarnason, Jóhann Berg Guðmundsson en Gylfi Sigurðsson) zich voor het oog van de internationale voetbalwereld. In oktober 2010 plaatste het zich vervolgens definitief toen Schotland onder 21 in de play-offs zowel in de thuis- als uitwedstrijd met 2-1 werd verslagen.
Op het toernooi kwam IJsland onder 21 als debutant vervolgens net niet door de groepsfase, maar in het afsluitende groepsduel op 18 juni 2011 tegen Denemarken onder 21, dat door IJsland onder 21 met 3-1 werd gewonnen, scoorde Sigþórsson de 1-0. Van 2007 tot en met 2011 speelde Sigþórsson zestienmaal voor IJsland onder 21, waarin hij viermaal scoorde.
Op 21 maart 2010 debuteerde Sigþórsson in het nationale elftal van IJsland in een vriendschappelijke interland tegen de Faeröer. In deze wedstrijd werd het 2–0 en maakte Sigþórsson de 2-0 voor IJsland. In de kwalificatie voor het Wereldkampioenschap voetbal 2014 miste hij door een schouderblessure de eerste vier wedstrijden, maar in de laatste vier duels van de poule (van zes landen) scoorde hij telkens en dit waren ook allemaal belangrijke treffers die IJsland punten opleverde. Het eindigde mede daardoor als tweede in de poule en mocht derhalve, voor het eerst, play-offwedstrijden voor plaatsing spelen. De tegenstander was Kroatië. Bij de thuiswedstrijd van IJsland op 15 november 2013 liep Sigþórsson vlak voor rust een enkelblessure op en werd per brancard van het veld gedragen. De wedstrijd eindigde in 0-0 en door de blessure miste Sigþórsson ook de return in Zagreb, die door IJsland met 2-0 werd verloren.
Sigþórsson kwalificeerde zich met IJsland vervolgens wel rechtstreeks voor het Europees kampioenschap 2016 in Frankrijk door met IJsland met twintig punten uit tien duels als tweede te eindigen in een poule met Tsjechië, Turkijë, Nederland (waar IJsland zowel thuis als uit van won), Kazachstan en Letland. Dit was voor IJsland de eerste kwalificatie voor een groot toernooi ooit. Sigþórsson was hierbij ook belangrijk door driemaal trefzeker te zijn tijdens deze kwalificatiereeks.
Op 9 mei 2016 maakte bondscoach Lars Lagerbäck bekend Sigþórsson mee te nemen naar het Europees kampioenschap in juni en juli 2016.[9][10] Op het toernooi zelf speelde Sigþórsson alle vijf wedstrijden. De IJslanders kwamen hier middels gelijke spelen tegen Portugal (1-1) en Hongarije (1-1) en een 2-1 zege op Oostenrijk verrassend door de groepsfase. In de achtste finale won IJsland daarna op 27 juni 2016 sensationeel met 2-1 van Engeland en in die wedstrijd maakte Sigþórsson in de achttiende minuut het winnende doelpunt. IJsland plaatste zich daarmee voor de kwartfinale, waarin het met 5-2 werd uitgeschakeld door gastland Frankrijk en ook in die wedstrijd scoorde Sigþórsson een doelpunt voor IJsland. IJsland was de verrassing van het toernooi en de spelers werden in eigen land onthaald als helden, een rondrit door Reykjavik volgde.
De IJslandse selectie voor het Wereldkampioenschap 2018 in Rusland, waar IJsland zich, ook voor het eerst, voor gekwalificeerd (als groepswinnaar) had, miste Sigþórsson door het aanhoudende blessureleed (gescheurde meniscus) wat hem ook in clubverband toen parten speelde en waardoor hij ook reeds alle kwalificatiewedstrijden voor dat toernooi had gemist.
Voor het Europees kampioenschap 2020 wist Sigþórsson zich met IJsland net niet te kwalificeren. Hij zat in de kwalificatie meestal wel weer bij de selectie en scoorde daarin ook driemaal. Na eerst in de halve finale van de play-offs Roemenië met 2-1 te hebben verslagen, werd de finale van de play-offs (waarin Sigþórsson op de bank zat) echter met 2-1 verloren van Hongarije (nadat IJsland vlak voor tijd nog met 0-1 voorstond).
In totaal speelde Sigþórsson van 2010 tot en met 2021 64 interlands voor het nationale team van IJsland, waarin hij 26 keer scoorde. Een aantal waarmee hij samen met Eiður Guðjohnsen geruime tijd de all-time topscorer van IJsland was, tot hij op 16 oktober 2023 werd gepasseerd door Gylfi Sigurðsson, toen die twee doelpunten voor zijn rekening nam in het met 4-0 gewonnen EK-kwalificatieduel tegen Liechtenstein en daarmee op 27 doelpunten kwam voor IJsland.
| Interlands van Kolbeinn Sigþórsson voor | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| № | Datum | Wedstrijd | Uitslag | Soort Wedstrijd | Doelpunten |
| Als speler bij | |||||
| 1. | 21 maart 2010 | 2 – 0 | Vriendschappelijk | 1 | |
| 2. | 24 maart 2010 | 0 – 0 | |||
| 3. | 29 mei 2010 | 4 – 0 | 1 | ||
| 4. | 7 september 2010 | 1 – 0 | Kwalificatie EK 2012 | ||
| 5. | 17 november 2010 | 3 – 2 | Vriendschappelijk | 1 | |
| 6. | 4 juni 2011 | 0 – 2 | Kwalificatie EK 2012 | ||
| Als speler bij | |||||
| 7. | 2 september 2011 | 1 – 0 | Kwalificatie EK 2012 | ||
| 8. | 6 september 2011 | 1 – 0 | 1 | ||
| 9. | 27 mei 2012 | 3 – 2 | Vriendschappelijk | 1 | |
| 10. | 30 mei 2012 | 3 – 2 | 1 | ||
| 11. | 15 augustus 2012 | 2 – 0 | 2 | ||
| 12. | 6 februari 2013 | 0 – 2 | |||
| 13. | 22 maart 2013 | 1 – 2 | Kwalificatie WK 2014 | ||
| 14. | 7 juni 2013 | 2 – 4 | |||
| 15. | 14 augustus 2013 | 1 – 0 | Vriendschappelijk | 1 | |
| 16. | 6 september 2013 | 4 – 4 | Kwalificatie WK 2014 | 1 | |
| 17. | 10 september 2013 | 2 – 1 | 1 | ||
| 18. | 11 oktober 2013 | 2 – 0 | 1 | ||
| 19. | 15 oktober 2013 | 1 – 1 | 1 | ||
| 20. | 15 november 2013 | 0 – 0 | |||
| 21. | 5 maart 2014 | 3 – 1 | Vriendschappelijk | ||
| 22. | 30 mei 2014 | 1 – 1 | 1 | ||
| 23. | 4 juni 2014 | 1 – 0 | 1 | ||
| 24. | 9 september 2014 | 3 – 0 | Kwalificatie EK 2016 | 1 | |
| 25. | 10 oktober 2014 | 0 – 3 | |||
| 26. | 13 oktober 2014 | 2 – 0 | |||
| 27. | 16 november 2014 | 2 – 1 | |||
| 28. | 28 maart 2015 | 0 – 3 | |||
| 29. | 12 juni 2015 | 2 – 1 | 1 | ||
| Als speler bij | |||||
| 30. | 3 september 2015 | 0 – 1 | Kwalificatie EK 2016 | ||
| 31. | 6 september 2015 | 0 – 0 | |||
| 32. | 10 oktober 2015 | 2 – 2 | 1 | ||
| 33. | 13 oktober 2015 | 1 – 0 | |||
| 34. | 13 november 2015 | 4 – 2 | Vriendschappelijk | ||
| 35. | 17 november 2015 | 3 – 1 | |||
| 36. | 24 maart 2016 | 2 – 1 | |||
| 37. | 29 maart 2016 | 2 – 3 | 1 | ||
| 38. | 1 juni 2016 | 3 – 2 | |||
| 39. | 6 juni 2016 | 4 – 0 | 1 | ||
| 40. | 14 juni 2016 | 1 – 1 | EK 2016 | ||
| 41. | 18 juni 2016 | 1 – 1 | |||
| 42. | 22 juni 2016 | 2 – 1 | |||
| 43. | 27 juni 2016 | 1 – 2 | 1 | ||
| 44. | 3 juli 2016 | 5 – 2 | 1 | ||
| 45. | 11 september 2018 | 0 – 3 | UEFA Nations League 2018/19 Divisie A | ||
| 46. | 11 oktober 2018 | 2 – 2 | Vriendschappelijk | ||
| 47. | 15 november 2018 | 2 - 0 | UEFA Nations League 2018/19 Divisie A | ||
| 48. | 19 november 2018 | 2 – 2 | Vriendschappelijk | 1 | |
| Als speler bij | |||||
| 49. | 8 juni 2019 | 1 – 0 | Kwalificatie EK 2020 | ||
| 50. | 11 juni 2019 | 2 – 1 | |||
| 51. | 7 september 2019 | 3 – 0 | 1 | ||
| 52. | 10 september 2019 | 4 – 2 | 1 | ||
| 53. | 11 oktober 2019 | 0 – 1 | |||
| 54. | 14 oktober 2019 | 2 - 0 | 1 | ||
| 55. | 14 november 2019 | 0 - 0 | |||
| 56. | 17 november 2019 | 1 – 2 | |||
| 57. | 19 januari 2020 | 0 – 1 | Vriendschappelijk | ||
| 58. | 8 oktober 2020 | 2 – 1 | Kwalificatie EK 2020 | ||
| 59. | 14 oktober 2020 | 1 – 2 | UEFA Nations League 2020/21 Divisie A | ||
| 60. | 18 november 2020 | 4 – 0 | |||
| Als speler bij | |||||
| 61. | 25 maart 2021 | 3 – 0 | Kwalificatie WK 2022 | ||
| 62. | 28 maart 2021 | 2 – 0 | |||
| 63. | 30 mei 2021 | 2 – 1 | Vriendschappelijk | ||
| 64. | 4 juni 2021 | 0 – 1 | |||
Bijgewerkt op 19 januari 2026.[11]
Erelijst
- Met
Ajax
| Competitie | Aantal | Jaren | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Nationaal | |||||
| 3x | 2012, 2013, 2014 | ||||
| 1x | 2014 | ||||
- Individueel
| Prijs | Aantal | Jaren | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Nederland | |||||
| Ajax clubtopscorer | 1x | 2013/14 (samen met Davy Klaassen) | |||
Zie ook
- Lijst van spelers van AZ
- Lijst van spelers van Ajax
- Lijst van spelers van Jong Ajax
- Lijst van spelers van FC Nantes
- Lijst van spelers van AIK
- Lijst van spelers van IFK Göteborg
- Lijst van spelers van het IJslandse voetbalelftal
Bronnen
- Kolbeinn Sigþórsson op National Football Teams
- Kolbeinn Sigþórsson op Ajax.nl
- Kolbeinn Sigþórsson op Transfermarkt.nl
Referenties
- ↑ Ajax biedt AZ twee miljoen voor Sigthórsson Voetbal International, 3 mei 2011. Gearchiveerd op 11 augustus 2014.
- ↑ Ajax contracteert Sigthórsson Ajax.nl, 4 juli 2011
- ↑ Sigthórsson: 'Droom om met Bergkamp te werken' Voetbal International, 4 juli 2011. Gearchiveerd op 22 december 2014.
- ↑ Sigthorsson langer bij Ajax Ajax (officiële website), 9 december 2014. Gearchiveerd op 1 juli 2015.
- ↑ Nantes verlost Ajax en Sigthórsson van elkaar VI, 2 juli 2015
- ↑ Sigthórsson vertrekt bij Ajax Ajax, 2 juli 2015
- ↑ Sigthórsson in opspraak: 'Hij heeft nog niks laten zien' Voetbal International, 21 december 2015
- ↑ Sigthórsson kiest na mislukt avontuur voor het Zweedse AIK FC Update, 31 maart 2019. Gearchiveerd op 11 april 2019.
- ↑ (is) A karla – Lokahópur fyrir EM 2016 op de officiële website van de IJslandse voetbalbond, 9 mei 2016
- ↑ Afzwaaiende Lagerbäck neemt Gudjohnsen mee naar EK Voetbal International, 9 mei 2016
- ↑ Gespeelde interlands, European Football. Gearchiveerd op 12 december 2022.


