Harry Maguire

Maguire speelde tussen 2004 en 2006 in de jeugdopleiding van Barnsley en verkaste in 2006 op dertienjarige leeftijd naar Sheffield United. Daar speelde hij vijf jaar in de jeugd, alvorens hij op 12 april 2011 zijn debuut mocht maken in de hoofdmacht.^[1] Tijdens het seizoen 2010/11 kwam hij vijf keer in actie, maar hij kon Sheffield niet behoeden tegen degradatie naar de League One. Vanaf het seizoen 2011/12 kreeg Maguire een basisplaats en die wist hij ook te behouden. In oktober 2011 verlengde de jonge verdediger tevens zijn verbintenis tot medio 2015.^[2] Hij speelde drie jaar met Sheffield United in de League One en kwam in vier seizoenen tot 166 wedstrijden voor Sheffield, waarin hij twaalf doelpunten maakte.

Een jaar voor dit contract afliep, verkaste hij naar Hull City, dat iets meer dan drie miljoen euro voor zijn diensten betaalde en twee divisies hoger uitkwam in de Premier League.^[3] In zijn eerste halve seizoen kwam Maguire tot drie wedstrijden en hierop werd hij verhuurd aan Wigan Athletic.^[4] Na zijn terugkeer in Hull was de club gedegradeerd en in het Championship kwam hij vaker in actie voor de club. Na één jaar werd promotie terug naar de Premier League behaald. In totaal speelde hij 75 wedstrijden voor Hull, waarin hij drie goals maakte.

In de zomer van 2017 maakte Maguire de overstap naar Leicester City, waar hij zijn handtekening zette onder een verbintenis voor de duur van vijf seizoenen.^[5] Daar moest hij de ouder wordende Robert Huth en Wes Morgan, met wie Leicester twee seizoenen daarvoor landskampioen was geworden, gaan vervangen. Hij miste geen enkele competitiewedstrijd dat seizoen en maakte indruk bij Leicester. Na een jaar werd zijn contract dan ook met één seizoen verlengd tot medio 2023.^[6] Ook zijn tweede seizoen speelde hij sterk bij Leicester, dat negende werd dat seizoen.

Maguire tekende in augustus 2019 een contract tot medio 2025 bij Manchester United, dat zevenentachtig miljoen euro voor hem betaalde. Met dit bedrag werd hij de duurste verdediger in de geschiedenis van het voetbal.^[7] Hij begon droeg in zijn eerste seizoen geregeld de aanvoerdersband bij afwezigheid van aanvoerder Ashley Young. Toen deze in januari uitgeleend werd aan Internazionale, werd hij de eerste aanvoerder.^[8] Negen dagen later scoorde in de bekerwedstrijd tegen Tranmere Rovers zijn eerste doelpunt voor de club. United werd dat seizoen derde en Maguire speelde alle competitiewedstrijden dat seizoen. Op 25 april 2021 evenaarde Maguire het clubrecord van Gary Pallister van meeste competitiewedstrijden achter elkaar de volledige de negentig minuten spelen (71 keer). Hij kon dit record echter niet voor zichzelf krijgen doordat hij de wedstrijd erop moest worden gewisseld door een enkelblessure. Op 26 mei 2021 miste Maguire de finale van de UEFA Europa League, die United op penalty's verloor van Villarreal door een gemiste penalty van doelman David de Gea.

In zijn derde seizoen kreeg Maguire veel kritiek over zich heen, omdat Manchester United zesde werd met een laagste puntenaantal sinds de oprichting van de Premier League en de meeste tegengoals sinds het seizoen 1978/19. Die zomer begon Erik ten Hag als coach van Manchester United en de Nederlander koos al gauw voor nieuwe aankoop Lisandro Martínez als partner van Raphaël Varane. Dat seizoen startte Maguire in slechts acht competitiewedstrijden. Op 7 oktober 2023 gaf Maguire in blessuretijd een assist op Scott McTominay die daarmee zijn tweede goal van de wedstrijd maakte en zorgde voor een 2–1 overwinning op Brentford. Op 24 oktober maakte hij het enige doelpunt in de UEFA Champions League-wedstrijd tegen FC Kopenhagen voor Manchester United, dat op dat moment nog puntloos was in de competitie na twee nederlagen in de groepsfase. De optie in zijn aflopende contract werd in januari 2025 gelicht, waardoor hij een jaar langer kwam vast te liggen.^[9]