Alessandro Florenzi

Alessandro Florenzi
Florenzi in 2014 als speler van AS Roma
Florenzi in 2014 als speler van AS Roma
Persoonlijke informatie
Volledige naam Alessandro Florenzi
Geboortedatum 11 maart 1991
Geboorteplaats Rome, Vlag van Italië Italië
Lengte 173 cm
Been Rechts
Positie Rechtsback, middenvelder
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2025
Jeugd
1995–2000
2000–2002
2002–2010		 Vlag van Italië Atletico Acilia
Vlag van Italië Lodigiani
Vlag van Italië AS Roma
Senioren
Seizoen Club W (G)
2010–2022
2011–2012
2020
2020–2021
2021–2022
2022–2025		 Vlag van Italië AS Roma
→ Vlag van Italië Crotone
→ Vlag van Spanje Valencia
→ Vlag van Frankrijk Paris SG
→ Vlag van Italië AC Milan
Vlag van Italië AC Milan		 227(25)
35(11)
12(0)
21(2)
24(2)
38(1)
Interlands
2010–2011
2011–2013
2012–2022		 Vlag van Italië Italië –20
Vlag van Italië Italië –21
Vlag van Italië Italië		 4(0)
18(5)
49(2)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Alessandro Florenzi (Rome, 11 maart 1991) is een voormalig Italiaans voetballer die doorgaans speelde als rechtsback of centrale middenvelder. Hij speelde voor AS Roma, Crotone, Valencia, Paris Saint-Germain en AC Milan. Van 2012 tot 2022 speelde Florenzi als international in het Italiaans voetbalelftal.

Clubcarrière

Jeugd

Florenzi speelde in de jeugd van Atletico Acilia en Lodigiani. In 2002 sloot hij zich aan bij de jeugdopleiding van AS Roma. Zijn debuut in het eerste elftal maakte hij op 22 mei 2011, toen in eigen huis met 3–1 gewonnen werd van Sampdoria. Drie minuten voor het einde van de wedstrijd liet coach Vincenzo Montella hem invallen voor Francesco Totti, die met één doelpunt en twee assists betrokken was geweest bij alle drie de doelpunten van Roma.[1]

Crotone

In de zomer van 2011 werd hij voor één seizoen op huurbasis gestald bij Crotone, dat uitkwam in de Serie B.[2] Voor Crotone debuteerde de middenvelder op 27 augustus 2011, toen met 1–2 verloren werd van Livorno. Tijdens dit duel tekende de Italiaan ook direct voor zijn eerste doelpunt in het professionele voetbal.[3] In het seizoen 2011/12 kwam Florenzi uiteindelijk tot elf doelpunten in vijfendertig competitiewedstrijden. Na het ene seizoen betaalde Crotone circa een kwart miljoen euro om Florenzi over te nemen. Nog geen maand later betaalde AS Roma het vijfvoudige om zich opnieuw te verzekeren van de diensten van Florenzi.[4] Die verklaarde later graag terug te keren naar Rome, waar hij indruk wilde maken.[5]

AS Roma

Na zijn terugkeer, mocht Florenzi op 2 september 2012 voor het eerst in de basis beginnen bij AS Roma. Op bezoek bij Internazionale mocht hij van Zdeněk Zeman op een middenrif met Daniele De Rossi en Panagiotis Tachtsidis beginnen. Na vijftien minuten wist hij de score te openen, op aangeven van Totti. Antonio Cassano maakte net voor rust gelijk en Pablo Osvaldo en Marquinho haalden de overwinning voor Roma binnen.[6] Een week later scoorde hij tegen Bologna opnieuw. Hij miste dat seizoen slechts twee competitiewedstrijden en kwam tot drie goals en vijf assists. Hij zat negentig minuten op de bank toen AS Roma op 26 mei 2013 de Coppa Italia-finale verloor van rivaal Lazio.

In het seizoen 2013/14 eindigde Florenzi tweede met AS Roma, nadat het tot begin december bovenaan de Serie A had gestaan. Hij was goed voor zes goals en zeven assists dat seizoen. Op 17 september 2014 maakte Florenzi tegen CSKA Moskou zijn debuut in de Champions League. In januari 2015 verlengde Florenzi zijn contract bij AS Roma tot medio 2019.[7]

Op 16 september 2015 maakte Florenzi een doelpunt in de Champions League door de bal vanaf de middellijn over Marc-André ter Stegen, de doelman van FC Barcelona heen te schieten. De ploegen speelden uiteindelijk met 1–1 gelijk.[8] Dit doelpunt werd in november genomineerd voor de Ferenc Puskás Award. Florenzi's doelpunt werd uiteindelijk derde in deze verkiezing, achter doelpunten van Wendell Lira en Lionel Messi.[9] Op 28 oktober was hij tegen Udinese voor het eerst aanvoerder van AS Roma.

Op 26 oktober 2016 scheurde Florenzi tegen Sassuolo zijn kruisband, waardoor hij de rest van het seizoen niet meer in actie kwam. Op 16 september 2017 maakte hij na bijna elf maanden blessureleed tegen Hellas Verona zijn rentree. Hij was direct goed voor een assist op de 2-0 van Edin Džeko. Hij speelde 42 wedstrijden dat seizoen en bereikte de halve finale van de Champions League, waarin Liverpool over twee wedstrijden ter sterk was. Na 38 wedstrijden in het seizoen 2018/19 en achttien wedstrijden in de eerste seizoenshelft van 2019/20, vertrok hij in de winterstop van 2020 tijdelijk bij AS Roma. In totaal speelde Florenzi 280 wedstrijden voor AS Roma, waarin hij goed was voor 28 goals en 32 assists.

Valencia

Op 30 januari 2020 kondigde Valencia de komst van Florenzi aan, die tot de rest van het seizoen op huurbasis naar Spanje verkaste. Twee dagen later maakte hij tegen Celta de Vigo zijn debuut in een 1-0 overwinning. Een week later pakte hij tegen Getafe een directe rode kaart. Toch was hij daarna voornamelijk basisspeler bij Valencia. Hij kwam tot veertien wedstrijden in alle competities voor Valencia.

Paris Saint-Germain

In het seizoen 2020/21 werd hij opnieuw verhuurd, ditmaal aan Champions League-finalist Paris Saint-Germain. Hij maakte op 13 september tegen Olympique Marseille zijn debuut voor PSG. Op 2 oktober was hij tegen Angers goed voor zijn eerste doelpunt in een 6-1 overwinning, terwijl hij in de volgende wedstrijd tegen Nîmes Olympique opnieuw trefzeker was. Hij speelde negentig minuten in de Trophée des Champions op 13 januari 2021 tegen Marseille, dat met 2-1 verslagen werd. Zijn tweede prijs met PSG won Florenzi op 19 mei, toen AS Monaco met 2-0 opzij werd gezet in de finale van de Coupe de France. In de competitie eindigde PSG verrassend tweede, met één punt achter Lille OSC, terwijl de halve finale het eindpunt was in de Champions League. Florenzi kwam tot 36 wedstrijden voor PSG.

AC Milan

Op 21 augustus 2021 nam AC Milan Florenzi op huurbasis over van AS Roma, met een optie tot koop. Hij maakte op 23 augustus zijn debuut voor de club tegen Sampdoria. Hij miste een maand aan voetbal in oktober door een meniscusblessure, maar was daarna weer basisspeler. Op 22 december scoorde hij tegen Empoli zijn eerste doelpunt voor AC Milan. Dat seizoen werd Milan voor het eerst in elf jaar weer kampioen van de Serie A. Florenzi speelde in 24 wedstrijden mee en scoorde tweemaal. Vervolgens werd Florenzi definitief overgenomen door AC Milan, waar hij een contract tekende voor drie seizoenen tot de zomer van 2025.

Hij speelde slechts twee wedstrijden voor hij een nieuwe hamstringblessure opliep, waardoor hij er zes maanden uitlag. Hij kwam tot slechts zes competitiewedstrijden en had geen aandeel in de Champions League-run van Milan, die reikte tot de halve finale. In het seizoen 2023/24 was hij weer volledig fit en kwam hij tot veertig wedstrijden in alle competities. Eind juli 2024, in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Manchester City scheurde hij zijn kruisband, waardoor hij opnieuw een lange periode geblesseerd was. Op 24 mei 2025 speelde Florenzi tegen AC Monza zijn eerste wedstrijd van het seizoen en zijn laatste voor AC Milan. In totaal speelde Florenzi 77 wedstrijden voor Milan, waarin hij goed was voor drie goals en zeven assists.

Op 27 augustus 2025 kondigde Florenzi via zijn Instagram het einde van zijn voetbalcarrière aan. [10]

Clubstatistieken[11]

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2010/11 AS Roma Vlag van Italië Serie A 1 0 0 0 — 1 0
2011/12 → Crotone Vlag van Italië Serie B 35 11 2 0 37 11
2012/13 AS Roma Vlag van Italië Serie A 36 3 3 1 39 4
2013/14 38 6 4 0 42 6
2014/15 35 5 1 0 9 0 45 5
2015/16 33 7 1 0 8 1 42 8
2016/17 9 0 0 0 4 1 13 1
2017/18 32 1 0 0 10 0 42 1
2018/19 29 3 1 0 8 0 38 3
2019/20 14 0 2 0 2 0 18 0
→ Valencia Vlag van Spanje La Liga 12 0 1 0 1 0 14 0
2020/21 → Paris Saint-Germain Vlag van Frankrijk Ligue 1 21 2 5 0 10 0 36 2
2021/22 → AC Milan Vlag van Italië Serie A 24 2 2 0 4 0 30 2
2022/23 AC Milan 6 0 0 0 0 0 6 0
2023/24 31 1 1 0 8 0 40 1
2024/25 1 0 0 0 0 0 1 0
Totaal 357 41 23 1 64 2 444 44

Interlandcarrière

Op 6 september 2011 maakte Florenzi zijn debuut voor Italië –21. Uiteindelijk kwam de middenvelder voor achttien optredens namens de Italiaanse beloften, voor wie hij vijf doelpunten wist te maken. Op 14 november 2012 debuteerde hij voor Italië in de oefeninterland tegen Frankrijk, dat met 1–2 won in het Stadio Ennio Tardini in Parma. Florenzi viel in die wedstrijd na vijftig minuten in voor Riccardo Montolivo (AC Milan).[12] In de zomer van 2013 werd Florenzi opgenomen in de selectie van Italië –21 voor het EK –21 in Israël. De Italianen wisten de finale te halen, waarin Spanje te sterk bleek. Florenzi speelde in alle zes de wedstrijden mee. Tegen het gastland (4–0) maakte de middenvelder de vierde treffer, nadat Riccardo Saponara en Manolo Gabbiadini (tweemaal) al doel getroffen hadden.[13] Op 15 oktober 2013 tekende Florenzi voor zijn eerste interlanddoelpunt, toen met 2–2 gelijkgespeeld werd tegen Armenië. Na vierentwintig minuten maakte hij de gelijkmaker, nadat Joera Movsisjan de 0–1 had gemaakt. Na de goal van Florenzi scoorden ook Henrikh Mkhitarian en Mario Balotelli.[14] Bondscoach Cesare Prandelli nam de middenvelder niet op in zijn selectie voor het WK 2014.[15]

EK 2016

Zijn opvolger, Antonio Conte, nam hem op 23 mei 2016 wel op in de selectie voor het Europees kampioenschap voetbal 2016 in Frankrijk.[16] Italië werd in de kwartfinale na strafschoppen uitgeschakeld door Duitsland. Florenzi speelde in vier van de vijf wedstrijden mee.

EK 2020

Na het missen van het WK 2018 als land, werd Florenzi wel weer opgeroepen voor het EK 2020, dat Italië zou winnen. Hij speelde twee wedstrijden, waaronder twee minuten in de finale tegen Engeland.

Interlands van Alessandro Florenzi voor Vlag van Italië Italië [17]
№ Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Goals
Als speler bij Vlag van Italië AS Roma
1. 14 november 2012Vlag van Italië Italië – Frankrijk Vlag van Frankrijk1 – 2 Vriendschappelijk
2. 6 februari 2013Vlag van Nederland Nederland – Italië Vlag van Italië1 – 1
3. 14 augustus 2013Vlag van Italië Italië – Argentinië Vlag van Argentinië1 – 2
4. 15 oktober 2013Vlag van Italië Italië – Armenië Vlag van Armenië2 – 2 Kwalificatie WK 2014Goal 24'
5. 9 september 2014Vlag van Noorwegen Noorwegen – Italië Vlag van Italië0 – 2 Kwalificatie EK 2016
6. 10 oktober 2014Vlag van Italië Italië – Azerbeidzjan Vlag van Azerbeidzjan2 – 1
7. 13 oktober 2014Vlag van Malta Malta – Italië Vlag van Italië0 – 1
8. 31 maart 2015Vlag van Italië Italië – Engeland Vlag van Engeland1 – 1 Vriendschappelijk
9. 6 september 2015Vlag van Italië Italië – Bulgarije Vlag van Bulgarije1 – 0 Kwalificatie EK 2016
10. 10 oktober 2015Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan – Italië Vlag van Italië1 – 3
11. 13 oktober 2015Vlag van Italië Italië – Noorwegen Vlag van Noorwegen2 – 1 Goal 73'
12. 13 november 2015Vlag van België België – Italië Vlag van Italië3 – 1 Vriendschappelijk
13. 17 november 2015Vlag van Italië Italië – Roemenië Vlag van Roemenië2 – 2
14. 24 maart 2016Vlag van Italië Italië – Spanje Vlag van Spanje1 – 1
15. 29 maart 2016Vlag van Duitsland Duitsland – Italië Vlag van Italië4 – 1
16. 29 mei 2016Vlag van Italië Italië – Schotland Vlag van Schotland1 – 0
17. 6 juni 2016Vlag van Italië Italië – Finland Vlag van Finland2 – 0
18. 17 juni 2016Vlag van Italië Italië – Zweden Vlag van Zweden1 – 0 EK 2016
19. 22 juni 2016Vlag van Italië Italië – Ierland Vlag van Ierland0 – 1
20. 27 juni 2016Vlag van Italië Italië – Spanje Vlag van Spanje2 – 0
21. 2 juli 2016Vlag van Duitsland Duitsland – Italië Vlag van Italië1 – 1 (6 – 5 n.s.)
22. 1 september 2016Vlag van Italië Italië – Frankrijk Vlag van Frankrijk1 – 3 Vriendschappelijk
23. 5 september 2016Vlag van Israël Israël – Italië Vlag van Italië1 – 3 Kwalificatie WK 2018
24. 6 oktober 2016Vlag van Italië Italië – Spanje Vlag van Spanje1 – 1
25. 13 november 2017 Vlag van Italië Italië – Zweden Vlag van Zweden 0 – 0
26. 23 maart 2018 Vlag van Argentinië Argentinië – Italië Vlag van Italië 2 – 0 Vriendschappelijk
27. 28 mei 2018 Vlag van Italië Italië – Saoedi-Arabië Vlag van Saoedi-Arabië 2 – 1
28. 1 juni 2018 Vlag van Frankrijk Frankrijk – Italië Vlag van Italië 3 – 1
29. 10 oktober 2018 Vlag van Italië Italië – Oekraïne Vlag van Oekraïne 1 – 1
30. 14 oktober 2018 Vlag van Polen Polen – Italië Vlag van Italië 0 – 1 Nations League 2018/19
31. 17 november 2018 Vlag van Italië Italië – Portugal Vlag van Portugal 0 – 0
32. 8 juni 2019 Vlag van Griekenland Griekenland – Italië Vlag van Italië 0 – 3 Kwalificatie EK 2020
33. 5 september 2019 Vlag van Armenië Armenië – Italië Vlag van Italië 1 – 3
34. 8 september 2019 Vlag van Finland Finland – Italië Vlag van Italië 1 – 2
35. 15 november 2019 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina – Italië Vlag van Italië 0 – 3
Als speler van Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
36. 4 september 2020 Vlag van Italië Italië – Bosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina 1 – 1 Nations League 2020/21
37. 11 oktober 2020 Vlag van Polen Polen – Italië Vlag van Italië 0 – 0
38. 14 oktober 2020 Vlag van Italië Italië – Nederland Vlag van Nederland 1 – 1
39. 15 november 2020 Vlag van Italië Italië – Polen Vlag van Polen 2 – 0
40. 18 november 2020 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina – Italië Vlag van Italië 0 – 2
41. 25 maart 2021 Vlag van Italië Italië – Noord-Ierland Vlag van Noord-Ierland 2 – 0 Kwalificatie WK 2022
42. 28 maart 2021 Vlag van Bulgarije Bulgarije – Italië Vlag van Italië 0 – 2
43. 4 juni 2021 Vlag van Italië Italië – Tsjechië Vlag van Tsjechië 4 – 0 Vriendschappelijk
44. 11 juni 2021 Vlag van Turkije Turkije – Italië Vlag van Italië 0 – 3 EK 2020
45. 11 juli 2021 Vlag van Italië Italië – Engeland Vlag van Engeland 1 – 1

(3 – 2 n.s.)
Als speler van Vlag van Italië AC Milan
46. 2 september 2021 Vlag van Italië Italië – Bulgarije Vlag van Bulgarije 1 – 1 Kwalificatie WK 2022
47. 24 maart 2022 Vlag van Italië Italië – Noord-Macedonië Vlag van Noord-Macedonië 0 – 1
48. 4 juni 2022 Vlag van Italië Italië – Duitsland Vlag van Duitsland 1 – 1 Nations League 2022/23
49. 11 juni 2022 Vlag van Engeland Engeland – Italië Vlag van Italië 0 – 0

Erelijst

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Coupe de France 1× 2020/21
Trophée des Champions 1x 2021
Vlag van Italië AS Roma
Serie A 1x 2021/22
Vlag van Italië Italië
EK voetbal 1x Goud 2020

Zie ook

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.