Adrie van der Poel

Adrie van der Poel
van der Poel tijdens de Brussels Universities Cyclocross 2020.
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Adrianus Aloysius Jacobus van der Poel
Geboortedatum	17 juni 1959
Geboorteplaats	Bergen op Zoom,  Nederland
Sportnationaliteit	Nederlandse
Lengte	181 cm
Sportieve informatie
Huidige ploeg	gestopt
Discipline(s)	Veldrijden Wegwielrennen
Ploegen
1981-1982 1983 1984-1986 1987-1988 1989 1990 1991-1992 1993 1994-1995 1996-2000 DAF Trucks J. Aernoudt-Rossin Kwantum Hallen-Yoko PDM Domex Weinmann Tulip Zucchini Collstrop Rabobank
Beste prestaties
Milaan-San Remo	7e (1986, 1988)
Gent-Wevelgem	4e (1983)
Ronde van Vlaanderen	1e (1986)
Parijs-Roubaix	3e (1986)
Amstel Gold Race	1e (1990)
Luik-Bast.-Luik	1e (1988)
Ronde van Lombardije	2e (1985)
WK op de weg	2e (1983)
Medailleoverzicht
Veldrijden Evenement 1 2 3 Wereldkampioenschappen 1 5 2 Totaal (8 medailles) 1 5 2 Wegwielrennen Evenement 1 2 3 Wereldkampioenschappen 0 1 0 Totaal (1 medaille) 0 1 0
Medailles
Veldrijden Wereldkampioenschappen 1 Montreuil 1996 Cyclocross 2 München 1985 Cyclocross 2 Hägendorf 1988 Cyclocross 2 Pontchâteau 1989 Cyclocross 2 Getxo 1990 Cyclocross 2 Gieten 1991 Cyclocross 3 Leeds 1992 Cyclocross 3 Poprad 1999 Cyclocross Wegwielrennen Wereldkampioenschappen 2 Altenrhein 1983 Wegwedstrijd
Portaal    Wielersport

Adrianus Aloysius Jacobus (Adrie) van der Poel (Bergen op Zoom, 17 juni 1959) is een Nederlands voormalig veldrijder en wegwielrenner. Hij was beroepsrenner tussen 1981 en 2000. Hij is de vader van de wereldkampioen op de weg 2023, Mathieu van der Poel.

Van der Poel bouwde een imposante carrière uit met zes klassiekeroverwinningen, twee Touretappes en het wereldkampioenschap veldrijden in 1996. Hij grossierde daarnaast in ereplaatsen in belangrijke wedstrijden, zo werd hij tweede op het wereldkampioenschap op de weg in 1983 en behaalde hij vijf tweede plaatsen op wereldkampioenschappen veldrijden.

Hij begon zijn carrière op de weg, en viel al in zijn eerste seizoen bij de beroepsrenners op met tweede plaatsen in Parijs-Nice en de Waalse Pijl. Gaandeweg zijn carrière ging hij ook veldrijden om het hele jaar in competitie te kunnen blijven. Al snel bleek hij in die discipline bij de wereldtop te horen en de laatste jaren van zijn carrière hield hij zich nog vrijwel uitsluitend met het veldrijden bezig.

Adrie van der Poel werd in zijn carrière tweemaal op doping betrapt. In 1983 liep hij tegen de lamp wegens strychninegebruik.^[1] Het excuus dat hij opvoerde was: 'Ik heb duivenvlees gegeten, en die duivenmelkers drogeren hun beesten, dus vandaar.' In 1984 werd hij bij de Ronde van Sicilië betrapt op het verboden middel efedrine. Dit middel was afkomstig van een hoestdrank die hij genomen had tegen een verkoudheid. Hij werd voor drie maanden geschorst en voelde zich gepakt door de Internationale Wielrenunie.^[2]

In 1986, het jaar dat hij de Ronde van Vlaanderen won, werd hij onderscheiden met de Gerrit Schulte Trofee voor de beste Nederlandse profwielrenner.

Van der Poel is de schoonzoon van de beroemde Franse wielrenner Raymond Poulidor. Hij is getrouwd met diens jongste dochter Corinne. Zijn broer Jacques was beroepswielrenner van 1986 tot en met 1992. Zijn zonen Mathieu en David zijn eveneens wielrenner. Adrie en Mathieu zijn de enige vader en zoon die de gele trui in de Tour de France hebben gedragen.

• In 2009 deed Van der Poel mee aan Alpe d'HuZes als deelnemer van Team Knooppunt Kranenbarg en Team Rodenburg Tuinen.
• Lange tijd was Adrie van der Poel de laatste wielrenner die in één jaar op het podium stond van de drie Monumenten Ronde van Vlaanderen (1e), Parijs-Roubaix (3e) en Luik-Bastenaken-Luik (2e) in 1986, totdat zijn zoon Mathieu hetzelfde presteerde in 2024 (1e in de Ronde van Vlaanderen, 1e in Parijs-Roubaix en 3e in Luik-Bastenaken-Luik).
• Hetzelfde geldt voor het behalen van top 10-plaatsen in de eerste vier Monumenten. Adrie finishte in de top 10 van Milaan-San Remo 1986, de Ronde van Vlaanderen 1986, Parijs-Roubaix 1986 en Luik-Bastenaken-Luik 1986 en zijn opvolger die hetzelfde presteerde was in 2024 zoon Mathieu.
• Adrie van der Poel en zijn generatiegenoot Sean Kelly startten beide in 55 Monumenten en reden ze allemaal uit. Enkel Hennie Kuiper (58 van de 66 koersen uitgereden) en Philippe Gilbert (56 van de 62 koersen uitgereden) finishten vaker in de vijf historische wielerkoersen.
• De familie Poulidor-Van der Poel reed bij elkaar opgeteld in 127 Monumenten (Raymond Poulidor 51, Adrie van der Poel 55 en Mathieu van der Poel 21) en nooit zijn ze afgestapt. In Parijs-Roubaix 1966 werd Poulidor wel gediskwalificeerd vanwege een illegale fietswissel, na als 17e te zijn geëindigd.^[3]

Voorganger: Dieter Runkel

Wereldkampioen veldrijden 1996

Opvolger: Daniele Pontoni

Voorganger: Jos Lammertink 1986

Nederlands kampioen wielrennen Adrie van der Poel 1987

Opvolger: Peter Pieters 1988