Zelfportret met een distel

Zelfportret met een distel
Zelfportret met een distel
Kunstenaar Albrecht Dürer
Signatuur 1493 / Myj sach die gat / Als es oben schtat
Jaar 1493
Techniek Olieverf op vellum
rond 1840 overgebracht op doek
Afmetingen 56,5 × 44,5 cm
Museum Louvre
Locatie Parijs
Inventarisnummer RF 2382
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Zelfportret met een distel (Frans: Portrait de l'artiste tenant un chardon) is een schilderij van Albrecht Dürer uit 1493. Het is het vroegste geschilderde zelfportret van de kunstenaar en het vroegst bekende zelfportret in de Europese kunst dat als een onafhankelijk werk is gemaakt. Het werk maakt sinds 1922 deel uit van de collectie van het Louvre in Parijs.

Voorstelling

In 1493 was Dürer 22 jaar oud en werkte hij in Straatsburg. Hij had zijn leertijd bij Michael Wolgemut voltooid en was daarna vier jaar op reis gegaan (Wanderjahre) om meer ervaring op te doen. In Neurenberg had zijn vader inmiddels een geschikte huwelijkspartner voor hem gevonden, waardoor hij niet veel later naar zijn geboortestad zou terugkeren om op 7 juli 1494 met Agnes Frey in het huwelijk te treden.

Het portret toont de jeugdige kunstenaar met lang, rossig haar en een rode kwastmuts. Hij draagt een grijze, roodgerande mantel over een elegant geplooid hemd met roze linten. Zijn sterke neus, hartvormige bovenlip en lange nek worden geaccentueerd. Opvallend is de 'scheve' blik, een kenmerk van bijna al Dürers zelfportretten. De rechterpupil bevindt zich in de buitenste ooghoek, terwijl de linkerpupil recht vooruit kijkt. Deze blik is te verklaren doordat Dürer zichzelf van opzij in de spiegel bekeek.

In 1805 zag Goethe een kopie van het portret en beschreef het als van ‘onschatbare waarde’.[1] De schrijver, die ook over grote botanische kennis beschikte, identificeerde de bloeiende tak in Dürers hand als Eryngium amethystinum.[2] Omdat deze schermbloemige plant in het Duits bekend staat als Mannestreue en werd beschouwd als een afrodisiacum, wordt het schilderij vaak gezien als een verlovingsportret (Brautporträt). In Dürers tijd stond de plant echter onder een andere naam bekend, Sternkraut.[3] De distel, waarmee deze plant verwant is, verwees daarnaast naar de doornenkroon van Christus.[4] De regels naast de datum wijzen ook op een astrologische en christelijke interpretatie van het werk: My sach die gat / als es oben schtat, wat zoveel betekent als Mijn zaken worden in den hoge beslist. Dürer bestudeerde vaak zijn eigen gezicht in getekende of geschilderde portretten, soms idealiserend, soms niet. Ook dit portret zou voor eigen gebruik gemaakt kunnen zijn.

Volgens Lawrence Gowing, die dit "het meest Franse van al zijn schilderijen" noemt, is het Zelfportret met een distel uniek onder Dürers schilderijen, omdat "de toets vrijer is en de kleur iriserender dan in enig ander schilderij dat men zich herinnert".[5]

Herkomst

Het schilderij was in bezit van verzamelaars in Neurenberg, Wenen en Leipzig. Het werd meermaals te koop aangeboden aan de Berlijnse musea, maar die leidde niet tot een overeenkomst. Directeur Wilhelm von Bode noemde het schilderij zelfs een ruïne, omdat het in slechte toestand verkeerde.[6] Via de Londense kunsthandelaar Morland Agnew kwam het schilderij bij de bankier en verzamelaar Léopold Goldschmidt in Parijs terecht. Zijn kleinzoon Nicolas de Villeroy moest het werk na de Eerste Wereldoorlog afstaan, omdat hij had gekozen voor de Duitse nationaliteit.

Afbeelding

Literatuur

  • H. von Einem (1947). Goethe und Dürer – Goethes Kunstphilosophie. Hamburg: Von Schröder.
  • Lawrence Gowing (1987). Paintings in the Louvre. New York: Stewart, Tabori & Chang. p. 164
  • Norbert Wolf (2010). Albrecht Dürer. Prestel.
  • Shira Brisman (2012). 'Sternkraut': 'The Word that Unlocks' Dürer's Self-Portrait of 1493
Zie de categorie Self-Portrait (Dürer, Paris) van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.