Vahid Halilhodžić

Vahid Halilhodžić
Halilhodžić in mei 2014.
Halilhodžić in mei 2014.
Persoonlijke informatie
Bijnaam ▪ Vaha
Geboortedatum 15 oktober 1952
Geboorteplaats Jablanica, Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië
Lengte 182 cm
Been Rechts
Positie Spits
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 1992
Senioren
Seizoen Club W (G)
1971–1981
1971–1972
1981–1986
1986–1987		 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Velež Mostar
→ Vlag van Joegoslavië (1943-1992) NK Neretva
Vlag van Frankrijk FC Nantes
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain		 207(103)
18(8)
163(92)
18(8)
Interlands
1975–1978
1976–1985		 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië –21
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië		 12(12)
15(8)
Getrainde teams
1990–1992
1993–1994
1997–1998
1998–2002
2002–2003
2003–2005
2005–2006
2006
2008–2010
2010–2011
2011–2014
2014
2015–2018
2018–2019
2019–2022		 Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Velež Mostar
Vlag van Frankrijk Beauvais
Vlag van Marokko Raja Casablanca
Vlag van Frankrijk Lille OSC
Vlag van Frankrijk Stade Rennais
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Vlag van Turkije Trabzonspor
Vlag van Saoedi-Arabië Al-Ittihad
Vlag van Ivoorkust Ivoorkust
Vlag van Kroatië Dinamo Zagreb
Vlag van Algerije Algerije
Vlag van Turkije Trabzonspor
Vlag van Japan Japan
Vlag van Frankrijk FC Nantes
Vlag van Marokko Marokko
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Vahid Halilhodžić (Jablanica, 15 oktober 1952) is een Bosnisch voetbaltrainer en voormalig voetballer. Van 2011 tot 2014 was hij bondscoach van Algerije, waarmee hij op het WK 2014 de achtste finale bereikte. Na het WK 2014 vertrok Halilhodžić naar Trabzonspor, waar hij in november alweer werd ontslagen. Op 12 maart werd hij gepresenteerd als de nieuwe bondscoach van Japan na het gedwongen vertrek van Javier Aguirre. Die werd in februari 2015 ontslagen vanwege mogelijke betrokkenheid bij matchfixing in Spanje en de vroege uitschakeling in de strijd om de AFC Asian Cup.

Spelerscarrière

Vahid Halilhodžić voetbalde in zijn geboortestreek voor het bescheiden Turbina Jablanica, maar verhuisde op 14-jarige leeftijd naar Mostar om er een opleiding elektrotechniek te volgen. In die stad sloot hij zich na twee jaar aan bij de jeugd van Velež Mostar, waar zijn broer Salem op dat ogenblik in het eerste elftal speelde. In 1971 werd hij voor zes maanden uitgeleend aan NK Neretva om ervaring op te doen. Nadien keerde hij terug naar Velež Mostar, waar hij vanaf 1973 een vaste waarde werd en een gevaarlijke tandem vormde met Dušan Bajević. In 1974 werd de club voor het tweede jaar op rij vicekampioen.

Halilhodžić beschikte als spits over een uitstekend schot. Hij scoorde makkelijk en was vanaf 1974 bijna jaarlijks goed voor minstens tien doelpunten. In geen tijd speelde hij zich in de kijker van de nationale ploeg en tal van Europese clubs. In 1976 bereikte hij met Velež de finale van de Mitropacup en in 1981 ging de club aan de haal met de Joegoslavische beker. In de bekerfinale tegen Željezničar Sarajevo was Halilhodžić goed voor twee treffers.

Volgens de Joegoslavische wetgeving mocht een speler pas op 28-jarige leeftijd en na het beëindigen van de legerdienst naar een buitenlandse club verhuizen. In 1981 verkaste de inmiddels bijna 29-jarige spits naar Frankrijk. Hij tekende bij FC Nantes en werd er meteen een titularis. In 1982 werd Jean-Claude Suaudeau aangesteld als nieuwe trainer en werd Nantes voor de zesde keer kampioen. Halilhodžić sloot het seizoen bovendien af als topschutter. In de bekerfinale nam de club het dat jaar op tegen Paris Saint-Germain, de club waar zijn generatie- en landgenoot Safet Sušić uitblinker was. De Parijzenaars wonnen met 3–2.

Na het succesjaar slaagde Nantes er niet meteen in om een nieuwe prijs in de wacht te slepen. Hoewel Halilhodžić makkelijk bleef scoren - hij werd in 1985 voor de tweede keer topschutter in Frankrijk - moest Nantes zich in zowel 1985 als 1986 tevreden stellen met de titel van vicekampioen. Na vijf seizoenen wilde de 34-jarige Halilhodžić terugkeren naar zijn thuisland omdat zijn vader ernstig ziek was. Bij de contractbesprekingen eiste hij een zodanig hoog salaris dat de club hem wel moest laten gaan. Toenmalig landskampioen Paris Saint-Germain deed echter wel een aanlokkelijk bod, waarop Halilhodžić besloot om nog een jaar voor de Parijzenaars te voetballen. De Bosniër werd in de Franse hoofdstad verenigd met Sušić, maar kende daar geen goed seizoen. De Parijzenaars presteerden ondermaats en werden al in de eerste ronde van de Europacup I uitgeschakeld. In de Franse competitie raakte Paris Saint-Germain niet verder dan de middenmoot. Bovendien stierf in de loop van het seizoen de moeder van Halilhodžić, waardoor hij besloot om een punt achter zijn spelerscarrière te zetten. Halilhodžić speelde achttien wedstrijden voor Paris Saint-Germain en maakte daarin acht doelpunten.

Clubstatistieken

Seizoen Club Competitie Wed. Goals
1971/72→ Vlag van Joegoslavië NK NeretvaDalmatinska Liga
1972/73Vlag van Joegoslavië Velež MostarPrva Liga91
1973/74246
1974/753016
1975/763419
1976/772310
1977/782718
1978/792816
1979/80119
1980/812211
1981/82Vlag van Frankrijk FC NantesDivision 1287
1982/833627
1983/842913
1984/853427
1985/863618
1986/87Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain188
TOTAAL389206

Nationale ploeg

Op 19 juni 1976, in de troostfinale van het EK 1976 tegen Nederland, debuteerde Halilhodžić voor de nationale ploeg van Joegoslavië. Hij mocht toen tijdens de rust invallen. Joegoslavië verloor de wedstrijd met 3–2.

Twee jaar later mocht hij ook deelnemen aan het EK onder 21. Elk land mocht voor het toernooi twee spelers ouder dan 21 jaar selecteren. Joegoslavië koos voor de 26-jarige Halilhodžić en de 22-jarige Velimir Zajec. Joegoslavië bereikte op het toernooi de finale en versloeg daarin Oost-Duitsland. De heenwedstrijd werd met 0–1 gewonnen na een doelpunt van Halilhodžić. In de terugwedstrijd, die op 4–4 eindigde, was de spits goed voor een hattrick. Na het toernooi werd hij verkozen tot beste speler.

Na het EK onder 21 kreeg de spits ook meer speelkansen in de nationale ploeg van Joegoslavië, maar het elftal van bondscoach Biće Mladinić werkte een slechte EK-kwalificatiecampagne af. In 1979 werd Miljan Miljanić teruggehaald als bondscoach en viel Halilhodžić steeds vaker naast het elftal. Joegoslavië wist zich uiteindelijk niet te plaatsen voor het EK.

Twee jaar later mochten de Joegoslaven wel naar het WK 1982 in Spanje. Halilhodžić maakte deel uit van de WK-selectie en kreeg tijdens het toernooi twee invalbeurten. Zijn latere ploeggenoot bij Paris Saint-Germain, Safet Sušić, kreeg doorheen het WK de voorkeur op Halilhodžić.

In 1985 speelde Halilhodžić zijn vijftiende en laatste interland voor Joegoslavië. Enkele decennia later betreurde hij dat hij in de jaren 1970 en '80 niet vaker voor zijn nationale ploeg in actie was gekomen. Hij stelde toen dat "zijn achternaam te lang was voor de scoreborden in Belgrado", waarmee hij insinueerde dat het feit dat hij een moslim is, de reden was waarom hij niet altijd geselecteerd werd.[1]

Trainerscarrière

Beginjaren

Begin jaren 1990 startte Halilhodžić zijn trainerscarrière bij zijn ex-club Velež Mostar, dat hij na twee jaar inruilde voor de bescheiden Franse club Beauvais. In 1997 werd de Bosniër aangesteld als trainer van de Marokkaanse topclub Raja Casablanca. Onder zijn leiding veroverde de club de landstitel en de CAF Champions League. In de finale versloeg Raja Casablanca het Ghanese Goldfields na strafschoppen.

Lille

In oktober 1998 keerde Halilhodžić terug naar Frankrijk. Hij ging er aan de slag bij Lille OSC, dat in de degradatiezone van Division 2 vertoefde. Onder zijn leiding rukte het elftal op naar de vierde plaats. Een seizoen later stond er geen maat op Lille OSC, dat onder Halilhodžić' trainerschap de competitie domineerde. De club werd kampioen in Division 2 met zestien punten voorsprong op Guingamp. Halilhodžić, die geprezen werd om zijn professionalisme en tactisch inzicht, kreeg de bijnaam "Coach Vahid". Na de promotie van Lille OSC werd de club verrassend derde in Division 1 en plaatste het zich zo voor het eerst voor de UEFA Champions League. In het daaropvolgende seizoen werd Lille vierde, maar besloot Halilhodžić op te stappen wegens een gebrek aan ambitie bij het bestuur.

Rennes en Paris Saint-Germain

In november 2002 nam de Bosniër het in sportieve moeilijkheden verkerende Stade Rennais onder zijn hoede, als opvolger van Philippe Bergeroo. De Franse club nam na de komst van Halilhodžić afstand van de degradatiezone. De uitstekende prestaties van Halilhodžić leverde hem aanbiedingen op van onder meer Spaanse en Duitse clubs. Uiteindelijk stapte hij in de zomer van 2003 over naar zijn ex-club Paris Saint-Germain.

Bij de Parijzenaars kreeg hij topspelers als Pedro Pauleta, Juan Pablo Sorín, Reinaldo, Gabriel Heinze en Lorik Cana onder zijn hoede. De club, die al sinds 1998 op zoek was naar een nieuwe prijs, werd in 2004 vicekampioen en bekerwinnaar. In de finale van de Coupe de France won Paris Saint-Germain met het kleinste verschil van Châteauroux. In het seizoen 2004/05 presteerde Paris Saint-Germain ondermaats. In de UEFA Champions League werd de club laatste in de groep van Chelsea, FC Porto en CSKA Moskou en in Ligue 1 raakte de club niet verder dan de middenmoot. In februari 2005 werd Halilhodžić ontslagen.[2]

In 2004 werd Halilhodžić onderscheiden door de Franse overheid met een benoeming in het Legioen van Eer.[3]

Trabzonspor

Halilhodžić als bondscoach van Ivoorkust (2008).

Later dat jaar, in oktober 2005, werd hij trainer bij het Turkse Trabzonspor. De subtopper eindigde in het seizoen 2005/06 op de vierde plaats, net na de drie grote clubs uit Istanboel: Beşiktaş, Galatasaray en Fenerbahçe. Door de vierde plaats was zijn team geplaatst voor de UEFA Cup. Desondanks besloot Halilhodžić zijn contract niet te verlengen.

Ivoorkust

In mei 2008 werd hij aangesteld als bondscoach van Ivoorkust.[4] Hij werkte daar samen met getalenteerde spelers als Didier Drogba, Yaya Touré, Kolo Touré, Salomon Kalou, Aruna Dindane en Gervinho. Halilhodžić slaagde erin om het sterrenelftal goed te laten presteren. Tijdens de kwalificatiewedstrijden onder Halilhodžić bleef Ivoorkust gedurende twee jaar ongeslagen. Het plaatste zich zo voor de Afrika Cup en het WK 2010 in Zuid-Afrika. Op de Afrika Cup raakte Ivoorkust echter niet verder dan de kwartfinale, waarin het na verlengingen verloor van Algerije. Door de politieke onrust in het land kwam het teleurstellende resultaat van de nationale ploeg erg ongelegen. Vier maanden voor het WK van start zou gaan, werd Halilhodžić ontslagen. De Zweedse succescoach Sven-Göran Eriksson mocht in zijn plaats met Ivoorkust naar het WK.

Interlands Vlag van Ivoorkust Ivoorkust onder leiding van Vahid Halilhodžić
№ Datum Wedstrijd Uitslag Competitie
122.05.2008Vlag van Ivoorkust Ivoorkust – Paraguay Vlag van Paraguay1–1Oefeninterland
224.05.2008Vlag van Japan Japan – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust1–0Oefeninterland
301.06.2008Vlag van Ivoorkust Ivoorkust – Mozambique Vlag van Mozambique1–0WK-kwalificatie
408.06.2008Vlag van Madagaskar Madagaskar – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust0–0WK-kwalificatie
514.06.2008Vlag van Botswana Botswana – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust1–1WK-kwalificatie
622.06.2008Vlag van Ivoorkust Ivoorkust – Botswana Vlag van Botswana4–0WK-kwalificatie
720.08.2008Vlag van Guinee Guinee – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust1–2Oefeninterland
807.09.2008Vlag van Mozambique Mozambique – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust1–1WK-kwalificatie
911.10.2008Vlag van Ivoorkust Ivoorkust – Madagaskar Vlag van Madagaskar3–0WK-kwalificatie
1019.11.2008Vlag van Israël Israël – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust2–2Oefeninterland
1111.02.2009Vlag van Turkije Turkije – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust1–1Oefeninterland
1229.03.2009Vlag van Ivoorkust Ivoorkust – Malawi Vlag van Malawi5–0WK-kwalificatie
1307.06.2009Vlag van Guinee Guinee – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust1–2WK-kwalificatie
1420.06.2009Vlag van Burkina Faso Burkina Faso – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust2–3WK-kwalificatie
1512.08.2009Vlag van Tunesië Tunesië – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust0–0Oefeninterland
1605.09.2009Vlag van Ivoorkust Ivoorkust – Burkina Faso Vlag van Burkina Faso5–0WK-kwalificatie
1710.10.2009Vlag van Malawi Malawi – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust1–1WK-kwalificatie
1814.11.2009Vlag van Ivoorkust Ivoorkust – Guinee Vlag van Guinee3–0WK-kwalificatie
1918.11.2009Vlag van Duitsland Duitsland – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust2–2Oefeninterland
2004.01.2010Vlag van Tanzania Tanzania – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust0–1Oefeninterland
2107.01.2010Vlag van Rwanda Rwanda – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust0–2Oefeninterland
2211.01.2010Vlag van Ivoorkust Ivoorkust – Burkina Faso Vlag van Burkina Faso0–0Africa Cup
2315.01.2010Vlag van Ivoorkust Ivoorkust – Ghana Vlag van Ghana3–1Africa Cup
2424.01.2010Vlag van Ivoorkust Ivoorkust – Algerije Vlag van Algerije2–3Africa Cup

Dinamo Zagreb

Na het WK 2010 werd Halilhodžić opnieuw clubtrainer. Hij tekende een contract voor tweeënhalf jaar bij Dinamo Zagreb. Hij was bij de Kroatische topclub de opvolger van Velimir Zajec, de voormalige middenvelder met wie hij in 1978 had deelgenomen aan het EK onder 21. Onder de leiding van Halilhodžić begon Dinamo Zagreb aantrekkelijker te voetballen. De club presteerde ook beter en won in de UEFA Europa League verrassend van het Spaanse Villarreal. Doch kon de club zich niet plaatsen voor de volgende ronde van het Europese toernooi, maar Halilhodžić behield het vertrouwen van het bestuur en de supporters. In de competitie kende Dinamo Zagreb immers weinig concurrentie. Naar het einde van het seizoen toe onderhandelde Halilhodžić over een contractverlenging. Tijdens een wedstrijd tegen Inter Zaprešić kwam het tijdens de rust tot een ruzie tussen de trainer en voorzitter Zdravko Mamić. Op 6 mei 2011 stapte Halilhodžić op.

Algerije

Op 22 juni 2011 werd Halilhodžić voorgesteld als de nieuwe bondscoach van Algerije.[5] Op 2 juli 2011 tekende hij een driejarig contract. De Bosnische bondscoach loodste het Noord-Afrikaanse land in november 2013 naar het WK 2014 in Brazilië. In de laatste kwalificatieronde voor het WK schakelde hij het Burkina Faso van bondscoach Paul Put uit. Algerije verloor de heenwedstrijd met 3–2, maar zette de scheve situatie recht door voor eigen publiek met 1–0 te winnen. De terugwedstrijd werd door zoveel mensen bijgewoond dat er tientallen gewonden vielen.[6]

Op het WK overleefde Halilhodžić met Algerije verrassend de groepsfase, maar in de achtste finale bleek de latere wereldkampioen Duitsland te sterk. Hij stapte op na het toernooi en werd vervangen door Christian Gourcuff.

Interlands Vlag van Algerije Algerije onder leiding van Vahid Halilhodžić
№ Datum Wedstrijd Uitslag Competitie
103.09.2011Vlag van Tanzania Tanzania – Algerije Vlag van Algerije1–1Oefeninterland
209.10.2011Vlag van Algerije Algerije – Centraal-Afrikaanse Republiek Vlag van Centraal-Afrikaanse Republiek2–0Kwalificatie Africa Cup
312.11.2011Vlag van Algerije Algerije – Tunesië Vlag van Tunesië1–0Oefeninterland
429.02.2012Vlag van Gambia Gambia – Algerije Vlag van Algerije1–2Kwalificatie Africa Cup
526.05.2012Vlag van Algerije Algerije – Niger Vlag van Niger3–0Oefeninterland
602.06.2012Vlag van Algerije Algerije – Rwanda Vlag van Rwanda4–0WK-kwalificatie
710.06.2012Vlag van Mali Mali – Algerije Vlag van Algerije2–1WK-kwalificatie
815.06.2012Vlag van Algerije Algerije – Gambia Vlag van Gambia4–1Kwalificatie Africa Cup
909.09.2012Vlag van Libië Libië – Algerije Vlag van Algerije0–1Kwalificatie Africa Cup
1014.10.2012Vlag van Algerije Algerije – Libië Vlag van Libië2–0Kwalificatie Africa Cup
1114.11.2012Vlag van Algerije Algerije – Bosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina0–1Oefeninterland
1212.01.2013Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika – Algerije Vlag van Algerije0–0Oefeninterland
1322.01.2013Vlag van Tunesië Tunesië – Algerije Vlag van Algerije1–0African Nations Cup
1426.01.2013Vlag van Algerije Algerije – Togo Vlag van Togo0–2African Nations Cup
1530.01.2013Vlag van Algerije Algerije – Ivoorkust Vlag van Ivoorkust2–2African Nations Cup
1626.03.2013Vlag van Algerije Algerije – Benin Vlag van Benin3–1WK-kwalificatie
1702.06.2013Vlag van Algerije Algerije – Burkina Faso Vlag van Burkina Faso2–0Oefeninterland
1809.06.2013Vlag van Benin Benin – Algerije Vlag van Algerije1–3WK-kwalificatie
1916.06.2013Vlag van Rwanda Rwanda – Algerije Vlag van Algerije0–1WK-kwalificatie
2014.08.2013Vlag van Algerije Algerije – Guinee Vlag van Guinee2–2Oefeninterland
2110.09.2013Vlag van Algerije Algerije – Mali Vlag van Mali1–0WK-kwalificatie
2212.10.2013Vlag van Burkina Faso Burkina Faso – Algerije Vlag van Algerije3–2WK-kwalificatie
2319.11.2013Vlag van Algerije Algerije – Burkina Faso Vlag van Burkina Faso1–0WK-kwalificatie
2405.03.2014Vlag van Algerije Algerije – Slovenië Vlag van Slovenië0–0Oefeninterland
2531.05.2014Vlag van Algerije Algerije – Armenië Vlag van Armenië3–1Oefeninterland
2604.06.2014Vlag van Algerije Algerije – Roemenië Vlag van Roemenië2–1Oefeninterland
2717.06.2014Vlag van België België – Algerije Vlag van Algerije2–1WK-eindronde
2822.06.2014Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea – Algerije Vlag van Algerije2–4WK-eindronde
2926.06.2014Vlag van Algerije Algerije – Rusland Vlag van Rusland1–1WK-eindronde
3030.06.2014Vlag van Duitsland Duitsland – Algerije Vlag van Algerije2–1WK-eindronde

Trabzonspor

Na het WK keerde hij terug bij de Turkse club Trabzonspor, dat geen succes werd. Op 9 november 2014 werd hij de laan uitgestuurd wegens de tegenvallende resultaten. Trabzon bezette op dat moment na acht speeldagen op de twaalfde plaats in de competitie met slechts een overwinning: een dieptepunt in de clubhistorie.[7] Hij werd opgevolgd door Ersun Yanal.

Japan

Op 12 maart 2015 werd Halilhodžić gepresenteerd als de nieuwe bondscoach van Japan na het gedwongen vertrek van Javier Aguirre. Die werd in februari 2015 ontslagen vanwege mogelijke betrokkenheid bij een matchfixingschandaal in Spanje en de vroege uitschakeling in de strijd om het Aziatisch kampioenschap in januari. Halilhodžić maakte zijn debuut aan de zijlijn op 27 maart 2015, toen Tunesië in een vriendschappelijk duel in Oita met 2–0 werd verslagen door doelpunten van Shinji Okazaki en Keisuke Honda. Met Japan neemt hij deel aan het kwalificatietoernooi voor het wereldkampioenschap voetbal 2018 in Rusland. Bij de loting op 15 april – als tegenstanders kwamen Afghanistan, Cambodja, Singapore en Syrië uit de bus – uitte Halilhodžić zich positief over de kwalificatiekansen van Japan en uitte hij tevens de ambitie zich ongeslagen te kwalificeren.[8] In die opdracht slaagde hij. Japan plaatste zich op 31 augustus 2017 dankzij een 2–0 zege op Australië. Takuma Asano (41e minuut) en Yosuke Ideguchi (83e) maakten in Saitama de doelpunten voor de ploeg van bondscoach Halilhodžić. In april 2018 werd hij vervangen door Akira Nishino.

Interlands Vlag van Japan Japan onder leiding van Vahid Halilhodžić
№ Datum Wedstrijd Uitslag Competitie
127.03.2015Vlag van Japan Japan – Tunesië Vlag van Tunesië2 – 0Oefeninterland
231.03.2015Vlag van Japan Japan – Oezbekistan Vlag van Oezbekistan5 – 1Oefeninterland
311.06.2015Vlag van Japan Japan – Irak Vlag van Irak4 – 0Oefeninterland
416.06.2015Vlag van Japan Japan – Singapore Vlag van Singapore0 – 0WK-kwalificatie
502.08.2015Vlag van Noord-Korea Noord-Korea – Japan Vlag van Japan2 – 1Oost-Aziatisch kampioenschap
605.08.2015Vlag van Japan Japan – Zuid-Korea Vlag van Zuid-Korea1 – 1Oost-Aziatisch kampioenschap
709.08.2015Vlag van China China – Japan Vlag van Japan1 – 1Oost-Aziatisch kampioenschap
803.09.2015Vlag van Japan Japan – Cambodja Vlag van Cambodja3 – 0WK-kwalificatie
908.09.2015Vlag van Afghanistan Afghanistan – Japan Vlag van Japan0 – 6WK-kwalificatie
1008.10.2015Vlag van Syrië Syrië – Japan Vlag van Japan0 – 3WK-kwalificatie
1113.10.2015Vlag van Iran Iran – Japan Vlag van Japan1 – 1Oefeninterland
1212.11.2015Vlag van Singapore Singapore – Japan Vlag van Japan0 – 3WK-kwalificatie
1317.11.2015Vlag van Cambodja Cambodja – Japan Vlag van Japan0 – 2WK-kwalificatie
1424.03.2016Vlag van Japan Japan – Afghanistan Vlag van Afghanistan5 – 0WK-kwalificatie
1529.03.2016Vlag van Japan Japan – Syrië Vlag van Syrië5 – 0WK-kwalificatie
1603.06.2016Vlag van Japan Japan – Bulgarije Vlag van Bulgarije7 – 2Oefeninterland
1707.06.2016Vlag van Japan Japan – Bosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina1 – 2Oefeninterland
1801.09.2016Vlag van Japan Japan – Verenigde Arabische Emiraten Vlag van Verenigde Arabische Emiraten1 – 2WK-kwalificatie
1906.09.2016Vlag van Thailand Thailand – Japan Vlag van Japan0 – 2WK-kwalificatie
2006.10.2016Vlag van Japan Japan – Irak Vlag van Irak2 – 1WK-kwalificatie
2111.10.2016Vlag van Australië Australië – Japan Vlag van Japan1 – 1WK-kwalificatie
2211.11.2016Vlag van Japan Japan – Oman Vlag van Oman4 – 0Oefeninterland
2315.11.2016Vlag van Japan Japan – Saoedi-Arabië Vlag van Saoedi-Arabië2 – 1WK-kwalificatie
2423.03.2017Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Verenigde Arabische Emiraten – Japan Vlag van Japan0 – 2WK-kwalificatie
2528.03.2017Vlag van Japan Japan – Thailand Vlag van Thailand4 – 0WK-kwalificatie
2607.06.2017Vlag van Japan Japan – Syrië Vlag van Syrië1 – 1Oefeninterland
2713.06.2017Vlag van Irak Irak – Japan Vlag van Japan1 – 1WK-kwalificatie
2831.08.2017Vlag van Japan Japan – Australië Vlag van Australië2 – 0WK-kwalificatie
2905.09.2017Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië – Japan Vlag van Japan1 – 0WK-kwalificatie
3006.10.2017Vlag van Japan Japan – Nieuw-Zeeland Vlag van Nieuw-Zeeland2 – 1Oefeninterland
3110.10.2017Vlag van Japan Japan – Haïti Vlag van Haïti3 – 3Oefeninterland
3210.11.2017Vlag van Brazilië Brazilië – Japan Vlag van Japan3 – 1Oefeninterland
3314.11.2017Vlag van België België – Japan Vlag van Japan1 – 0Oefeninterland

Erelijst

Als speler
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Velež Mostar
Vlag van Frankrijk Nantes
Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië onder 21
Individueel als speler
Als trainer
Vlag van Marokko Raja Casablanca
Vlag van Frankrijk Lille OSC
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
Vlag van Kroatië Dinamo Zagreb
Individueel als trainer
Onderscheiding
Zie de categorie Vahid Halilhodžić van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.