Tommaso Scarlatti

Tommaso Scarlatti (Palermo, 1669/1672 - Napels, 1 augustus 1760) was een Italiaanse tenor. Hij maakte deel uit van de muzikale familie Scarlatti.

Tommaso werd geboren als zoon van Pietro Scarlata en Eleonora d'Amato. Het gezin zou uiteindelijk vijf kinderen tellen: Alessandro, Francesco, Anna Maria en Melchiorra. In 1672 verliet het gezin Scarlatti de stad Palermo, waarbij Anna Maria, Alessandro en Melchiorra in Rome terecht kwamen terwijl Francesco en Tommaso in Napels werden ondergebracht. In deze stad volgde Tommaso een muziekopleiding aan het Conservatorio S Onofrio.

Begin 1701 was Tommaso Scarlatti in Crema waar hij de hoofdrol zong in de opera's Il Furio Camillo en L’innocenza giustificata. Op 30 mei van dat jaar trad hij in het huwelijk met Antonia Carbone.[1]

In 1703 was Scarlatti in Napels te horen in de opera Giustino van zijn neef Domenico.

Tommaso Scarlatti begon zijn zangcarrière met de meer serieuze rollen, maar ontwikkelde zich uiteindelijk tot een specialist op het gebied van de opera buffa. In 1710 speelde hij een komische rol als bediende in Li vecchie cofiejate en een rol als oude tuinvrouw in Le fenzejune abbentorate. De rol van Ciccuzza in de opera Lo Lollo Pisciaportelle zou zelfs speciaal voor hem zijn geschreven: een oudere slechterik die in het Siciliaans zingt terwijl hij Palermo prijst en Napels beledigt.

Vanaf 1722 had Scarlatti een dienstbetrekking bij de koninklijke kapel van Napels.

Scarlatti kreeg tien kinderen.[2] Mogelijk zijn Giuseppe en Rosa Scarlatti twee van hen.

In 1760 overleed Tommaso Scarlatti. Hij werd begraven in de kerk van Santa Maria di Montesanto, net als zijn broer Alessandro.[2]