Giuseppe Scarlatti
| Giuseppe Scarlatti | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Geboren | Napels, 1718 of 18 juni 1723 | |||
| Overleden | Wenen, 17 augustus 1777 | |||
| Stijl(en) | opera | |||
| Beroep(en) | muziekleraar | |||
| Instrument | klavecimbel | |||
| (en) MusicBrainz-profiel | ||||
| ||||
Giuseppe Scarlatti (Napels, 1718 of 18 juni 1723 - Wenen, 17 augustus 1777) was een Italiaanse componist en klavecinist. Hij was een lid van de muzikale familie Scarlatti.
Levensloop
Het is niet duidelijk wanneer Giuseppe Scarlatti is geboren en welke plek hij precies innam in de stamboom van de familie Scarlatti. Zo is er sprake van een Giuseppe die in 1718 werd geboren en de neef was van de componist Domenico Scarlatti (1685-1757). Ook is er een Giuseppe geboren op 18 juni 1723 als zoon van de zanger Tommaso Scarlatti (1669-1760), een broer van Alessandro Scarlatti. Tevens kan Francesco Scarlatti - een andere broer van Alessandro - de vader zijn geweest.[1]
De meest logische geboortedatum lijkt in ieder geval 1718 te zijn. Dit hangt vooral samen met de uitvoering van Giuseppes oratorium La SS Vergine annunziata in 1739: met een geboortedatum in 1723 zou hij dan 16 jaar oud zijn geweest en dat komt niet aannemelijk over.
Mogelijk was de zangeres Rosa Scarlatti Giuseppes zus.
Opleiding
Over de opleiding van Giuseppe Scarlatti is niets bekend. Het is aannemelijk dat hij eerst les kreeg van zijn muzikale familieleden. Hierna zal hij waarschijnlijk op een van de Napolitaanse conservatoria hebben gezeten, maar hiervoor zijn geen bewijsstukken.[2]
Muziekcarrière
Scarlatti heeft gedurende zijn carrière in vele steden gewerkt. Dit blijkt uit de theaters waar zijn opera's in première gingen.
In de jaren 1739-1741 was hij actief in Rome. Hier werd in 1739 zijn oratorium La SS Vergine annunziata opgevoerd. Volgens een mededeling op het libretto zou Scarlatti toen kapelmeester zijn in Napels. Er is echter geen daadwerkelijk bewijs dat hij ook echt kapelmeester was; waarschijnlijk betrof het een eretitel en geen echte dienstbetrekking.
Na Rome werkte Scarlatti te Florence, Pisa, Lucca en Turijn. In 1747 was hij samen met zijn zus Rosa in Venetië waar zijn eerste opera werd opgevoerd.[3]
Van 1752-1754 en 1756-1759 werkte Scarlatti in Venetië, met een verblijf in Napels in het tussenliggende jaar.
Van 1759 tot 1772 was Scarlatti te vinden in Wenen, waar hij werkte als componist en klavecinist. Tevens was hij muziekleraar voor de familie van prins Schwarzenberg. In het Burgtheater werden diverse van zijn werken opgevoerd, waaronder de opera Amiti e Ontario. In zijn Weense periode genoot Scarlatti de steun van de aristocraat en diplomaat Giacomo Durazzo en de componist Christoph Willibald Gluck.
Huwelijken
Scarlatti is twee maal getrouwd. Zijn eerste echtgenote was de zangeres Barbara Stabilli, die rond 1753 is overleden. Hij hertrouwde rond 1767 met Antonia Lefebvre en kreeg datzelfde jaar nog een zoon. Antonia overleed in 1770.
Werken
Scarlatti schreef voornamelijk opera's, waarvan 21 stuks in de seriastijl en 11 in de luchtiger buffastijl. Muzikaal vertonen zijn opera's een eenvoudige stijl die aansluit op de lyrische, melodieuze traditie van zijn familieleden Alessandro en Domenico Scarlatti. Het orkest speelt bij hem voornamelijk een rol als begeleiding voor de zangers. In zijn komische opera's wordt het theatrale gedeelte gekenmerkt door slapstickachtige elementen.
.jpg)
De populariteit van Giuseppe Scarlatti's opera's lijkt beperkt te zijn geweest. Slechts een enkel werk kende later nog een heruitvoering, zoals I portentosi effetti della Madre Natura. Van zijn seria-opera's is het merendeel verloren gegaan.
Hieronder volgt een selectie van zijn werken:
- La SS Vergine annunziata (1739), oratorium
- Arminio in Germania (1741), opera
- Olimpiade (1745), opera
- Il giocatore (1747), opera
- I portentosi effetti della Madre Natura (1752), opera
- Les aventures de Serail (1762), ballet
- Sonate voor klavecimbel (1765)
- (en) Lazarevich, Gordana, Scarlatti, Guiseppe. Grove Music Online (2001).
- ↑ (en) Dent, Edward Joseph. Alessandro Scarlatti - His Life and Works, Appendix p. 20.
- ↑ (en) Boer, Bertil van (5 april 2012). Historical Dictionary of Music of the Classical Period. Bloomsbury Publishing PLC, p. 500. ISBN 978-0-8108-7386-5.
- ↑ Dent, Edward J. (1926). New Light on the Scarlatti Family. The Musical Times 67 (1005): p. 983. ISSN:0027-4666. DOI:10.2307/913470.
