Francesco Scarlatti

In 1690 huwde Francesco Scarlatti met Rosalinda Albano. Het stel verhuisde een jaar later naar Palermo, waar Scarlatti de komende twintig jaar optrad als de vertegenwoordiger van zijn broer Alessandro. Hij zou er ook hebben gewerkt als kapelmeester, maar het is niet duidelijk waar dat dan plaatsvond.

Rosalinda overleed op 29 juni 1706 te Palermo, waarschijnlijk in het kraambed van hun doodgeboren zesde kind.

In 1703 werd zijn compositie La profetessa guerriera opgevoerd in Palermo. De komische opera Lo Petracchio scremmetore stond in 1711 op het programma in Aversa, waarbij Scarlatti samenwerkte met Nicola Pagano, de echtgenoot van zijn zus Melchiorra. Deze opera was geschreven in het Napolitaanse dialect.

Scarlatti moest in 1711 Sicilië echter met spoed ontvluchten, waarschijnlijk vanwege zijn sympathieën voor het Oostenrijkse keizerrijk. Hij liet zijn vijf kinderen achter in Napels en reisde zelf door naar Barcelona, om daar Karel III zijn diensten aan te bieden. Hij solliciteerde in 1714 voor de functie van kapelmeester van de Dom te Milaan, maar kwam waarschijnlijk niet opdagen bij de auditie. Een jaar later was Scarlatti in Wenen om te solliciteren naar een aanstelling als assistent-kapelmeester aan het keizerlijk hof. Mogelijk heeft hij de compositie Miserere speciaal geschreven voor deze sollicitatie. Hij genoot de steun van toenmalige kapelmeester Johann Joseph Fux, maar werd desondanks toch afgewezen.

Hij keerde terug naar Italië en was begin 1719 weer werkzaam in Napels bij de koninklijke hofkapel.

In 1719 reisde Scarlatti naar Londen. Mogelijk was hij hiertoe uitgenodigd door Georg Friedrich Händel of Thomas Roseingrave. Hij werkte mee aan een aantal concerten waarbij voornamelijk zijn eigen composities werden opgevoerd. Het aanbod voor een aanstelling wees hij af.

In 1733 werkte Scarlatti als 'Master of Musick' te Dublin. Kennelijk was hij eerder al hertrouwd met de zangeres Jane Barbier, want in 1733 bleek zij hem te verlaten. Begin 1741 werd nog een benefietconcert voor Scarlatti georganiseerd, die op dat moment ernstig ziek bleek te zijn en in geldnood. Zijn overlijdensdatum is onbekend, maar hij zal niet al te lang na het concert zijn overleden.

Scarlatti had met Rosalinda Albano vijf kinderen, waaronder Matteo, Antonio en Giovanni, die later als bedienden voor de Italiaanse aristocratie gingen werken.^[1] Dochter Eleonora huwde op 12 juli 1726 met Alessandro Bindi, waarbij ze in het huwelijkscontract liet vastleggen dat haar vader Francesco reeds was overleden; waarschijnlijk was dit vooral uit boosheid over het feit dat hij in 1711 zijn gezin in de steek had gelaten.