Riccativergelijking

De riccativergelijking is een niet-lineaire differentiaalvergelijking van de 1ste orde van de vorm:

,

waarin en continue functies zijn, gedefinieerd op hetzelfde interval

De riccativergelijking kan in het algemeen niet worden geïntegreerd, nochtans kan men de vergelijking integreren, zodra men over een particuliere oplossing beschikt.

Geschiedenis

Jacopo Riccati legde in 1720 aan zijn vriend Giovanni Rizetti de volgende twee differentiaalvergelijkingen voor, met de vraag oplossingen te zoeken:

  1. en

waarin en reële getallen zijn.

De eerste vergelijking was het resultaat van een onderzoek van een vlakke beweging die beschreven wordt door een stelsel lineaire differentiaalvergelijkingen van de vorm:

waarin en de coördinaten zijn van een punt in beweging in een coördinatenstelsel met oorsprong . Riccati vroeg zich af wat de helling is van de lijn en bewees dat moet voldoen aan een differentiaalvergelijking van de vorm (1) met en . Vandaar zijn interesse in de algemene oplossing van deze vergelijkingen.

De algemene oplossing van de tweede vergelijking bleek veel moeilijker te zijn dan die van de eerste en het was uiteindelijk Joseph Liouville, die in 1841 bewees dat een oplossing door middel van kwadraturen slechts in een bepaald geval mogelijk is, namelijk wanneer

met een geheel getal.

De riccativergelijking is de algemene vorm van de twee gegeven vergelijkingen.

Oplossingen door middel van kwadraturen

De riccativergelijking kan in het algemeen niet worden geïntegreerd, maar als men over een particuliere oplossing beschikt is er altijd een oplossing door middel van kwadraturen mogelijk.

Zij een particuliere oplossing, die aan de riccativergelijking voldoet, dan geldt dus:

,

een riccativergelijking in zonder de onafhankelijk term :

Deze vergelijking heeft de gedaante van een differentiaalvergelijking van Bernoulli en ze gaat door middel van een geschikte substitutie over in een lineaire, die door middel van twee kwadraturen kan worden opgelost.

Verband met een 2e-orde differentiaalvergelijking

De algemene vorm van een lineaire differentiaalvergelijking van de 2e orde is:

Door de substitutie

zodat

en

gaat deze over in:

,

die de vorm van een riccativergelijking heeft.

Omgekeerd kan een riccativergelijking herleid worden tot een lineaire differentiaalvergelijking van de 2e orde, waarvoor soms gemakkelijker een oplossing te vinden is, dan voor de oorspronkelijke vergelijking. Als er op deze wijze één oplossing gevonden wordt, heeft men nog slechts één kwadratuur nodig om de algemene oplossing te vinden.

Voorbeeld

Gegeven de riccativergelijking

,

met en .

Men kan gemakkelijk verifiëren dat een particuliere oplossing is van deze vergelijking en we hoeven dus slechts de homogene differentiaalvergelijking

op te lossen, waarin .

Dit is een bernoullivergelijking met , die door de substitutie

tot de volgende lineaire differentiaalvergelijking kan worden gereduceerd:

met als algemene oplossing:

zodat :

Toepassingen van de riccativergelijking

Men komt de riccativergelijking tegen in de kwantummechanica in verband met de schrödingervergelijking, bij zekere vormen van de golfvergelijking, bij de vergelijkingen, die de voortplanting van de warmte beschrijven in het sinusoïdaal regime, de functie is dan complex, en ook nog bij sommige problemen van de variatierekening.

Websites

  • Eqworld. General Riccati equation. riccativergelijking met de exacte oplossing voor verschillende en