Oorsprong (wiskunde)

In de meetkunde is de oorsprong van een euclidische ruimte een bepaald punt, meestal aangeduid met de letter O, dat als een referentiepunt van de omliggende ruimte wordt gebruikt. In een cartesisch coördinatenstelsel is de oorsprong het punt waar de assen van het stelsel elkaar snijden.

Gebruikelijke coördinatenstelsels zijn tweedimensionale stelsels in een vlak en driedimensionale stelsels in de ruimte met twee en drie assen, die loodrecht op elkaar staan. De oorsprong deelt deze assen in twee helften, in een positieve- en een negatieve helft. Punten in het vlak of de ruimte kunnen dan ten opzichte van de oorsprong worden bepaald door alle punten langs elke as numerieke coördinaten toe te kennen.

De coördinaten van de oorsprong zijn nul. Zo is in twee dimensies (0, 0) de oorsprong en in drie dimensies (0, 0, 0). In ${\displaystyle n}$ dimensies is de oorsprong een rij van ${\displaystyle n}$ nullen:

${\displaystyle O=(0,0,\ldots ,0)}$

• MathWorld. Origin.