Picozoa of Picobiliphyta is een fylum van eencellige, mariene protisten die behoren tot het picoplankton. De enige ontdekte soort in het fylum is Picomonas judraskeda, een organisme dat minder dan drie micrometer groot is. Deze soort is ingedeeld in een "eigen" familie (Picomonadaceae), orde (Picomonadales) en klasse (Picomonadophyceae).[2] Picozoa komen voor in mariene ecosystemen, voornamelijk in de oligotrofe open oceaan.
Ontdekking
De organismen werden voor het eerst beschreven in 2007 op basis van milieumonsters,[3] waarbij de cellen een opvallende oranje autofluorescentie vertoonden onder de fluorescentiemicroscoop. Deze fluorescentie werd aanvankelijk geïnterpreteerd als een aanwijzing voor de aanwezigheid van fycobiline-pigmenten, wat leidde tot de hypothese dat Picozoa fotosynthetisch zouden zijn. Later onderzoek kon deze pigmenten echter niet aantonen in natuurlijke populaties. De autofluorescentie bleek waarschijnlijk afkomstig van opgenomen picocyanobacteriën, wat erop wees dat Picozoa geen autotrofen zijn, maar heterotrofe organismen die zich voeden via fagotrofie.[4]
Fylogenie
De fylogenetische positie van Picozoa was lange tijd onduidelijk. De Picozoa werden jarenlang beschouwd als een geïsoleerde, basale afstamming ("weeslijn") zonder duidelijke verwantschap met andere protisten.[4] Een uitgebreide analyse in 2021 vond aanwijzingen dat Picozoa binnen de supergroep Archaeplastida valt.[5] Naast de groene planten, glaucofyten en roodwieren (allemaal fotosynthetische groepen) blijken dus ook enkele heterotrofe lijnen tot Archaeplastida te behoren, waaronder Picozoa en Rodelphis,[6] beide fylogenetisch basaal ten opzichte van de roodwieren.
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ (en) Seenivasan R, Sausen N, Medlin LK, Melkonian M. (2013). Picomonas judraskeda Gen. Et Sp. Nov.: The First Identified Member of the Picozoa Phylum Nov., a Widespread Group of Picoeukaryotes, Formerly Known as ‘Picobiliphytes’. PLoS ONE 8 (3): e59565. DOI: 10.1371/journal.pone.0059565.
- ↑ (en) Guiry, MD., Picomonas judraskeda. AlgaeBase. National University of Ireland, Galway. Geraadpleegd op 19 december 2025.
- ↑ (en) Not F, Valentin K, Romari K, Lovejoy C, Massana R, TöBe K, Vaulot D. (2007). Picobiliphytes: A Marine Picoplanktonic Algal Group with Unknown Affinities to Other Eukaryotes. Science 315 (5809): 253-255. DOI: 10.1126/science.1136264.
- 1 2 (en) Huber P, De Angelis D, Sarmento H, Metz S, Giner CR, Vargas CD, Maiorano L. (2024). Global distribution, diversity, and ecological niche of Picozoa, a widespread and enigmatic marine protist lineage. Microbiome 12 (1). DOI: 10.1186/s40168-024-01874-1.
- ↑ (en) Schön ME, Zlatogursky VV, Singh RP, Poirier C, Wilken S, Mathur V, Strassert JFH. (2021). Single cell genomics reveals plastid-lacking Picozoa are close relatives of red algae. Nature Communications 12 (1). DOI: 10.1038/s41467-021-26918-0.
- ↑ (en) Gawryluk RMR, Tikhonenkov DV, Hehenberger E, Husnik F, Mylnikov AP, Keeling PJ. (2019). Non-photosynthetic predators are sister to red algae. Nature 572 (7768): 240-243. DOI: 10.1038/s41586-019-1398-6.
Taxonidentificatiecodes |
|---|
| Picozoa | |
|---|
Wikimedia Commons
Wikispecies
.jpg){kind=small}
